A czy jest sens jej mówić przepraszam czy to słowo raczej tylko pogorszy sytuację? Skoro i tak nie mam wobec niej damsko-męskich planów to może warto zaryzykować, bo zwyczajnie energia ze mnie ucieka jak ona się pojawia. Jakoś tak mam, że jak z jedną osobą w towarzystwie (nawet 1 na 20) mam zgryz to energia ze mnie uchodzi i robię się zystansowany do reszty i poważny. Ja wyraźnie widzę, że ona (co mnie dziwi) nie czuję do mnie urazy. Uśmiecha się, pierwsza mówi cześć, ale ja dopóki nie naprostuję sytuacji nie potrafię z nią normalnie gadać jak gdyby nic. Czekam jeszcze 15 minut na dalsze wskazówki:) Za ok. dwie godziny chciał czy nie chciał będę musiał m.in. jej pomagać rozstawiać stand itd. To jest jedno z moich zadań na targach

Sytuacja dość zaskakująco i pozytywnie się rozwinęła. Pierwszego dnia targów to ona wyszła z inicjatywą zgody, a ścislej mnie wyprzedziła o kilka minut. Powiedziała dość przyjemnym głosem do mnie "Przemek. Głupio się czuję jak się tak mijamy. Zapomnijmy o tamtym" i w tym momencie wyciągnęła do mnie rękę na zgodę. Od razu ulga:) Ja tylko dodałem pytająco "Ale całkowicie ucinamy co było wcześniej?" A ona "Tak. Super. Cieszę się". Tego dnia i przez całe targi to ona głównie nawiązywała rozmowę, oczywiście na stopie koleżeńskiej. Zaczepiała mnie tekstami typu "Co dobrego jesz", "Co robisz". Opowiadała mi nie pytana o sobie, o rodzinie, swoich planach. Spodziewałem się raczej zgody i ograniczenia się do koniecznej wymiany zdań, a ona sprawiała jednoznacznie wrażenie zadowolonej z kontaktów ze mną, osoby która zupełnie nie ma żadnej urazy. Nie zamierzam oczywiście do niej podbijać choć jest zdecydowanie najładniejsza z tych 6 hostess, które z nami pojechały, ale zrobiło mi się dużo lżej jak się nasze relacje naprawiły. Wieczorami przy browarku poruszaliśmy ciekawsze tematy, ale bez jakiś podtekstów;) Wspominała o gościach, którzy często do niej podbijali na targach, a ona dawała im nr tel ustawionego kumpla. Oczywiście tylko tym, którzy byli najbardziej uparci. Pozdro:)

Te chwalenie się akurat nie jest przekolorowane. Sam byłem świadkiem co najmniej kilku prób uwodzenia jej przez facetów i chłopaków pod pretekstem zainteresowania się gazetą (celem naszych hostess jest stać na stoisku i nabić jak najwięcej prenumerat i pojedynczych sprzedaży). Ja z racji nieco innej funkcji, bardziej dynamicznej, tylko okazjonalnie bywałem na naszym stoisku, co dodatkowo świadczy, że tych adoratorów było pewnie dużo więcej. Z resztą te najmniej urodziwe z naszych hostess też nie narzekają na powodzenie przez "klientów". Niejednokrotnie słyszałem ich rozmowy.

Tak dla ścisłości podczas tych wieczorów nie byliśmy sami choć z płci męskiej byłem tylko ja. Także odbiorcą jej wypowiedzi były również pozostałe hostessy.

