Tak tu już się kończy moja opowieść. Otóż tak udało mi się wyjść spod obcasa, wejść wyżej ale przy upadku nieźle obiłem sobie dupę. Tak zostawiła mnie, uznała że kocha byłego i nie chce być ze mną. JAkby tego było mało czas który z nim spędzała ograniczał się do przytulania i całowania. Wyznając mi to zachowywała się tak jakby mówiła o czymś normalnym o pogodzie naprzykład. Normlanie nie mam w zwyczaju najeżdzać na dziwczyny ale w przypływie nagłej złości zrobiłem to i tak zakończyła się moja przygoda. Nie przypuszczałem jednak że można tak się przywiązać do kogoś w tak krótkim czasie. Tak wiem że można i to przywiązanie w obecnej sytuacji sieje zniszczenie we mnie. Ale nie jest najgorzej, dzięki jednemu z artykułów, gdzie dowiedziałem się co to są afirmacje i jak ważne są zasady udało mi się ograniczyć w pewnym sensie cierpienie. Skąd wiem? Hmm bo gdy rok temu zostawiła mnie dziewczyna do której tak mocno się przywiązałem poprostu odpłynąłem w strone smutku żalu i bólu. Dzisiaj gdy już złość minęła był smutek oczywiście ale w mniejszym stopniu a powtarzając sobie własne punkty przy afirmacji, wkółko i wkółko udało mi się zebrać na tyle sił by stać na nogach a nie siedzieć z załamanymi rękoma i myślami co zrobiłem źle lub użalając się nad sobą. Moje wnioski na przyszłość? Jeśli dziewczyna nie zakończyła sprawy z byłym zdecydowanie olać ją, jeśli chce odejść niech spierdala. A od jutra wyruszam na lekcje w terenie bo przecież nie ma co tracić czasu, są wakacje warto się zabawić i poznać kilka tajników nim wyruszę w wielki świat.