Cześć, jestem tu nowy, przeczytałem z ciekawością większość tekstów z poradnika po lewej stronie i choć przyznam, że do tej pory pewne pomysły były dla mnie herezjami (jestem raczej romantykiem), to nie wątpię, że wam się te triki sprawdzają. Ale do rzeczy:
Podoba mi się dziewczyna z roku, z którą mam bardzo dobry kontakt, i z którą spędzam sporo czasu (mieszkamy blisko siebie, jeździmy razem na uczelnię, należymy do tego samego koła naukowego itp.)
Mam też wrażenie, że jest mną zainteresowana, przedstawię konkrety:
Wciąż ma nowe pomysły co możemy razem robić i gdzie pójść, umówiliśmy się już na wspólne szukanie praktyk, pieczenie ciastek na wigilię urządzaną przez nasze koło (u niej nie ma piekarnika, ja mam, każdy pretekst jest dobry:P), odważyłem się nawet zaprosić ją do kina, kiedy rzuciła raz, że moglibyśmy się wybrać na jakiś koncert a koncert nie wypalił. Powiedziała, że zobaczy jak starczy jej czasu (jest bardzo ambitna, robi kilka kierunków, nawet zarządza swoim dawnym rokiem przez internet - przyjechała z drugiego końca Polski w ramach wymiany, o tym później).
Po ostatnim zebraniu koła czekała nawet na mnie dłuższy czas pod raczej dziwnym pretekstem, że "nie będziesz miał z kim wracać".
O drobiazgach jak IOI w postaci wymiany uśmiechów, spadających ramiączek podczas rozmowy na Skype czy kina (na zebraniu stykamy się pod stołem nogami i ja ich nie cofam, ona cofa po pewnej chwili) nie wspominam, bo nie wiem na ile to autentyczne a na ile to zbieg okoliczności.
Tu dochodzimy do głównego problemu. Ona ma chłopaka. Nigdy nie widziałem, póki ona jest w moim mieście to związek na odległość, wiem tylko że on ma do niej pretensje, że go olewa (bo olewa, potrafi po miesiącu wpaść do siebie na 1 dzień i nawet się z nim nie zobaczyć), jest zazdrosny, oskarża ją o imprezy i picie (tu ciekawostka: ona jest całkowitą abstynentką, nawet ją namawiałem, że może z czystym sumieniem zacząć się dobrze bawić skoro on i tak już ją o to podejrzewa:P) i generalnie zachowuje się jak typowy facet źle znoszący rozłąkę. Sam kiedyś taki byłem i miałem taką dziewczynę, po jakimś czasie odeszła z kolesiem, którego praktycznie jedyną zaletą było to, że mieszkał blisko.
Jednocześnie ona się wyraża o nim tak lekceważąco, że jeszcze czegoś takiego nie słyszałem, ogólnie ma się wrażenie, że on jej przeszkadza w życiu i ważniejsza jest dla niej kariera naukowa. Moje pytanie, kręcić z nią? Okazji nie zabraknie (o tym też później)

+Jest bardzo otwarta i miła w stosunku do mnie
-Nie wiem na ile tu chodzi o mnie a na ile to sprawa po prostu jej sposobu bycia

-Jestem typowym nieśmiałym AFC a moje doświadczenia z kobietami są raczej żenujące
+To właśnie dzięki jej "easygoing" stylowi potrafię się otworzyć, poza tym po tym jak o mało na nią nie zwymiotowałem jak jechaliśmy na wycieczkę a tył autokaru zamienił się w alkoholowy żyg-room, już chyba bardziej się zbłaźnić nie mogę

-Ona jednak ma chłopaka
+Zawsze może mieć lepszego, ode mnie laski odchodziły do innych, to może pora odwrócić tą złą tendencję?

+Cierpi przez niego, ciągle się kłócą, nie ma go nawet w statusie na facebooku
-Jednak wciąż z nim jest, powiedziała raz o nim, że to wspaniały człowiek a do statusu oczywiście nikt nie musi przykładać wagi (choć to jak brak obrączki na palcu:P)

-Mieszka mimo wszystko na drugim końcu Polski
+Będzie tu myślę że do czerwca, uwielbia moje miasto, uważa że u niej nie ma przyszłości a jeśli jej chłopak będzie miał pretensje, ze chce się przenieść, to go zostawi

Co o tym myślicie? Ona i tak mi się podoba a poza tym ma dużo w głowie, dlatego będę próbował, ale to jednak niecodzienna sytuacja z tym jej chłopakiem, więc nie wiem czy sprawdzą się standardowe techniki. Moje najbliższe plany: pocałować ją na tej wigilii (gadka o jemiole itp) a także wysłać jej kartkę świąteczną (kto dziś to robi?) i/lub napisać sylwestrowego smsa z życzeniami.

Mam nadzieję, że nie tl;dr