Bez sensu, bez sensu, bez sensu, bez sensu.

Tak samo ubrani mężczyźni łaszą się do tak samo ubranych dziewczyn, które uważają się za nie wiadomo co, będąc nikim jak wszyscy. Wszystko wygląda tak samo, jak wielka reklama sklepów odzieżowych i pisemek z „poradami życiowymi”.

Bez sensu, bez sensu, bez sensu, bez sensu.

Rok temu wybrałem ścieżkę, którą podążyłem to była zła decyzja. W pewnym momencie jebłem głową w mur. Upadłem bezsilnie. Leżąc na ziemi obejrzałem go, surowa biała ściana, wysoki jak chuj, szeroki jak chuj. I na tej bieli jedyna wyróżniająca się rzecz.

„Przez to co ci wmówili, kosmiczna małpo nie przeskoczysz”

Ciężka sytuacja, pomyślałem, siedząc na ziemi i nic nie robiąc. Wydawało mi się, że mam wszystko, a tak naprawdę nie miałem nic. Przez cały ten czas. Bo widzicie, możecie powiedzieć sobie „będę pewny siebie” i zacząć takim być. Ale co jak przyjdzie czas próby? Nie upadnie to jak domek z kart? Nie okaże się że wyżej chuja nie podskoczysz?

Kryzys wartości, kryzys osobowości, kryzys świata, pustka. Siedząc tak myślałem cały czas o tym, że jestem w czarnej dupie i pozostaje mi tylko wycofać się, przeprosić wszystkich za mój wybryk, kiedy czułem, ba byłem pewien, że wszystkim imponowałem, a jeśli nie to nawet lepiej, bo imponowałem sobie, a to się tylko liczy. Odejść ze spuszczoną głową. Prowadzić swoje nudne życie strzelając spermą na monitor i zawarte w nim panienki.jpg i modlić się abym spotkał znowu szczęśliwie jakąś fajną pannę i zjebał wszystko jak zacznie mi zależeć.

„Pierdolisz farmazony”

Znałem ten głos, znałem to uczucie, znałem tą osobę. Usłyszałem ten magiczny głos rok temu. Mój Tyler Durden. Moje błogosławieństwo i przekleństwo. Gdy słyszę ten głos czuje jakbym umierał i rodził się na nowo. Ciągłe zmartwychwstanie duchowe, jak w fabryce, taśmowo, bez przerwy, za każdym razem rodzę się nowym modelem, aż umrze nie moja dusza, a ciało.

„Pierdolisz farmazony, a na dodatek za dużo myślisz pojebie. Trzy miesięczny urlop i wszystko zjebałeś. Zacząłeś wierzyć w to co miałeś nie wierzyć. Zacząłeś robić to czego nie miałeś robić. I stało się. Straciłeś ją. Znowu się przejmujesz co inni powiedzą, znowu zrobiłeś się cichy. Same znowu. Zjebałeś na całej linii. Ale jest nadzieja, przejdziemy przez to. Uwierz tylko. Nie masz nic, więc teraz możesz wszystko”

Uśmiechnąłem się, bo przecież miał racje. Wstałem i praktycznie od razu poczułem ponownie smak ziemi. „To za to, że jesteś taki głupi, chłopcze”.

No, ale skończmy te nudne i nieudolne wynurzenia pisarskie i przejdźmy do konkretów. Ostatnio siedziałem z kolegą na ławce w CH. Przeszły 2 piękne kobiety i jak wiadomo padło ulubione zdanie mężczyzn: „jakbym miał taką laskę to bym nie potrzebował niczego”. Spojrzałem fachowym okiem i rzekłem: „daj mi rok a będę takie miał”.

-„Są granice, których nie przekroczysz” uszłyszałem.
Powiedz to tym wszystkim ludziom, którzy to zrobili, pomyślałem, żołnierzom, którzy biegli z karabinem na stanowiska CKMów, Piłkarzom MU, którzy wygrali finał LM w 2 minuty przegrywając w 90 minucie, nawet temu człowiekowi, który przeskoczył płot i „obalił” komunizm, najgorszy rak tego świata, będąc elektrykiem. JEBANYM ELEKTRYKIEM! Co by było gdyby uwierzyli w granice? Zrobili by to?

[Tytułowa muzyka z Odysei Kosmicznej]
Ale w ten symboliczny mur nie należy pizgać głową, żeby się przebić za wszelką cene, bo tylko rozkurwisz sobie łeb. Pizgaj pięścią, mentalną pięścią wyjebania, będziesz to robił miesiąc, rok, dwa, ale z każdym kolejnym ciosem, z ręką ociekającą krwią, będziesz bliżej celu. I wtedy będziesz wolny. Jeśli przy tym wszyscy się z Ciebie śmieją, że to co robisz jest bez sensu, wbijaj w to i idź dalej przed siebie. Jeśli upadniesz, wstań, nie zatrzymuj się, żeby się otrzepać tylko idź. Ludzie nienawidzą silnych jednostek, ale za nimi idą. Dlaczego? Bo widzą w nich kogoś kim sami by chcieli być.
[/Tytułowa muzyka z Odysei Kosmicznej]

Och, ale to jest strona o podrywaniu, a ja tu prowadzę mierne dysputy filozoficzne. Wybaczcie, lecz trzeba czasami coś z siebie wyrzucić, bo łeb od tego może pierdalnąć ;].

Tak, chce mieć te najlepsze kobiety, a raczej to one chcą mnie psychola roku, który bardzo dobrze z tym się ukrywa. Najbliższy rok to będzie zajebiście ciężka praca nad sobą, społeczna i umysłowa autodestrukcja utartych poglądów. Teraz lekcja numer 3, a potem głębokie wody. Może będę składał tu relacje jak mi się będzie chciało.

Albo będę tryskającym spermą na monitor filozofem wiodącym bezproduktywne życie.

Ale takiej opcji nie ma.

Kosmiczna Małpa.