"Postępuj tak by to ona się starała."

"Myślę też o tym że jestem nagrodą dla kobiety."

"...mówisz jej że odchodzisz i nie wracasz do niej dopóki nie zasłuży na to sobie."

"...nie staraj się nigdy więcej niż ona."

To tak na początek kilka przeuroczych przykładów z lewej strony, jak to sobie ludzie wbijają do głów, że "wychowują" swojego partnera. Piszę "ludzie", bo nie chodzi mi tylko o mężczyzn. Gdybym porozmawiała z pierwszą lepszą koleżanką usłyszałabym mniej więcej to samo, tylko w drugą stronę.
Tak, zdaję sobie sprawę, że Wy to wszystko wiecie, że to, co tutaj piszecie to tylko odpowiedź na zachowania kobiet, które z pokolenia na pokolenie przekazują sobie wzajemnie i całemu światu iluzje na temat relacji damsko - męskich.

Tak serio serio to mnie to bawi. Przyglądanie się, jak wśród znajomych na co dzień, czy też w Internecie - nie tylko na tej stronie - zarówno mężczyźni jak i kobiety twierdzą zarozumiale, że potrafią sobie drugą połówkę "wychować", sprawić, by się bardziej starała i by sobie na miłość, czy też na sympatię, życzliwość, seks, spotkanie (niepotrzebne skreślić) zasłużyła.

Facet zaznajomiony nieco z technikami podrywania, lub mający w tym względzie wrodzone wyczucie, kiedy zaczyna się spotykać z kobietą, wkłada w ten związek sporo po to, by potem odwrócić sytuację, wychłodzić lekko relację żeby to dziewczyna zaczęła się starać. Ale kiedy ona już zacznie, to czy on przestanie? Czy ona teraz naprawdę stara się bardziej od niego? Myślę, że starają się tak samo. Przecież on też wkłada sporo wysiłku, kiedy pilnuje się na każdym kroku, by nie zachwiać proporcji i wszystko robić "jak trzeba". Przecież on się dalej stara! Cały czas i nieodmiennie musi się starać, żeby ona chciała się starać.

Identycznie jest z kobietami, które używają tej techniki. Myślicie, że jak dziewczyna ni z tego, ni z owego zaczyna rozluźniać relację, to już się nie stara? Oj, stara się i to jak, ale już w inny sposób. Przecież wiecie, że ona ma to wszystko zaplanowane, wie co i kiedy robić. I znów: ona się stara, żeby facet zaczął się starać.
I będzie jeszcze ciekawiej.
Bo oto on 1) nie wyczuł manipulacji i faktycznie zaczął się starać 2) wyczuł manipulację i... zaczął się starać, żeby się nie starać.

To jest błędne koło i naprawdę nie rozumiem, dlaczego nie przyznawać się do własnych starań przed samym sobą. "Robię tak, że to on/ona się stara!" Zdawkowe "robię tak" oznacza w tym wypadku: zaznajamiam się z technikami, zasięgam porad, trenuję, udoskonalam, pilnuję się, by nie popełniać błędów. Ale oczywiście ja się wcale a wcale nie staram, tylko ta druga strona!

Myślę, że tak naprawdę starają wszyscy - i kobiety i mężczyźni - żeby sobie zasłużyć na zainteresowanie drugiej strony a nagrodą są tu wrażenia i emocje towarzyszące flirtowi i rozwijaniu znajomości.