Poznałem atrakcyjną dziewczynę, która na samym początku nie zwróciła zbytnio mojej uwagi. Wiedziałem jednak od kolegi, że jest mną zainteresowana i głównie po to bywa w tych samych miejscach co ja. Los chciał, że spotkaliśmy się na domówce podczas której doszło do KC. Myślałem, że dziewczyna jest z typu tych imprezowych, jednak myliłem się. Zaczęliśmy się spotykać przez jakiś miesiąc, po czym tydzień temu,
doszło do sytuacji którą można uznać za początek związku. Dziewczyna sprawia wrażenie totalnie zauroczonej, trzymam silną ramę, a ona stara się jak tylko może, by sprawić mi przyjemność. Nie ukrywam, że chciałbym by był to LTR. Świetnie się dogadujemy, pasujemy do siebie pod względem temperamentu i wszystko jest na dobrej drodze.



Przechodząc do sedna sprawy, chciałbym przedyskutować coś co sprawia, że jestem trochę zdezorientowany. Chodzi mi tu o takiego codziennego utrzymywanie kontaktu ze sobą. Zazwyczaj wychodzi on z mojej inicjatywy. Wczoraj np. cały dzień była cisza, oboje byliśmy zajęci. Wieczorem napisałem jej sms, popisaliśmy trochę i w sumie wszystko ok. Dzisiaj znów to samo. Cisza. Nie chcę jednak znów do niej pisać, bo w
pewnym momencie mogę wyjść zbytnio na 'needy'. Zastanawiam się co zrobić z tym fantem. Nie jest tak, że dziewczyna się w ogóle nie angażuje. Sama stara się inicjować spotkania, gdy ja tego nie robie, widać że jej zależy.

Wiem, że mój problem może być i pewnie jest śmieszny. Staram się nie nadinterpretować wszystkiego i żyć w zgodzie z sobą. Po
prostu mój poprzedni związek był porażką.. Ostatnie 2 miesiące jego trwania to okres totalnego zakochania i ogólnie pojętego pantoflarstwa. To jest to czego się boję. Nie chcę by znów tak było. Myślę, że głównie to sprawia, że boję się pokazać zaangażowanie jeśli ona tego nie zrobi.. I objawia się to właśnie teraz...

Z góry dziękuję za odpowiedzi.