Dzisiaj spotkałem się z nią, byłem na czas. Ona niestety nie. Oczywiście dostała za to karę. Potem zabrałem ja do parku. Chwilę pogadaliśmy, dużo mowy ciała, gestykulacji, kina, kilka odbitych ST. W miarę upływu czasu ściszałem swój głos i mówiłem wolniej. Potem oświadczyła, że musi iść. Odprowadziłem ją pod dom. Po drodze również dużo kina, gestykulacji. Na końcu stanąłem obok jej domu, tak żeby krzaki zasłaniały okna. Miała bardzo dobry humor .
[Ja] - Chyba będziemy musieli się pożegnać. (Błąd - powinienem powiedzieć bez chyba!)
[X] - Ok. (Tutaj rozszerzyła ręce i chciała mnie przytulić, złapałem ją za talię)
[Ja] - Nie. (Popatrzyła się na mnie dziwnie.)
[Ja] - Chcesz mnie pocałować ? (Kurde, zabrzmiało to tak , jak bym był w przedszkolu i pytał się koleżanki czy pokaże mi co ma pod spódniczka. Jednakże byłem dumny, że odważyłem się to powiedzieć! Tutaj ona spoważniała.)
[X] - Nie, jeszcze nie. (Przytuliłem ją i szepnąłem do ucha):
[Ja] - Ale w cale Ci nie pozwoliłem. (Puściłem ją z mojego objęcia)
[Ja] - A kiedy następne spotkanie ? (Kolejny głupi błąd)
[X] - Nie wiem.
[Ja] - W X dzień o Y godzinie, w tym samym miejscu.
[X] - Nie wiem, koleżanka ma urodziny i zobaczę co da się zrobić. (Tak, tak. Teraz się tłumacz)
Potem odszedłem.

Przez całą drogę myślałem jaki błąd popełniłem. Było bardzo dużo gestykulacji, kina, mowy ciała, żartów, ogólnie bardzo dobry humor. Wszystkie ST odbite. W końcu doznałem olśnienia. Opowiadała mi coś, że miała chłopaka, który się z nią niedawno rozstał. Przez najbliższe dni podobno płakała. Boi się, że i ja ją zostawię. Oczywiście były poruszane tematy jej byłych, ale bardzo szybko je niwelowałem. Jeszcze dwa spotkania, a jeśli nadal nie będzie mogła się otrząsnąć to koniec.

Teraz pytanie: Co teraz, kiedy zadzwonić ?