No i przyszło mi znaleźć się w sytuacji w jakiej był pewnie znaczyny procent tutejszych użytkowników...
Związek... prawie 5 lat... monotonia życia codziennego... "nuda" z którą Ma Była Luba walczyć nie chciała... Wina leży po obu stronach, jak pewnie zawsze... Choć ja wiem jedno... za dużo w to wszystko włożyłem. Wyrzekłem się swoich pasji, znajomych... siebie. Nie miałem celów, marzeń... żyłem z dnia na dzień... Postawiłem ją w centrum mego życia, sam czerpiąc z niego niewiele satysfakcji. Stałem się nudnym, monotonnym, nieciekawym, irytujacym... PIMPUSIEM.
Rany goją się powoli... ale ja zrozumiałem... chcę wrócić do tego kim byłem kilka lat tamu... i już nigdy nie popełniać tych samych błędów.

Ukłony i inne wyrazy dla "przebudzonych" współtowarzyszy.
Wracam do siebie wstępując na ścieżke rozwoju... mam nadzieje, że nie jest za późno...