W ostatnią niedzielę była duża impreza w Bydgoszczy, a że pracuje w marketingu zostałem tam oddelegowany wraz z moimi ulotkarzami. Takie imprezy są zazwyczaj przepełnione fajnymi laskami i nie inaczej było tym razem. Mimo że cierpiałem z powodu kaca po wczorajszym weselu,( które zakończyło się dla mnie bardzo nieciekawie, przez co dręczyły mnie lekkie wyrzuty sumienia), postanowiłem podejść do pewnej ankieterki która stała sobie gdzieś między stoiskami. Muszę zaznaczyć że dziewczyna bardzo mi się spodobała, jak dla mnie HB9, zdawałem sobie sprawę, że nie będę pierwszą osobą która ją podrywa no ale co tam.... do odważnych świat należy. Podszedłem i z uśmiechem powiedziałem że chciałbym też taką ankietkę
wypełnić. Dziewczyna się ucieszyła i zaczęła zadawać pytania. Na koniec
chciała żebym podał jej nr telefonu do ankiety, a ja odpowiedziałem że
nie rozdaje tak od numeru telefonu i jeżeli już to podam ten nr jeżeli
ona poda mi swój. O dziwo dziewczyna od razu się zgodziła powiedziała że
ma na imię Milena i że mnie zaraz też sobie wpisze jako Wojtek.
Uśmiechnąłem się tylko powiedziałem że się odezwę i odszedłem w siną
dal, później jeszcze zamieniłem z nią dwa słowa ale to przy okazji
kolegi którego zaczepiła gdy przechodziła obok nas.
  Kilka dni później zadzwoniłem i bez kłopotu umówiłem się na spotkanie, już wtedy czułem że idzie mi za łatwo, że coś tu może być nie tak. Mimo wszystko początek spotkania był bardzo miły, dziewczyna chociaż z inną fryzurą wyglądała świetnie i okazała się bardzo sympatyczną kontaktową osobą. Niestety już po kilku minutach rozmowy przeszliśmy na główny wątek rozmowy czyli sztukę. Ja niestety nie mam o tym pojęcia , a dziewczyna okazała się artystką, co chyba zaważyło na losach spotkania. Nie za bardzo lubię artystki, przez co dziewczyna straciła trochę w mich oczach, jeszcze jej opowieści że chce sobie ogolić głowę na łyso porażka!!!  Mimo wszystko chciałem dać szansę tej znajomości, bo pomijając temat sztuki rozmawiało się bardzo miło studiach, pracy i innych rzeczach. W końcu nadszedł moment że musiała iść na autobus, odprowadziłem ją i przy okazji, zacząłem wspominac o drugim spotkaniu, no i wtedy usłyszałem że jesteśmy z innych światów, i jedynie możemy spotykać się jako koledzy. Przyznałem jej rację bo rzeczywiście taka byłą prawda. Mimo wszystko odebrałem tą porażkę ze smutkiem i mam obecnie lekkiego doła, no ale taki już jestem.

A morał tej bajki jest krótki
I niektórym znany
Jeżeli laska jest z innego świata
To jesteś przegrany;p