Witam wszystkich użytkowników

W końcu postanowiłem coś napisać, a zarazem ruszyć z miejsca ze zmianą samego siebie. Czytając blogi, opinie i porady pozostałych widziałem w tych opowieściach nie raz samego siebie. Tylko różnica między Wami, a mną jest taka, że w końcu ruszyliście sie z miejsca. Ja stoje w bramie miedzy przeszłościa a teraźniejszością jeśli chodzi o moje podejście. Przyszłość.. Tiaa niby cały czas o niej myśle, ale szczerze mówiąć to prędziej marzenia niż realne podejście. Takie zrywy są nic nie warte, co sami zreszta wiecie najlepiej. Potrzebna jest stała praca nad sobą i tak dalej.. Jasne, to juz wiem.. Ale gdybym nie miał problemu, nie trafiłbym zapewne tutaj. Potrzeba mi porządnego kopa do działania! ;)

Wszystko ma swój koniec i początek. Tak jak miałem kiedyś i ja piękne podejście do życia, nie czułem sie źle sam ze sobą, bez problemów poznawałem panny i obcowałem w ich towarzystwie. Gdy teraz na to patrze, jestem poprostu pełen podziwu sam dla siebie.. Myślałem: ,,Jestem sobą, jestem panem własnego losu, jestem zajebisty!" Byłem gość.. No właśnie, szkoda tylko, że byłem.

Pytanie, co się stało, że juz nie jest tak bajkowo?! Odpowiedź przewidywalna - kobieta, a raczej zwiazek z nią.

Będąc na szczycie popularności w swoim towarzystwie, poznałem dziewczynę. piękne diabelstwo było, kto mi jej nie zazdroscił. No i eh, zaczeło sie.. Początek jak z bajki, wszystko kwitło i tylko ta myśl, że tak to ja już do końca życia mógłbym trwać.. Z takim różem na oczach minął rok. Wszystko dalej było pięknie, ale zaczeło sie dziać coś, czego nie zauważyłem.. Zacząłem się odsuwac od znajomych, przestałem z nimi własciwie rozmawiać i utrzymywać kontakt inny niż szkolny bo przecież miałem tego swojego anioła, a skubana wymagała poświecania uwagi. Znajomi dalej się wykruszali, a bucky nie przejmując sie tym, brnął w gnoju coraz głębiej.. Ale nie, przecież wtedy był to dla mnie szczyt szczęścia. Wypadło jedno rozstanie, ale po miesiacu oczywiście powrót, bo panna nie mogła wytrzymać.

  Kontynuując pogrążanie sie minął drugi rok. Wszystko pięknie tylko jak się później okazało, została koło mnie tylko garstka znajomych, a raczej przyjaciół.. Nikt mi niczego nie wypominał, chociaz wspominano, że sie zmieniłem. Poprostu byłem w swoim ,,nowym" świecie. Ale wtedy nastąpił przełom.. Panna zaczeła coś kręcić, niby dalej zwiazek sie toczył, ale to nie to samo. Pieprzenie o byle co, czepianie sie szczegółów i o dziwo zarzuty nie poświęcania księżnej czasu. Żądania rosły.. Piesek coraz bardziej sie zaangażował. Ale w końcu przyszedł kres bajki. Oczywiście powiedziała, że to koniec. Jeszcze tylko 2 tygodnie błaźnienia się, aż doszedłem do wniosku, że to nie ma sensu. W myślach powiedziałem sobie ,,A idź w pizdu"

Jeszcze pół roku trwało zbieranie sie. Po związku została mi jedna rysa.. Chyba najgłębsza i najbardziej bolesna.. Garstka znajomych, blokada na bani i przejebane niecałe 2 lata. Nie te, które byłem z nia, bo jednak wspomnienia mam miłe. Tylko 2 następne, spędzone w samotności. A zegar niestety z każdą godziną nabija nowy rekord zjebanych szans i beznadziejnej sytuacji.

Teraz jestem już studentem.. Życie piękne, ach ten klimat, te imprezy. Wszystko powinno być pięknie, na brak zainteresowania kobiet nie narzekam, ale.. Właśnie, te ale. Żyje przeszłością, moja śmiałość znikneła! Dziewczyny często same zagadują, ale przecież nawet z towaru podanego do ręki nie potrafie skorzystać.. Nie stać mnie na wykrzesanie z siebie czegoś, wystarczajacego zainteresowania panny, a przynajmniej tak mi sie wydaje. Żadnej znajomości nie ciągne dalej, wszystkie olewam odrazu po poznaniu. Nawet o nr nie pytam. Wiem, że to idiotyczne i banalne, bo wystarczy domknać.. Ale nie dla mnie. Nie ma pewności, nie ma zajebistości. Życie stało się monotonią i szarością.

Najłatwiej powiedzieć, że zniszczył mnie ten związek. Ale to ja dałem ciała, bo dałem sie zjebać do poziomu gruntu. Widze swoje problemy. Tylko co mi po tym skoro nic nie robie w kierunku ich zmiany. Właśnie dlatego postanowiłem zacząć tutaj, trzeba to kiedyś zaczać. Bo czas nie stopuje, zapieprza jak dziki..

  Więc..

Postanowienie: Czas na zmiany! I wchodze w to po całości!

Pozdrawiam