Zastanawiam się czy nie powinienem najpierw opisać swojego listu ale tak sobie myślę że w nawisach [ ...] będę wyjaśniał.
Oto treść jej listu:


Hej,hej. Chciałabym Ci również powiedzieć mnóstwo rzeczy więc też Ci napisze.
Po
pierwsze tam w Rudniku [ta wieś o której pisałem wam na początku] ,
czułam to moje prawdziwe ja takie jakie mogłoby być. A może to zew
natury, nie wiem, w każdym bądź razie to były moje najlepsze wakacje w
zyciu. Przede wszystkim dlatego że Ela [moja siostra i jej najlepsza
przyjaciółka] i Ty tam byliście.
Po drugie- jesteś moim pierwszym
prawdziwym chłopakiem, więc, tak, po części chciałam zobaczyć jak to
jest. Ale nie bawić się Tobą. [zapytałem ją wcześniej czy ona jest ze
mną dlatego że jestem jej 1 i czy  traktowała to serio czy się tylko
bawiła]. Uwierz mi że chcę się z Tobą widywać. A najważniejsze jest że w
niczym nie zawiniłeś. Jesteś świetnym chłopakiem, naprawdę. I świetnym
artystą.[ dałem jej, jej  portret po 2 tygodniach naszego związku, a że
jestem po lp i teraz zdałem na akademie sztuk pięknych to chyba mnie
uważa za artystę zresztą portet był fotorealistyczny]. mama,  mówi że
nie można marnować darów od boga. A moja nie reakcja na rysunek, wierz
mi gdzieś w środku byłam wzruszona. Jestem. I bardzo się ciesze z tego
portretu.

Problem siedzi we mnie, nieśmiałość, ale przede
wszystkim to boję się otworzyć, nie że nie ufam Tobie,a le właśnie
sobie. Nie okazywałam Ci uczuć jakichkolwiek, bo czuje że zależy mi na
Tobie. Nie wiem jeszcze w jakim stopniu ale zależy.

Odkąd chodzimy razem, chce mi się grać przede wszystkim. Matma daleko w lecie, nie wspominając już o polskim.
Zmarnowałam  5 i 6 kl podstawówki, gimnazjum, nie chcę zmarnować matury.

[potem ona opisuje że kocha śpiewanie i granie na pianinie, nie będę tego pisał bo to nic nie wnosi a zajmuje troche]
Dochodząc do metrium - przyczyniłeś się do tego że znowu gram.

Po
trzecie: Muszę w końcu coś osiągnąć w szkole. Czyli maturę zdac. I
dobrze się stało, ze dopiero teraz, bo to będzie prawdziwy egzamin
dojrzewania.

Po czwarte. Czasami tak gadam wiesz specyficznie. To
po części taka osłona właśnie.  Że nie chce z tobą chodzić a tak
naprawdę chce. [nie kminie tego kompletnie bo nigdy mi nie pisała że nie
chce chodzić ze mną]
I po części ja. Albo w całości osłona. Szczerze to nie jestem do końca pewna. Ale na pewno to i to.

Teraz
Ci na pytania odpowiem. A zaraz Ci napisze to drugie najważniejsze.
[zapytałem ją czemu nie raz gdy chodzimy pod rękę do mnie zawsze puszcze
gdy zbliżamy się do okolic naszych mieszkań, ona mieszka o brame obok
ode mnie] bo sąsiadka się na mnie głupio patrzy, cholera jedna, ale
obiecuję poprawę.
[potem napisałem jej że czasem specjalnie nie
jestem sobą żeby jej zaimponować.] Bądź sobą! [napisałem jej też że
pewnie moja siostra stworzyła wyidealizowany opis mnie i że ona się tym
zasugerowała a ja nie umiem być idealny] Ela aż takiego idealnego opisu
nie stworzyła. {zapytałem się jej czy wydaje się jej zaborczy przez to
że ciągle się pytam o kolejne spotkania, dzień w dzień] nie wydajesz się
zaborczy. Czuje sie przy tobie bezpiecznie.

A no dałam i nie
żałuje [ tu głupio zrobiłem, raz w rudniku się pokłóciliśmy i zapytałem
ją o 2 szansę, po czasie 1 dnia mi dała]
Powiem Ci tak- w trzy
tygodnie, ba w pół roku nie poznasz człowieka . Okazuje się, że przez
całe lata spędzone z Justą wcale jej nie znałam do końca. Trzymała się
jej jak rzep, zamiast się przyjaźnić z jedyną najlepszą przyjaciółką
jaką miałam twoją siostrą.
[pisałem wcześniej wa o tej Justynie przez którą nabawiła się depresji]

No
i ostatnie. To wszystko ma sens. Ale teraz trochę się poznajmy,
przegadajmy ten miesiąc, przechodźmy. Nie zmarnujmy tego miesiąca. Nie
oczekujmy deklaracji. To znaczy teraz lepiej żebyśmy się przyjaźnili.
Dla mnie to ważniejsze bo chłopaków można mieć dużo.
Sens największy
ma po studiach. Kiedy dojrzejemy do prawdziwszego związku. Będziemy
starsi, będziemy troche więcej wiedziec.  A jeżeli po 3 latach  będziemy
razem, razem to będzie to najlepszy dowód że i tak te wakacje są
najlepsze.
Kto wie może też będę w Katowicach studiować. A z Bożą pomocą może sie udać.