Witam,
Poznałem pewną dziewczynę. Początkowe "próby" zainteresowania jej swoją osobą udane w 100% ( http://www.podrywaj.org/pierwsze... i kilka podobnych pomysłów ). Sprawa toczy się do dziś i powoli zaczynam emocjonalnie klękać przy niej.
Cały czas trzymam głowę na karku ale niewiele mi brakuje, by pęknąć. Zaczęło mi zależeć, za bardzo.
Obawiam się, że ta kobieta może być "wampirem energetycznym". Wsadziłem w nasze relacje sporo wysiłku ( WYSIŁKU - NIE PIESKOWANIA ! ) Nie jestem "needy". Przy niej jestem twardy i sama mówiła że się jej to podoba. Jak mi coś nie pasuje, to jej o tym mówię i tego nie robię. Ona wie, że ja rządzę jak się widzimy i to ja decyduję co i kiedy robimy, ewentualnie coś mi może zasugerować.

Problem polega na tym, że chyba była mocno skrzywdzona przez jakiegoś idiotę w przeszłosci. Ogólnie to straszna z niej suka była i wobec innych jest nadal ale mi się udało dojść do jej wrażliwości. Jednak kobieta czasem zachowuje się tak, że mi ręce opadają. Nie potrafi pokazać wdzięczności za mój wysiłek, zrobiłem kolację raz, zabrałem ją w góry na rowery - po górach zasuwała jak dziki osioł, w nocy miałem dostęp do piersi, całowanie kiedy chcę bez problemu a po włożeniu ręki w majtki stwierdziła, że ma okres ... Mieszka 30 km ode mnie, czasem do niej jeżdżę. Miło mnie przyjmuje, śmiejemy się, tematów do rozmowy wiele. Sama nigdy do mnei nie przyjechała.
Pocałunki inicjuję ja - na ogół widzę że się jej podoba a czasami odwraca się i zaczyna się śmiać.

Wpierw myślałem, że nie potrafi pokazać uczuć, ale małymi kroczkami bym ją tego nauczył. Nie chcę jej wykorzystać - chcę jej pomóc jednocześnie pomóc sobie bo mam potrzebę "opiekowania się kimś". Mówi, że mi ufa, mówi że czuje jakby mnie znała od zawsze i się mnie nie boi. Nie bawimy się w żadne SMS, zadne GG, facebooki i inne dziwactwa.
Jak u mnie spała, to mimo ze starsza ode mnie o 5 lat to przytulała się jak mała wystraszona dziewczynka. Następnego dnia potrafi być wredną cwaniarą, która mi mówi "jak sobie zasłużysz to się zobaczymy". Jak jej powiedziałem, że lubię smak jej ust i kręci mnie jej tyłek to powiedziała "to oczywiste, że cie kręci bo jestem zajebista" i zaczęła się śmiać. Nie zbija mnie to z tropu bo umiem ją zanegować np .:
Ona - pokazuje srodkowy palec
ja - haha ale krzywy
ona - spadaj, jest piękny
ja - nie sepleń jak do mnie mówisz.

Ona pracuje w moim mieście, spotkaliśmy się po jej pracy. Zaproponowałem jej związek, mówiąc mniejwięcej tak "słuchaj, dobrze się przy tobie czuję, ja idę ścieżką którą sam sobie wytyczam, proponuje ci byś do mnie dołączyła, niczego ci nie obiecuje". Nic nie odpowiedziała, siedliśmy na polach i się przytulała i mnie całowała pare godziń.Jak pojechała zadzwoniłem i powiedziałem krótko "jeszcze jedno, chce zebys wiedziała ze przyjaźń mnie nie interesuje, pa" i się rozłączyłem - sms od niej "ja się boję zaangażować" ... ale ta sytuacja miała miejsce prawie 2 tygodnie temu.

Z jednej strony jestem z siebie zadowolony, troszkę ją otworzyłem, wiem że jest szczęśliwa, zaczęła uprawiać sport, zapisała sie na angielski i ograniczyła imprezowanie ...

Zaczynam się martwić o siebie, bo coraz bardziej mi zależy, mam te "motylki w brzuchu". Myślę o niej jak idę spać i jakoś spadło moje zainteresowanie wobec innych kobiet. Nie wiem czy ta kobieta jest mnie warta. Chcę jej dać szczęście ale to chyba powinno działać w dwie strony. Próbowałem "chłodnika". Wytrzymałem 3 dni i nie dała żadnego znaku. Dziś do niej zadzwoniłem po pracy, mówiła że chodzi po sklepach w moim mieście - byłem twardy i nie zaproponowałem spotkania, ona też nie. 3 minuty rozmowy. Raz po pijaku jak się przytulała cały wieczór (wypad w góry), trochę pokazałem słabości bo jej powiedziałem "cieszę się, że jesteś" - absolutnie zero jakiejkolwiek rekacji z jej strony, odwróciła sie dupą i poszła w kimę.

Nie wiem czy to jest normalne czy nie. Byłem w związku z bardzo dobrą i wrażliwą dziewczyną przez 5 lat, która niemalże każdego dnia dawała mi cząstkę siebie, nawet potrafiła do mnie przyjść po pracy z cukierkiem gdzie na papierku było narysowane serduszko, uśmiechneła się i poleciała do domu. Przy tej "nowej" czuję się notorycznie olewany wręcz czuję że ona jak się widzimy to jest OK ale jak się nie widzimy to ma to w dupie. Nieraz mi mówi, że jak jakiemuś facetowi nie podoba się coś w niej to "wypad, bo ona jest nagrodą". Najlepsze jest to, ze z wyglądu jest przeciętna ale kręci mnie to co ma w głowie, przekonałem się na własnej skórze że "z ładnej miski się nie najem" ...

Mój kolega z nią pracuje, mówi że ta kobieta jest niezrównoważona emocjonalnie, że jest dziwna i dla mojego dobra powinienem ją sobie odpuścić. Inny kolega z nią kręcił wcześniej, stwierdził ze "siedzi w niej jakaś patologia". Faceta nie ma, bo jak pisałem jest suką i wali shit testy na lewo i prawo

Ja sie gubię i emocje biorą górę, warto brnąć w tę kobietę ? Z jednej strony coraz mocniej mi zależy z drugiej obawiam się że to może być samodestrukcja ...

ODzywa się też do mnie moja była, wiem że chce wrócić - ona tego nie wie bo sama boi się przyznać przed sobą. Jeśli bym to mądrze rozegrał mógłbym ją odzyskać w ciągu max. miesiąca ... ale zerwała ze mną 2 tygodnie przed oświadczynami i myślę że drugi raz niepotrafiłbym planować oświadczyn z tą kobietą ...

Mam dziś jakis taki refleksyjny dzień, dlatego napisałem posta. Z góry dzięki i pozdrawiam