Witam wszystkich! Stronę przeglądam już od jakiegoś czasu, długo zastanawiałem się czy opisać tutaj swoją historię. Moje wątpliwości dotyczyły głównie możliwości rozpoznania mnie przez moich znajomych, w końcu doszedłem do wniosku, że i tak już wszystko wiedzą. Let the story begin.

Ku przestrodze i pokrzepieniu.

Cofnę się w czasie o kilka lat, ułatwi to zrozumienie mojej sytuacji.
Odkąd pamiętam byłem uważany za przystojnego i inteligentnego chłopaka, te zachwyty moich ciotek, jaki to ja nie jestem śliczny, wysoki i mądry, sprawiły że w końcu sam w to uwierzyłem. Zawsze miałem wysokie poczucie własnej wartości i bardzo dobrze, bo to się w życiu przydaje. Nigdy nie miałem problemów w kontaktach z dziewczynami. Już jako dziecko wiele czasu spędzałem w towarzystwie płci przeciwnej i czułem się z tym swobodnie. Wśród kolegów byłem lubiany, cieszyłem się uznaniem i szacunkiem.
Wraz z wiekiem dojrzewania nastał czas przemian. Pierwsze imprezy, alkohol. Poznawanie życia. W wieku 15-16 lat zacząłem żyć pełnią życia. Imprezowałem, poznawałem dziewczyny, pierwsze pocałunki. Tamte wakacje były chyba moim najlepszym czasem. Robiłem co chciałem, bawiłem się, jeździłem na motorze, piłem. Ogniska, wypady nad wodę, dyskoteki. Codziennie coś się działo, nie nudziłem się. Nie szukałem na siłę kontaktu z dziewczynami, to one szukały kontaktu ze mną. Byłem tak pochłonięty swoim szalonym życiem, że nie miałem czasu się zastanawiać jak poderwać dziewczynę i czy poderwać, a co jeśli mi da kosza? Nie! Ja miałem to w dupie, nie zależało mi, nie byłem needy. Podchodziłem do dziewczyn, zagadywałem i podrywałem. A biła ode mnie taka energia, energia człowieka szczęśliwego, spełnionego, że niełatwo było się mi oprzeć. One wszystkie były zachwycone moim sposobem bycia, moim ciekawym życiem. A nawet jeśli któraś nie dała się poderwać, nic sobie z tego nie robiłem. Zawsze to dziewczyna pytała się, czy chcę z nią chodzić, często zdarzało się że starsza ode mie. Gdy była odpowiednio ładna i fajna, zgadzałem się a po kilku tygodniach, pytała się kolejna. Pierwsze pocałunki, poznawanie kobiecego ciała, seks. Nigdy nie zapomnę jak przy ognisku zrobiłem dziewczynie masaż, który z czasem przerodził się w coś więcej.
To były piękne dni, które miały się niebawem skończyć.

