Na dzień dzisiejszy potrafię, podejść , zapytać, poprowadzić
dłuższą chwilę rozmowę, z napotkaną z naprzeciwka czy np. kasjerką przy kasie ,uśmiechnąć
się do idących chodnikiem laski gdy jadę samochodem i dostaje w zamian uśmiech,.
Jakże wielką radością wypełnia mnie od wew. to uczucie jak mam pozytywną
reakcje, odzew z jej strony. Następuje 
100 %-wa poprawa samopoczucia a co za tym idzie  chęć zdobywania, procesem zwanym „uwodzeniem”  na który składają się liczne składowe które
odkrywam i są one oczywiste , proste ale wymagają jakże wiele odwagi ode mnie .
Lecz trzeba się liczyć również z negatywną reakcją która przy prawidłowym
podejściu wynosi przeciętnie 1/10, chyba że coś się zrobiło nie tak.  Dżag jest tyle że….. jedna negatywna reakcja
nadrabiają większość pozytywnych ( bo niektóre mogą mieć zły dzień po prostu) A
miewa je przecie każdy.

Dalszym ciągu się rozwijam, uczę, analizuje, wykrywam błędy.
Jednym słowem doskonalę się. W tym co sprawia frajdę i jest jedną z potrzeb
egzystencji życia samców, obcowanie z kobietami bliższe lub dalsze. Co wymaga
powtórzę jeszcze raz odwagi i jeszcze raz odwagi. Ten etap na którym jestem
obecnie nie jest to jeszcze meritum mojego poczynania  bo brakuje mi jeszcze odwagi jestem gdzieś w
przybliżeniu 60/100% może czasami wahania występują ok. 70%. Wiem ,że na samym
początku trzeba włożyć więcej w rozmowę by zainteresować i jest to trudne,czasami brakuje
weny, mózg mi się wyłącza podczas rozmowy 
i dupa. A może brakuje odwagi? Powiedzieć co się myśli w danej chwili.