Witajcie bracia. Skończyła się sesja i znów mam chwilkę na skrobanie…
Od razu zaznaczam, że w chwili pisania tego tekstu nie jestem trzeźwy i może pojawić się sporo literówek. Ale do rzeczy.

Dziś spotkałem się z pewną dziewczyną. Spotykałem się z nią już jakiś czas, było troszkę kina, chodzenie za rączkę, nawet jakiś buziak w policzek… Trochę dałem dupy, bo mogłem coś więcej, ale chyba zaczęła mi się naprawdę podobać i to dlatego. Wiedziałem bowiem, że nie będzie o nią łatwo i to mnie jarało. Ostatnio starałem się robić bardzo dużo kina i na koniec jakieś kc. Większość z mojej inicjatywy. Dziś spotkałem się z nią i sam nie wiem dlaczego zamiast być zajebistym jak Ułani w stepie zachowywałem się jak jakiś ciul. Ona z resztą też poruszała jedynie poważne tematy… I to wcale nie w odpowiedzi na moje zjebanie. Taka jakaś była dziś nie swoja... Nie mogliśmy się wcale dogadać. Spotkanie z tego też powodu trwało krótko. Nawet gdy na łyżwach chciałem ją wziąć za rękę to mi ją zabrała coś tam mówiąc pod nosem. Potem się mnie zaczęła pytać czy się obraziłem… Czy mam zły humor itd. Na wszystko odpowiadałem, że jest ok.
Na sam koniec tej pożal się Boże randki spytałem co robi 14 lutego, bo planuję pewną kolację, którą byłem jej winien z racji przegranego zakładu. Ona na początku powiedziała, że nic, ale za chwilę gdy ogarnęła jaki to dzień powiedziała, że nie przyjdzie, bo to walentynki, a ona nie lubi tego święta. Ja jeszcze nieudolnie próbowałem ratować sytuację pytając dlaczego. Ale ona odpowiedziała: „bo nie” i poszła do mieszkania. No kurwa co jest ze mną dziś pomyślałem…
Za jakieś 15 minut do niej zadzwoniłem, co też nie było dobre moim zdaniem i powiedziałem, że jeżeli 14 będę w mieście to robię kolację (spłacam zakład) niezależnie czy zjem ją sam czy nie. Ponadto nie ważne dla mnie jest czy to dla niej walentynki, święto świeczek, czy może narodziny Shirmy… Ona na to, że na pewno zjem ją sam, albo może przysłać mi siostry, bo lubią dobre jedzenie, ale ona nie przyjdzie 14 na bank. Odpowiedziałem w skrócie, że z jej siostrami też z chęcią zjem, bo lubię dobre towarzystwo, ale zakład przegrałem z nią i kolacja jest przewidziana dla dwóch osób.
Ona na to, że na pewno nie przyjdzie i nawet 14 nie odbiera ode mnie telefonu. Ja odpowiedziałem, że zadzwonię wcześniej niż 14 i powiadomię czy będę w ogóle u siebie czy też nie. I, że dla mnie pasowałby nawet i 15 gdyby nie to, że ona się tak upiera przy tym, że nie przyjdzie. A ja ze swej przekornej natury już zmienić terminu nie mogę…
Pożyczyłem jej kolorowych snów i powiedziałem, że się jeszcze odezwę. Ona na to Pa i że i tak nie przyjdzie, bo to 14 itd.
WTF!!!!

Cholera teraz tak siedzę w stanie nietrzeźwym jak przystało na Sarmatę i pieprzy mi się we łbie co ja zjebałem, że tak to się wszystko pierdoli… Niby było ok, mowa ciała, troszkę negów, kino od początku wszystko jak Pan Bóg przykazał, a tu dupa, żeby nie powiedzieć brzydziej, bo sąsiedztwo Pana Boga w zdaniu nie bardzo pozwala…

Czyżbym się zakochał???

Oj jak tak siedzę dziś i patrzę na siebie to jakiś marny ze mnie inżynier podrywu skoro zamiast upychać laskę w własną ramę siedzę i drapiąc się po czuprynie skrobię tego bloga.
Żeby była jasność nie śpię nie dlatego, że myślę o niej, a dlatego, że piłem i nie mam ochoty kimać…
Chociaż mogę się mylić.

Tak Bracia Ułani! Dziś szarża porucznika xalosa zatrzymała się na ruskich bagnetach, a każdy wie, że lekka kawaleria po wytraceniu impetu i szybkości w starciu z grenadierami ma nikłe szanse na przetrwanie.

Krew, ból i łzy…

Jedyne co dowódca jeśli żyw może zrobić to nakazać odwrót ocalałym.
Licząc na zamieszanie i zarazem wolniejsze przeładowanie karabinów co pozwoli odciągnąć i tak nieuniknioną salwę w plecy.

Sorry za ewentualne błędy i za to, że zamiast jakiegoś motywującego tekstu walę tu smuty jakich mało…