Witam,
Piszę tego bloga po pewnej przerwie od podrywu i przemyśleniu kilku kwestii.
Zastanawiałem się dlaczego tak mocno ciągnie nas do drugiej osoby, czy jest to tylko kwestia biologi, zew natury? Jeżeli miało by tak być to również wśród zwierząt obserwowalibyśmy jak się nieustannie parza. Jednak ludzie są nieco inni coś nas od zwierząt różni. Jak to określił Boecjusz człowiek jest to indywidua substancja racjonalis natue. Skoro jestesmy personą i to rozumną, to dlaczego tak trudno nam powstrzymać ten popęd do płci przeciwnej? Czy to tylko kwestia fizjologii?
Wydaje mi się, że nie, że to tylko wieszchołek góry lodowej. Człowiek jest istotą społeczną i potrzebuje więzi z innymi ludźmi. Zauważyliście jak bardzo nasze życie i rozwój jest zależne od innych ludzi? Wszystkie sprzęty nas otaczające, wiedza nam dostarczana to dzieło innych osób. Sami też dostarczamy tego od siebie. Ciagle jestesmy otaczani przez inne osoby i skazani wręcz na interakcje z nimi.
Pytanie tylko czy to wystarczy? Wydaje mi się, że nie. Nawet zyjac w tak rozbudowanej społeczności można czuć się samotnym. Potrzebna nam jest pewna szczególna więź, dlatego tak ciągnie nas do tej drugiej osoby. Pytanie tylko, czy podryw rozwiazuje tą kwestię. Daje nam on wprawdzie możliwość spędzania każdej nocy z kobietą, co więcej każdej nocy, czy kazdego dnia może być to inna kobieta. Tak wiec ta kwestia wydaje się być rozwiazana, ale tak jak wcześniej wspomniałem zaspokojenie popędu to tylko wierzchołek góry lodowej.
Jak często zdarzyło wam się budzić okok wspaniałej kobiety wtulonej w was z całej siły, a pomimo tego czuliście sie samotni? Mi się to zdarzało często.
Wydaje mi się, że to wina ogólnego trendu społecznego, który dąży do uprzedmiotowienia persony ludzkiej, takie uprzedmiotowienie stosowane jest również w trakcie podrywu.
Ono owszem pomaga zdobyć kobietę, ale nigdy nie daje tej szczególnej interakcji tak potrzebnej do pełnego zycia.
Teraz jestem w fazie wchodzenia w LTR i zauwazyłem kilka ciekawych rzeczy. Spróbujcie potraktować dziewczynę jako podmiot relacji, a nie jak przedmiot i zwróćcie uwagę jak szybko buduje sie wtedy raport i jak jest on silny.
Motto tej strony brzmi: "Miej jaja robić na co masz ochotę"
czyli parafrazujac te słowa: rób co chcesz.Owszem teoretycznie człowiek jest istotą wolną i może robić co tylko chce, oczywiście z pewnymi ograniczeniami społecznymi, ale myslę, że w dłuzszej relacji lepiej sprawdzają się słowa filozofa z V wieku: "Kochaj i czyń co chcesz", myślę, że takie podejscie raz czyni nas szczęśliwym, a przy okazji uszczęśliwia drugą osobę.
Ta tej stronie rzadko urzywa sie słowa miłość, często kojaży sie ono z pewnum rodzajem zniewolenia. Pytanie tylko czy tak jest na pewno, czy zna ktoś osobę, która kocha i czuje się przez miłość zniewolona? Ja osobiście nie znam nikogo takiego. To jest stan do którego daży każdy człowiek, nasz naturalny stan, kiedy nasze społeczne potrzeby są w pełni zaspokojone.
Jednak tu się pojawia problem. To wewnętrzne dażenie do takiej interakcji jest przyczyna wielu naszych problemów, to jest źródło pieskowania, wszystkich rozterek i kłopotów.
Trzeba to jakoś zbilansować, ważna jest druga część stwierdzenia wspomnianego wcześniej filozofa: "czyń co chcesz". Pytanie tylko jak to zbilansować?