Witaj!

Niedługo moje 22 urodziny. Minie dokładnie rok, od kiedy dałem sobie prezent, który z perspektywy czasu okazał się chyba najważniejszym w moim życiu. Zakończyłem związek, a właściwie żałosną jego pozostałość, po ponad pięciu latach bycia z tą "jedyną". Przez te lata dostałem największą lekcję na temat tego, co dziewczyna może zrobić z facetem z jajami, który zakocha się jak baran.
Nie będę opisywał szczegółów, gdyż są one zbyt żałosne i mimo upływu czasu nadal boleśnie je wspominam. Lekcja, którą otrzymałem pozwoliła zacząć mi nowy rozdział w życiu.
Miesiące radzenia sobie z iluzjami, pracy nad pewnością siebie. Obrałem nowy życiowy kurs, którego celem był powrót do "starego" siebie sprzed związku. Po części mi się to udało. Ale czy mnie to satysfakcjonuje? Otóż nie do końca.
Dlaczego?
"Człowiek-ten, który szuka". To tłumaczenie z jakiegoś języka, niestety nie pamiętam jakiego...
Ja również ciągle szukam... Czego? Myślę, że dopiero kiedy to znajdę, będę wiedział, że właśnie do tego zmierzałem.
W końcu jestem jeszcze szczeniakiem i niewiele wiem o prawdziwym życiu. Mam czas na znalezienie celu, prawdziwego celu.
Ale dlaczego nie miałbym dołożyć wszelkich starań i umiejętności by odnaleźć go jak najwcześniej?
Wiem już, że uwodzenie, a właściwie uwiedzenie kobiety, co do której mam jasno określone wymagania nie jest głównym celem, tak naprawdę to jest to tylko pewien etap. Nie będę, jednak ściemniał, że laski są tylko dodatkiem do życia faceta (choć takie podejście faktycznie jest dla nas korzystne). To puste frazesy. Gdyby tak było, na stronie nie zarejestrowałoby się do tej pory ponad 12 tys. użytkowników i nie powstałby bardzo dochodowy biznes, gdzie ludzie w nadziei na szybkie efekty płacą kupę kasy tzw. guru uwodzenia. To dopiero frajerstwo! Osobiście nie wierzę, że jeden weekend i wydanie kilkuset złotych potrafi zmienić w Tobie wszystko, co do tej pory uniemożliwiało Ci sukcesy w kontaktach z kobietami. To może Ci tylko pokazać nową drogę.
Ale wróćmy do tematu...
Ostatnio dużo myślę o przyszłości. Trochę mnie to już wkurza, bo przecież ważne co jest teraz! Ostatnie 8 miesięcy przeżyłem beztrosko, ciesząc się chwilą.
Z perspektywy czasu widzę, że zbyt intensywne rozmyślania na różne tzw. "ważne" tematy nie przynoszą zbyt dobrych efektów. Stąd w pewnym sensie moja frustracja. Prawdopodobnie to ona pchnęła mnie do popełnienia tego grafomańskiego bełkotu. Znalazłem się w "błędnym kole".
Muszę z niego wyjść i to jak najszybciej, aby znów wkroczyć na drogę, która zaprowadzi mnie do celu...
Muszę zacząć biegać jak co roku. To zawsze przynosiło same pozytywne skutki.

Wybaczcie panowie ten wpis, ale nie mogłem go dać w dziale ogólnym. Jest dla mnie zbyt osobisty. Muszę mieć pod ręką te przemyślenia, żeby móc do nich wracać ilekroć coś mi się w dzbanie poprzestawia.
Pozdrawiam
GDP