Opowiem Wam dzisiaj krótką historię mojego serdecznego kumpla.
Facet silny, z zasadami, zaprawiony w bojach a jednak...
...a jednak woda zaczęła drążyć skałę i niewiele brakowało...
Spotykał się z Nią chętnie, bo dawała mu fizyczną część siebie, dawała mu też iluzję związku dwojga ludzi opartego na szacunku, zaufaniu i szczerości. W sensie cielesnym była doskonała, wewnątrz jednak strzępy tego czego chce, czego nie chce, co czuje i jak czuje. Kobieta dynamit, jednocześnie dziecko skulone w sobie od ran zadanych przez mężczyzn.
Jego zasady pozwalały mu brać co chce, pozwalały na pokonywanie kolejnych poziomów intymności, pozwalały na delikatne spojrzenie w przyszłość. Nie nazywał "tego czegoś" związkiem, nie nazywał przyjaźnią, koleżeństwem. To trwało samo z siebie i szło w dobrym kierunku.
Jeszcze kilka dni temu zastanawiał się, czy wreszcie nie zainwestować w Nią czegoś więcej. Nie chodziło mu o uczucia, bo one przychodzą same, nie chodziło o względy, bo ponoć je miał. Chciał Ją uszczęśliwić czymś, co zapamięta na długie lata. W związku ze świętami, chciał Jej zrobić prawdziwe tornado.
Coś, czego nikt do tej pory Jej nie zrobił, i jakkolwiek banalnie to brzmi, weekend w Paryżu stawał się faktem.
Faktem, który upadł równie szybko jak się narodził, i nie ukrywam że miałem w tym swój udział.
Od samego początku tłumaczyłem mu- nie inwestuj więcej, niżeli trzeba, nie dlatego że nie chcesz, a dlatego że Ona nie wykazuje zaangażowania w te chęci na poważnie, i nie zasługuje na większą inwestycję.
On Jej weekend, Ona jemu: "nie mam dzisiaj dla Ciebie czasu". I o ile brak czasu nie jest żadnym powodem do radykalnych zmian w tkwiącym pomiędzy Nimi "układzie", o tyle nie jest też żadnym powodem do nagradzania Jej czymś wyjątkowym.
Szanowni Koledzy, nie inwestujcie w dziewczynę więcej niżeli trzeba. Nie inwestujcie pieniędzy, nie inwestujcie przede wszystkim uczuć. Każdy etap znajomości ma swoje miejsce w szeregu i nie można przed szereg wychodzić.
Bądźcie jak skała, której nie drąży woda od samego ich wzajemnego kontaktu. I niech jest to nawet najprzyjemniejszy z możliwych kontakt, pamiętajcie że żeby skruszyć skałę, musi po niej przepłynąć wiele wody.