Witam.

Do napisania tego przydługiego posta skłoniła mnie moja beznadziejna sytuacja. Właściwie nie czytuję tego forum, ale trafiłem na nie kilkukrotnie od wujka google

Może najpierw kilka słów o mnie. Jestem stosunkowo młody, jeszcze na studiach. Raczej nieśmiały i niepewny, ale nie daje tego po sobie poznać i większość sądzi raczej przeciwnie. Mam 195 cm wzrostu i koleżanki mówią, że jestem ciacho. Jakoś nigdy mi to do głowy nie przyszło, ale nie będę się z nimi spierał w tej kwestii Chodziłem do technikum a teraz studiuję informatykę co jak wiecie nie sprzyja w kontaktach z płcią przeciwną (same chłopy). Nie przepadam za imprezami i większymi skupiskami ludzi. W wolnych chwilach jeżdżę na rowerze po hałdach i lasach, chodzę na basen i trzy razy w tygodniu odwiedzam strych na który mam prowizoryczną siłownię, ale trening ograniczam do ćwiczeń z ciężarem własnego ciała (pompki, ćwiczenia na drążku, itp), więc raczej jestem w dobrej kondycji fizycznej, ale żaden ze mnie paker. Czytuję książki fantasy i oglądam seriale S – F. Jeżeli chodzi o relacje damsko - męskie to nie mam zbyt wiele doświadczenia, ale jakoś nigdy nie miałem problemu z budowaniem atrakcyjności. Problem raczej leży w budowaniu komfortu i eskalacji kontaktu fizycznego. To może tyle o mnie, bo to i tak aż nadto informacji

Teraz przejdę do sedna sprawy. Pół roku temu poszedłem na staż do pewnej firmy. Z racji wykonywanych czynności szybko poznałem wszystkich jej pracowników (jakieś 400 osób). Jednym z nich okazała się wspaniała dziewczyna. Od pierwszego spotkania mi się spodobała i odniosłem wrażenie, że ona również jest w jakiś sposób zainteresowana moją osobą. Powiecie pewnie, że tylko mi się wydawało i może macie rację dlatego przytoczę tutaj kilka z jej zachowań:
podczas rozmowy ze mną bawiła się łańcuszkiem przy dekolcie,
kiedy siedziałem przy jej komputerze pochylała się bardzo blisko mnie ocierając się od czasu do czasu,
rumieńce, które miała przy każdym spotkaniu i o które zapytała ją koleżanka z pokoju obok,
dążenie do kontaktu fizycznego.

Po kilku dniach zaczęliśmy rozmawiać na firmowym komunikatorze. Rozmawialiśmy codziennie od rana do końca pracy. Podczas jednej z takich rozmów dowiedziałem się, że ma chłopaka z którym jest od 6 lat i z którym planuje zamieszkać, już kupili mieszkanie na kredyt. Pomyślałem sobie, że nic z tego nie będzie i raczej znajomość zakończy się najwyżej przyjaźni. Jednak tak się nie stało i nasze rozmowy przerodziły się w regularny flirt Musiałem nawet usuwać historię naszych rozmów a ona podskakiwała na krześle za każdym razem jak ktoś wchodził do pokoju. Po jakimś czasie trochę przystopowałem nasza znajomość, bo przypomniałem sobie o jej chłopaku i nie chciałem się jakoś mocniej nakręcać. Wtedy ona zaczęła się bardziej starać, zaproponowała nawet, żebyśmy jeździli razem do pracy raz w tygodni na co chętnie się zgodziłem. Niestety podczas każdego z naszych spotkań twarzą w twarz, czy to podczas jazdy samochodem czy u niej w biurze, oboje byliśmy jacyś spięci i nerwowi. Tutaj prawdopodobnie popełniłem błąd nie inicjując kontaktu fizycznego w najmniejszy nawet sposób. I tak nasza znajomość trwała kilka miesięcy. Kiedy dowiedziała się, że nie będzie mnie przez cały ostatni miesiąc mojego stażu (mały wypadek i późniejsze wakacji) to się zmartwiła i znowu zaczęła bardziej inwestować w nasza znajomość. Pisała do mnie na GG i sms. Bardzo interesowało ją z jaką to koleżanką jadę na wczasy itp. Ja na tym etapie też się mocno wkręciłem i zaczęło mi zależeć na tej znajomości. Nawet się umówiliśmy, że po moim powrocie powinniśmy się spotkać. Pierwszą rzeczą jaką zrobiłem po przyjeździe na miejsce było ustawienie laptopa do łapania pakietów w sieci WiFi. Po jakichś trzech dniach miałem już hasło i mogłem do woli korzystać z hot-spota. Rozmawialiśmy trochę na GG i codziennie przez sms. I tutaj właśnie zawaliłem sprawę, bo to zawsze ja pisałem pierwszy. Opowiadałem jak mija czas itp. a ją głównie interesowało jak mi się układa z koleżanką. Kiedy w końcu zapewniłem ją, że między nami nic nie będzie, bo znamy się od dziecka i jesteśmy tylko przyjaciółmi. I to był mój kolejny błąd. Pod koniec nasze rozmowy nie były już takie ciekawe a po moim powrocie kontakt urwał się prawie całkowicie. Ostatnio złożyła mi tylko życzenia urodzinowe i na tym koniec. Teraz na każdą moją próbę kontaktu, propozycję wyjście gdzieś razem czy to sami czy w większym gronie odpowiada: dzięki, ale nie.
Wiem, że popełniłem sporo błędów z których zdaję sobie sprawę i zaczynam nad nimi pracować. Wiem też, że ta znajomości nie była jakaś głęboka, ale strasznie mnie wzięło. Jak nigdy do tej pory. Z innymi kobietami łączyło mnie o wiele więcej, ale po rozstaniu jakoś zawsze szybko się zbierałem i szedłem dalej a o niej nie mogę przestać myśleć. Nawet znalazłem sobie dwa nowe zajęcia żeby mieć mniej wolnego czasu (prawko na A i sport walki), ale i tak problem pozostaje.
I teraz nie wiem co mam robić. Niby powinienem zapomnieć, ale jakoś nie potrafię. Jedyne co mi przyszło do głowy to dać jej spokój na jakiś czas i w międzyczasie poćwiczyć na innych dziewczynach albo spróbować jeszcze trochę ją pomęczyć, ale to raczej nic nie da. Chciałbym się też dowiedzieć co się stało, że tak nagle zerwała ze mną kontakt. Poradzicie coś?

Z góry dziękuję tym, którym chciało się to czytać i proszę o jakąś radę

P.S. Jestem po kilku piwkach więc mój styl i ortografia mogą nie być najlepsze:)