Nie chcę poruszać nowego wątku to wspomnę jeszcze o mojej swieżej koleżance, którą poznałem na targach w Niemczech trzy miesiące temu. Laska w moim wieku, z którą zamieniłem parę zdań na temat maszyn, na stoisku których była przedstawicielką. Przyznam szczerze, że bardziej byłem zainteresowany tymi maszynami niż nią, ale nie dlatego że ona mi sie nie podobała (wręcz przeciwnie), ale dlatego, że zobaczyć maszyny tej firmy było jednym z moich marzeń. Przy okazji ucieszyłem się, że w tej firmie pracuje polka mieszkająca w Holandii. Panna zdawała się być chłodna i na pewno o wysokim poczuciu własnej wartości. Wtedy od razu odpuściłem sobie jej uwodzenie. Uzmysłowiłem sobie, że niezbyt świadomie stosowałem wtedy push pulla:) To nie wynika z tego co tu napisałem, ale było parę scen, że ona coś chciała, stała i się patrzyła (oczywiście już po tym jak rozbiłem jej powiedzmy sukotarczę), a ja nawijałem na pełnym luzie uradowany od ucha do ucha po angielsku ze specjalistą od tych maszyn. Miałem od niej oczywiście wizytówkę, ale nie skorzystałem. Do Holandii się nie wybieram. Niespodziewanie się dowiedziałem, że przyjechała na targi w Polsce, bo ta firma chce wejść na nasz rynek. Przyszła na nasze stoisko i miło było widzieć jej zadowolenie, że sie znowu zobaczyliśmy. Trochę reszta ekipy była zdziwiona, że się już znaliśmy i mówimy sobie po imieniu. Dodam, że ona bynajmniej nie przyszła mnie odwiedzić tylko negocjować reklamy z naszą redakcją. Ja akurat wpadłem na nasze stoisko jak już kończyli. Zapytała mnie czy idę na bankiet. Odparłem, że tak. Po ogólnym zarysie naszej znajomości przejdę w dużym skrócie do rzeczy. Ja pojechałem na ten bankiet z trzema hostessami (włącznie z tą, z którą się pogodziłem). To był oczywiście odgórny pomysł. Rzekomo mam dobrą prezencję (z resztą może to i prawda, co się będę wstydził). W sumie nie nastawiałem się na podryw, tylko, żeby się porządnie najeść. Pić nie mogłem, bo byłem kierowcą. Po zjedzeniu opuściłem nasze hostessy i przeszedłem się rekreacyjnie po sali. Spotkałem po drodze tę koleżankę z Holandii, która po ujrzeniu mnie złapała za rękę i powiedziała "Choć ze mną do łazienki". Na górze były stoły, a na dole parkiet i kible. Na dole dodała "Poczekaj na mnie chwilę". Po wyjściu z kibla złapała mnie za rękę i na parkiet. Zatańczyliśmy jeden kawałek i powiedziałem, że idę na górę. Poza nami chyba tylko trzy pary jeszcze były na parkiecie a na balkonach piętra setki gapiów. Mimo trzeźwości dałem na luz, ale jakoś nie czułem się najpewniej. Ona postanowiła pójść za mną. Dodała "Jesteś pierwszym facetem, z którym dzisiaj tańczyłam. Widać, że lubisz się bawić". Potwierdziłem i powiedziałem, że dużo lepiej się bawię ze wspomaganiem, ale dziś prowadzę. (nie wybrnąłem chyba najlepiej?) Zaprosiła mnie do swojego stolika. Siedziały tam jeszcze trzy osoby z jej firmy. Zapytałem ją "Jak trafiłaś do Holandii?". Ona tylko odparła zalotnie "Wiesz. W życiu najfajniejsze i najprzyjemniejsze rzeczy dzieją się spontanicznie". Polali mi kielonka, ale powiedziałem że prowadzę i tylko pół wypiłem dla towarzystwa (dopuszczalne za kierownicą). Ona powiedziała do mnie "Za sukces". Ja na to "Nie wiem za jaki sukces pijecie, ale chętnie się przyłączę do toastu". Ona na to "Ogólnie za sukces każdego z nas". Potem powiedziałem jej, że muszę już lecieć, bo hostessy naciskały, żebyśmy wracali. Ustaliliśmy wcześniej, że zjemy i spadamy. Podałem jej rękę, a ona na pożegnanie wystawiła policzek do buziaka. Ja pocałowałem ją policzkiem. Powiedzcie czy to dobre zagranie? Chciałem w ten sposób pokazać, że buziaka tak łatwo nie dostanie. Wcześniej mówiła, że jeszcze jutro będzie w Polsce. Na koniec dodała, żebym jutro do niej zadzwonił. Nie zadzwoniłem. Sama przyszła następnego dnia. Podziękowała za taniec i że zobaczymy się prawdopodobnie w Kielcach albo w Holandii (ich firma zasponsorowała mi wyjazd). Ja jej odpowiadałem zdawkowo, bo akurat kumple do mnie wpadli na stoisko, z którymi się pół roku nie widziałem. Także za miesiąc zobaczę się zarówno z hostessą, z którą się świeżo pogodziłem jak i koleżanką z Holandii. Trudna sytuacja. Z jednej strony sobie obie odpuściłem, a z drugiej im bardziej tak robię, tym bardziej widzę ich zainteresowanie mną. Mam nadzieję, że do tych targów sobie poużywam i z dużą większą pewnością siebie (ewentualnie) podejdę do tematu:)