Justyna mnie programuje od dłuższego czasu na taką o to rzecz:

jej mama z jej dwójką rodzeństwem wyprowadza się w przeciągu pół roku z jej dawnego mieszkania do domu, który zbudowała jej mama. Justyna z wynajmowanego pokoju przenosi się do ów mieszkania. Jej mama będzie opłacała czynsz, ona media. Ja od starego mam 750zł alimentów/miesięcznie do rąk mojej mamy i tyle samo mógłbym uzyskać od mojej mamy daje to 1.5k/miech, każde z tych alimentów mogę mieć prawnie do rąk własnych. Justyna proponuje mi żebyśmy zamieszkali razem(ona od razu po maturze się wyprowadziła i mieszkała ze swoim eks 4 miesiące). Co jest kurwa dalej. Justyna jest na liście mieszkań socjalnych, które dostanie za mniej więcej 1.5 roku(nie pytajcie mnie o szczegóły, skąd jest na liście, skoro jej stara miała hajs na zbudowanie domu...).

I huj kurwa. Nie czuję się na tyle dojrzały, samodzielny żeby mieszkać w wieku 21 lat z dziewczyną. Choć perspektywa pozbycia się starego z mojego życia jest dla mnie bardzo kusząca. Jednak:

1. Jak się nie uda, to trochę dumy utracę, choć planowałem ją schować do kieszeni.
2. Nie chce być zależny od jak to Justyna ją nazywa "teściowej", która opłacałaby mi jebany czynsz.
3. Generalnie jestem czarną owcą tej rodziny. Porzuciłem "boga" i te sprawy, zawsze się szlajałem(i nadal to robię), więc: stary będzie dążył do obniżenia alimentów do 500 zł(a raczej by mu się to udało) i mama, skoro "już tu nie mieszkasz" pewnie zrobi tak samo - moja mami nie pochwala "kociej łapy" itp, choć gadam z nią o takich rzeczach dość otwarcie i huj to moje życie a nie jej.

Mam 21 lat, zmieniłem studia. Licencjata będę robił 3 lata. Alimenty przysługują do 25 roku życia. Co potem?

To takie moje smuty.