Po różnych przebłyskach a propos kobiet, postanowiłem nie myśleć w ogóle o nich, a o sobie.

Gdy już doszedłem do mniej lub bardziej zaawansowanego stanu to...
no właśnie.

Oprócz pracy, uprawiam sporty - basen, wspinaczka, rower itp td. Do wspinaczki potrzebny kompan - więc chodzę ze znajomymi, ale że ostatnio im się nie chce, kumpel który akurat nie może zaproponował kolezanke.

Byliśmy kilka razy na wspinaczce, jednak wczoraj zaproponowała - ona - wino w kinie. Nie robiłem nic, zeby jakkolwiek ją poderwać. Czasem tylko podtekst jakiś, ale kto mnie zna wie, że robię to niewymuszenie.
Ambitne kino, wino. Cóż...złożyło się tak, że wylądowaliśmy u niej. Było dużo rozmowy, aż - bo miałem taki kaprys - KC ..i potem delikatne P&P z mojej strony.
Oczywiście tej nocy nie spędziłem u siebie w łóżku.

Zadziwiło i podbudowało dość mocno mnie jedno zdanie:
- Nie wiem co zrobiłeś, że dostałeś do mnie taki dostęp.

A ja wiem - byłem sobą. Nie stosowałem żadnych technik, nic. Po prostu korzystam z życia, co zaznaczam. Nie ranię, nie mam zamiaru.

I jeszcze jedno:
Lepiej spróbować i żałować przegranej, niż żałować że się nie spróbowało.

Ot, jakoś tak.