Jestem z dziewczyną w 8 miesięcznym związku, do ostatniego poniedzialku, moglbym nazwać to wręcz związkiem idealnym, namiętność, pożądanie, wspólnie uzupełnialiśmy się, az własnie do minionego poniedziałku. powstała między nami drobna sprzeczka ktora pozostawiła jednak niesmak. spotkalismy się od tego momentu 3 razy, wszystko było dobrze, tak jak kiedyś pocałunki, spacery za ręke, czyli narzekać nie mogłem, jednak w głębi serca czułem ze nie jest to juz takie jak kiedyś, nie czuje juz tak bardzo tego ze jestsmy parą, tylko dwójką osob ktore ze sobą sie spotykają.
Nie odczuwam już tej wyjątkowości naszego związku. Przechodzi mi przez głowę setka myśli czy uczucie się wypaliło, czy w pewnym momencie któreś z nas coś zawalilo. Zrobiłem się okropnie melancholijny i znudzony wszystkim. Chciałbym kontynuować ten związek, ona też, tego jestem pewien tylko nie jestem człowiekiem który robi coś wbrew sobie. Chciałbym przeprowadzić rozmowę z nią, o naszej przyszłosci, jak widzimy to dalej, tylko z powodu tego mętliku w głowie nie wiem jak sie do tego zabrać, co jej powiedzieć, w jaki sposob przywrocic tą wyjątkowość naszego związku. Jest to moja pierwsza prawdziwa miłość, z wzajemnością, wiem ze jej zależy na mnie, ale czy to ma sens, jak juz wczesniej mowilem nie robie niczego wbrew sobie. Jak i o czym z nią porozmawiać, jakieś metody sposoby itp. proszę o porady, jesli to nie pomoże będę musiał niestety, mimo to ze kocham tę dziewczyne, zakończyć ten związek. Pozdrawiam i liczę na pomoc.