Były wakacje, miałem 18 lat. Jak zwykle imprezowałem, poznawałem nowych ludzi, nowe dziewczyny. Żyłem na 100%, byłem szczęśliwy.
Pewnego razu byłem na dyskotece, na której bywałem prawie co tydzień. Miałem tam mnóstwo znajomych, zarówno płci męskiej jak i żeńskiej, w tym kilka dziewczyn z którymi kiedyś byłem, które nie miały jednak do mnie żalu, o to że to co między nami było się skończyło. Cieszyły się, że było. Wiedziały, że ja kocham wszystkie kobiety i nie sposób mnie usidlić.
Jako że naszła mnie wtedy wielka ochota upicia się z ziomkami, tankowałem sobie w najlepsze piwo. I wtedy weszła ona. Dyskoteka jakby zamarła, wszystkie oczy były zwrócone na nią. Dziewczyny patrzyły z zawiścią, a faceci szeptali : "patrz jaka dupa, ja pier...!"
Nie powiem, też sobie looknąłem, prawda, piękna, figura modelki, blond włosy, super zgrabne nóżki i najseksowniejszy brzuch jaki w życiu widziałem. Jednak szybko spostrzegłem, że jest z chłopakiem. Żeby było ciekawiej, znałem gościa ze 2 lata. Tylko na cześć, nigdy nie wdawałem się z nim w dłuższe gadki, bo był z niego straszny dupek. Zakłamany, fałszywy pozer.
Stałem w kilkuosobowej grupie, kilku kolesi, kilka dziewczyn, i akurat opowiadałem jakiś dowcip, kiedy to ów gościu podszedł z nią do nas, aby się przywitać. Podała mi rękę:
-Cześć, jestem A.- Te oczy, niebieskie i  głębokie spojrzenie, o mało co nie utonąłem. Uśmiechnąłem się:
-Cześć, M.- I tyle. Olałem to, tym bardziej, że już kilku pajaców zaczęło się do niej łasić. Żenada. Poszedłem trochę potańczyć z koleżankami. Potem jeszcze kilka piw. Siedzę sobie na ławeczce z kumplem i gadamy o pierdołach, kiedy nagle podchodzi inny kolega i mówi:
-Ona chce z tobą zatańczyć- wskazując na A.
-nie pier..ol
- Powaga, stary idź do niej.
- Dobra ale jak lecisz w ch... to stawiasz browar.
- Spoko.
- Ok. Idź i jej powiedz, że jak skończę piwo to przyjdę.
- yyy.. no dobra..
Miałem jeszcze pół butelki, więc za trochę się zeszło, tym bardziej że rozmawiałem z koleżanką. No dobra wypiłem. Idę.
- Słyszałem, że chcesz ze mną zatańczyć. - banan na gębie.
- No tak.
- To chodź. - Wziąłem ją za rękę i zaprowadziłem na parkiet.
Tańczymy sobie, trochę gadamy, w końcu mówię:
-Chodź na dwór, bo tu jest za głośno- nie czekając na odpowiedź, wziąłem ją za rękę. Na zewnątrz gadaliśmy o jakichś pierdołach, nawet nie za bardzo pamiętam o czym. Byłem już po kilku piwach, ale rozmowa szła gładko. Trochę sobie z niej pożartowałem. Niby się wkurzała, ale się uśmiechała. Było fajnie dopóki nie zjawił się jej chłopak:
-A. jedziemy do domu!
Więc jej mówię z uśmiechem:
- Idź bo się chłopak pogniewa.
Ona:
- Jeszcze chcę z Tobą zatańczyć.
Więc podszedłem do gościa i mu mówię:
-Zaraz Ci ją oddam, tylko jeszcze raz zatańczymy- jego mina bezcenna. Wziąłem ją za rękę i poszedłem do środka. Zatańczyliśmy i kazałem jej iść, bo tamten krążył dookoła. A ch...! Myślę sobie. Nie będę się pchał między tryby. Wróciłem do kumpli, walnąłem jeszcze kilka bronków, potańczyłem i do domu.
Po jakichś dwóch tygodniach wybieram się z ekipą na disco, Poldolotem
Zbliżamy się, a tam chodnikiem idzie A. z koleżankami.
- Zatrzymaj się ziom!- Z flachą w ręku wystawałem przez okno Poloneza.
- Cześć A. Gdzie idziesz?
- Do (nazwa dyskoteki)
- O to fajnie, ja też, zobaczymy się później. A gdzie masz chłopka?
- Już nie mam chłopaka.
Ok, myślę sobie.
Wpadamy do klubu, siadamy przy stoliku. Pijemy piwo.
-Patrz M., ona tam siedzi z koleżankami.
Spokojnie dokończyłem piwko i w drogę. Podchodzę z uśmiechem. Siadam na przy stoliku. A. i jej 3 koleżanki.
-Co tak dziewczyny same siedzicie? Pewnie nikt was nie lubi? Jak mi postawicie piwo to z wami posiedzę, żeby nie było wam głupio.- Oczywiście uśmiech. Postawiły. Dalej sytuacja rozwijała się już szybko. Zastałem sam na sam z A. Gadka szmatka, przytulanie. Nie dała się pocałować. No kurrrr.... no jak to nie? No nie. Pierwszy raz.
No nie, tak łatwo się nie poddam. Wziąłem numer, zaczęliśmy się spotykać, w końcu dała mi się pocałować.
Była twardsza ode mnie. Zawróciła mi tym w głowie totalnie. Nie mogłem jej mieć. Musiałem ją mieć.
Jak to? Zawsze przychodziło mi to tak łatwo a tu nagle zonk. Nie! Dopne swego.
I dopiąłem. Nawet nie wiecie jak tego teraz żałuję, ale o tym później.
