Witam,

Krótki opis sytuacji:

Od pół roku nie widziałem się ze swoją byłą dziewczyną (odeszła ze względu na pewne różnice, ale choć ciężko to przyjąłem rozstaliśmy się bez wzajemnych pretensji). Ostatnio znów złapaliśmy kontakt i umówiliśmy się na kolację pogadać. Potem jakiś drineczek, klubik no i w trakcie imprezy zaiskrzyło. Dostałem propozycję przeniesienia się do niej ale, choć kusiło jak diabli, odmówiłem. Odprowadziłem ją do taksi, buziak na dobranoc i lekkim krokiem wróciłem do siebie.
Spotkaliśmy się parę dni później i gadało się super. Pouśmiechaliśmy się do całego wydarzenia i długo rozmawialiśmy o wszystkim. W trakcie rozmowy podziękowała, za to że się tak zachowałem. Nie było żadnych niezręcznych momentów ciszy - było sympatycznie.
Od tego czasu kontakt mamy prawie codziennie - albo krótka wiadomość, albo telefon i rozmowa na tematy bieżące lub filozoficzne. No i cholera zaczyna mi powoli się znów w głowie mieszać, heh.
Gdyby nie jeden mały szkopuł, to trzymałbym kontakt koleżeńsko-przyjacielski bez wysiłku. Jednak z równowagi wyprowadza mnie to, że co jakiś czas pyta mnie o inne dziewczyny albo życzy powodzenia w poznawaniu jakichś fajnych dziewczyn. Wiem, że sama nikogo nie ma, ona wie, że ja nie mam nikogo. Nie rozumiem skąd ta jej "troska"...

Ktoś mądry?