Witam wszystkich!
Chciałbym poruszyć temat lojalności w związku.
Aby dokładniej uściślić temat dyskusji wyobraźcie sobie taką sytuację.
Kobieta z którą jesteście ma swoje grono przyjaciół, kilka bardzo dobrych koleżanek którym ufa i jednego gościa, którego ona uważa za przyjaciela. Ja nie uznaję tej przyjaźni i wiele razy na ten temat z nią rozmawiałem że mi się nie podoba i nie akceptuję tego. Nie uważam że gościu traktuje to jako przyjaźń, tylko drogę do celu (celem jest tutaj wyelimonowanie mnie oraz sterowanie moją kobietą).

I teraz za każdym razem gdy między nami dzieje się coś złego, są jakieś kłotnie, nieporozumienia... to ona potrafi wyrzucić dosłownie wszystko owemu gronu przyjaciół. Niby nie ma w tym nic dziwnego, bo kobieta otrzymuje wsparcie od nich, ale jest pewna granica, którą często taka kobieta przekracza. Mam tutaj na myśli rozpowiadanie oraz wtajemniczanie osób trzecich we wszystkie nasze intymne, prywatne sprawy. Według mnie jest to oznaką braku lojalności. Bo jeśli ona przekazuje komuś dalej rzeczy które stawiają mnie w bardzo złym świetle, często nawet wystawiają na szyderstwo tym samym burząc moje ego to taka gra jest nie fair.

I teraz pytanie do Was. Jak sobie z takim czymś radzić. Póki co moje działania opierały się na rozmowie z nią, że tego nie akceptuję, że przez takie działanie nie ma do mnie szacunku, że obnarza mnie ze wszystkich moich sekretów. Gdy zauważyłem że ona to trywializuje i ma to gdzieś, a przede mną stwarza tylko pozory i okłamuje mnie że już tak nie robi, postanowiłem być bardziej stanowczy i zwyczajnie się z nią rozstałem.

Po ponownym zejściu ona obrała inną taktykę. Po prostu lepiej się kryła z tym, a mimo wszystko opowiadała dalej jak wygląda nasze życie seksualne oraz o wszystkich innych rzeczach które powinny zostać między nami.

Nie uważam że takie gadanie jest w stanie naruszyć moją pewność siebie, bo mam dość dobre zdanie o samym sobie, ale bardzo mnie to irytuje.

Zaprosiłem ją na naprawdę romatyczną kolację. Pojechaliśmy rikszą do fajnie urządzonego lokalu, napiliśmy się wina, potem było kilka wolnych tańców i wylądowaliśmy w łóżku. Była zachwycona tym wieczorem.
Raz nie znaczy zawsze więc mogłem sobie na to pozwolić.

Na drugi dzień widać było wyraźnie że ona chce jeszcze...
Postawiłem jej więc warunki.

"Nie podoba mi się to i to, chcę żebyś to zmieniła. Nie żądam, nie
proszę. Bez tego nie licz na żadne większe zaangażowanie, nagrody itp.
(nagradzanie i karanie kobiety). Nie interesują mnie tutaj puste obietnice, bo wiele razy je słyszałem, ale rezultaty Twoich czynów. Wszystko zależy od Twoich starań w tym momencie"

Mieliśmy jechać na basen - odwołałem, mówiąc że nic sie nie zmieniło.

Mieliśmy jechać na weekend za miasto - odwołałem, mówiąc że nic sie nie zmieniło.

I będę do tej pory konsekwenty w tym działaniu, póki ona sama zrozumie że nie tędy droga. Jeśli na chwilę odpuszczę, przegrałem.

Czekam na Wasze opinie.