Tekst będzie całkowicie o mnie, dlatego będzie nudno i pewnie przydługo, ale myślę, że na tym portalu jest dopełnieniem tego, czego tak naprawdę szukamy, czyli nie dupeczek, ale własnego JA . Zajęło mi prawie trzydzieści lat dotarcie, co jest ze mną nie tak.

Ile czasu to już minęło? Rok, półtora, a może więcej? Nie ważne, czy piszę o obecności na stronie, czy o momencie zakończenia najbardziej wartościowego związku, który mnie dotychczas spotkał. Piszę o zmianach jakie nastąpiły, żeby po prostu nie zapomnieć.

Godzina 5:30 rano, wokół mnie cisza i spokój. Czasem ktoś w pokoju obok przewróci się z boku na bok, kaszlnie, nawet zaszeleści kołdra. Ale nie w tym rzecz. Dopiero, co wróciłem do domu z imprezy. Jestem zmęczony, ale spać nie mogę. Po prostu myślę. Nie mogę uwierzyć w to w jakim świecie żyłem przez 23 lata. Jak mało wiedziałem, widziałem i ile jeszcze przede mną nieodkrytych możliwości.

"Krótka chwila i nikt z nas tego nie zmieni
A życie kiedyś da Ci mocny znak by je docenić"

„Nie wymówię na głos czasownika na „K”
Bo kiedy powiedziałem to kobiecie byłem sam
Minutę później odkryłem, jak samobójczy był to strzał”
– Bleiz „Nie wymawiam na głos”

Oj tak, tak… nie będzie to nic odkrywczego, ani nowego. Historia jakich tutaj było wiele, ale dająca po części nowe spojrzenie niektórym na temat czego nie powinno się robić będąc w związku.