Zawsze przychodziło mi to łatwo. Zawsze to dziewczyna pytała czy będziemy parą, aż tu nagle jeb. To ja zacząłem się starać, w końcu doprowadziłem do tego że stworzyliśmy związek. Zakochałem sie. Pierwszy raz w życiu. Zgłupiałem. Odjebało mi. Wyznałem jej miłość. Po ok. 2 miesiącach powiedziała mi, że nie może ze mną być. Załamka. Tragedia. Koniec świata.
Minął miesiąc. Napisałem do niej list. Piękny list. Tak piękny, że postanowiła do mnie wrócić.
W sumie byliśmy ze sobą około 3 lat. Nie będę tu opisywał szczegółów związku, powiem tylko, że panna A. sukcesywnie robiła mi wodę z mózgu i zmieniała mnie z faceta, o którym marzyła niejedna dziewczyna, w pieska na smyczy, gotowego spełnić każdą zachciankę swojej pani.
Począwszy od rozstań i powrotów co jakiś czas, poprzez testowanie mnie, czasem w najbardziej okrutne sposoby, takie jak mówienie, że się zabije, albo że jest w ciąży, aż po flirtowanie na moich oczach z moimi kumplami.
Oczywiście był to proces długotrwały, byłem dość silny, więc zajęło jej to prawie 3 lata, ale zrobiła ze mnie pantofla jakich mało. Wszędzie ją woziłem, do pracy i z pracy. Kupowałem jej masę prezentów, ciuchów. Zabierałem na wakacje. Za wszystko płaciłem. A ona mnie coraz bardziej olewała. Nigdzie nie mogłem sam pójść. Nie mówiąc już o spotkaniach z kolegami. Doszło do tego, że spotykałem się z nimi potejemnie. Kiedy byliśmy u jej rodziców na weekend zachciało się jej jechać na dyskotekę, a ja nie miałem ochoty, poza tym już trochę wypiłem i nie zamierzałem wsiadać za kółko pod wpływem. Ją to gówno obchodziło, jedziemy i koniec. Nie zgodziłem się, zrobiła mi awanturę przy swojej rodzinie i powiedziała, że w takim razie ona jedzie z koleżanką i jej kolegami. Pojedźmy razem, mówię. Nie. Jedzie sama. A ja jak ten cieć zostałem w jej domu, z jej rodziną. Chciało mi się płakać. Miałem już wsiadać w samochód i jechać do domu, ale że byłem lekko podpity, odpuściłem sobie. Poszedłem spać. Ona wróciła nad ranem, najebana w 3 dupy, włązi mi do łóżka i bierze się za to co umie najlepiej. No kur... nie chciałem, ale nawet wtedy nie umiałem się przeciwstawić. Pogodziliśmy się.
Ale to ciągle we mnie siedziało, chciałem odejść, ale nie umiałem.
Po jakimś czasie namówiłem ją na zrobienie prawka. Poszła na kurs, pierwsze jazdy, no i zaczęło się. Jaki fajny instruktor, och ach. Byłem cholernie zazdrosny. Wiedziałem, że coś jest na rzeczy.
W między czasie wyjechała na 3 tygodnie do rodziny za granicę. Wtedy sobie wszystko przemyślałem. Tak nie może być, wróci i powiesz jej że to koniec. Wróciła. Odebrałem ją z lotniska. Nawet buziaka nie dostałem. Tylko cześć. Pojechaliśmy do niej, dzwoni jej telefon. Niech zgadnę kto. Instruktor nauki jazdy. Wyszła na balkon, żebym nie słyszał, ale i tak słyszałem. Z pół godziny gadali, wszystko mu opowiadała z najmniejszymi szczegółami, a do mnie się prawie nie odezwała od powrotu.
Nie wytrzymałem:
-Dość tego. To koniec. Do widzenia!
Przerwała rozmowę, wybiegła za mną ze łzami w oczach. Nie. Wsiadłem do samochodu i odjechałem.
Później dowiedziałem się od jej szwagra, z którym zresztą nadal utrzymuję kontakt, bo jest równy gość, że po kilku dniach przedstawiła instruktora jako swojego chłopaka.
Tak oto z fajnego wartościowego chłopaka, stałem się frajerem, wrakiem, śmieciem.
Było mi źle. Topiłem smutek w alkoholu. Zatraciłem się w żalu.
Z czasem rany zaczęły się goić. Poznałem kilka dziewczyn, kilka przeleciałem. Ale co z tego, skoro brakuje mi już tej radości życia. Czuję się spompowany, sflaczały, wyprany z emocji.
Po pół roku tego bagna powiedziałem sobie STOP! Spakowałem walizkę i wyjechałem za granicę, do pracy. Musiałem się od tego odciąć.
Jestem za granicą kilka miesięcy. Niedługo wracam. Wracam lepszy, spokojny, wyluzowany. Zgubiłem po drodze ten ból. Teraz będzie już lepiej. Trzeba wrócić do starego JA, tego sprzed związku.
Trzymajcie kciuki.

P.S. Napisałem "natural" bo o stronie dowiedziałem się dopiero po rozstaniu. Kumpel kiedyś radził mnie się w sprawie panienki. Co byś zrobił w takiej a takiej sytuacji? To i to. Satry, czytasz podrywaj.org? Yyy.. nie a co to? No kurwa mówisz tak jakbyś czytał.
Ja to po prostu wiedziałem. Tylko, że trafiłem na kobietę przy której zapomniałem o wszystkim. Zapomniałem o sobie.

Cheers.