Nakreślę nieco sytuację. Otóż poznałem ostatnio fajną laskę-studentkę medycyny. Nie jest jakąś seksbombą, ale znacznie powyżej przeciętnej i jest inteligentna. A inteligencja jest sexy. Wziąłem numer i zaaranżowałem spotkanie w ciastkarni. Wydawała się miła, ale jednocześnie skryta i niedostępna. Objawiało się to choćby tym, że gdy kładłem dłoń na jej kolanie, odsuwała się. Wspomniałem, że trenuję boks i za niedługo walczę na meczu bokserskim mojego klubu. Nie rozwijałem tematu, gdyż kobiet raczej nie interesują sporty walki, lecz wspomniałem, że jeśli chce zobaczyć mogę jej sprezentować wejściówki (każdy dostaje kilka dla rodziny). Wyjaśniłem kiedy gdzie i w jakiś godzinach odbywa się wydarzenie. Grzecznie odmówiła. Uznałem, że owa znajomość już się raczej nie rozwinie i więcej się z nią nie kontaktowałem. W końcu nadeszła moja walka, którą przegrałem przez kontuzję nosa. Byłem wściekły, unikałem rozmów, chciało mi się tylko gryźć i kopać. Miałem siniak pod lewym okiem, rozcięcie na nosie i ogólnie nie wyglądałem zbyt korzystnie. Gdy wychodziłem z hali, zauważyłem nieopodal wejścia obiekt moich niedawnych westchnień. Podeszła i spytała jak mi poszło. Powiedziałem, że "do dupy". Wtem dostrzegła moje skaleczenia i stwierdziła, że mieszka niedaleko a to trzeba opatrzyć. Nie miałem ochoty na pogawędkę, więc odmówiłem, odwróciłem się i chciałem odejść. Złapała mnie za rękę i pociągnęła za sobą. Nie chciało mi się sprzeczać więc poszedłem. Już na miejscu wytworzyła się nieco intymna atmosfera, gdyż siedziałem na wprost niej twarzą kilka centymetrów od jej twarzy, gdy zaklejała mi rozcięcia. Po tym położyłem głowę na jej kolanach, ona głaskała mi włosy i było miło.

Nasuwa się pytanie. Dlaczego skończyło się tak dobrze, skoro wszystko zrobiłem nie tak? Postąpiłem zupełnie antagonistycznie do porad tu udzielanych. Czyżby to był jakiś ewenement?

PS. Mam nadzieję, że komuś chciało się doczytać do końca. Zwykle mam dużo do powiedzenia i potem moje posty wyglądają jak eseje.