Dlugo się zastanawiałem nad tym wpisem ale stwierdziłem że napisze bo co mi szkodzi a może ja poczuje się lepiej. Prawda jest taka że rozstania zostawiają jakiś ślad w naszej psychice zaczynamy mieć wątpliowści brakuje nam tej kobiety która byla taka zajebista , zaczynamy mysleć że juz następnej takiej nie spotkamy. Że spapralismy naszą życiową szanse. Tylko czy aby tak napewno było???
Czy przypadkiem nie wyleczyliśmy się do końca z frajerstwa???

Sami odpowiedzcie sobie na to pytanie!!!

Większość z nas która trafila na tą stronke to chlopaczki ktorzy zostali zostawieni przez swoje ex mają doła i za wszelką cene szukja instrukcji jak wrocić do byłej.
Ale spokojnie ja też taki bylem nadal mam chwile zwątpienia szczególnie jak jestem sam bez towarzystwa albo gdy ktoś ze znajomych powie mi że gdzieś tam widział moją ex.

Czlowiek w takiej chwili zaczyna mysleć ciągle pieprzone mysli w okół  naszej ex.

Początek mojego rozstania to byl dla mnie jak nokaut. 5 dni które polegały tylko na tym że oddychalem i biłem się z własnymi myslami.

Nie powiem nadal czasami mam chwile że brakuje mi tej "jedynej"
ale z drugiej strony czy warto było by się męczyć dalej ciągnąć coś co juz dawno się skończyło??? Tyle czlowiek slyszy o rozwodach zdradach itp.
Wiem wiem pewnie zaraz ktoś mi powie tak jak jeden uzytkownik napisał na swoim blogu że życie to sinusoida, Raz zajebisty dołek z raz możesz góry przenosić. 

A ja chciałem poruszyć pewien temat: przyjmijmy że ex wraca na poątku jest niby ok ale przecież w podświadomości zostaje to że juz raz zostałeś skrzywdzony przez osobę ktorą kochałeś. Czy przypadkiem nie będzie to mysl niszcząca nas od środka???

Z jednej strony tyle się czyta i slyszy na tej stronie że nia wrato wracać
i dużo racji w tym jest
Ale kij ma dwa końce i tez nie raz się słyszy że ktoś się rozstał potem do wrocil i mowią że jest lepiej niż bylo. (ile w tym prawdy nie wiem może to tylko na pokaz)

Ogolnie jesli ktoś to przeczytał do końca to już wie że jest cierpliwy aby przeczytać co mysli jakiś tam facet

prawda jest taka że ten wpis traktuje jako swoją terapie leczenia się od mysli i wspominania swojej ex.

Nie pisze to po to aby się nad soba użalać bo to nie ma sensu, poprostu musiałem to wyrzucić z siebie i tak własnie zorbiłem.

i prosze mi nie pisać że mam się czymś zając bo co dzień biegam i chodze na siłke (efekty juz widać)

Dziękuje za wyrozumiałośc.

ps. cięzko jest się wyzbyć swojego frajerstwa ktore tyle czasu w nas tkwilo ale musimy być silni!!!