Witajcie mości panowie! Niewiele tu historii ode mnie się ukazało, niewiele było okazji ku pisaniu takich, ale ostatnio w swoim życiu zauważyłem szczególną odmianę. Wszystko się odwraca na lepsze. I nie potrzebowałem do tego codziennych wyjść na DG, ale jedynie kształtowania swoich postaw, co było procesem długotrwałym, przyznam, ale dającym pożądane efekty.

Ten blog dotyczył będzie mowy ciała. Osobiście miałem z tym problem, bo nie mogłem (tak, uwierzcie) znaleźć nic na ten temat na stronie. Oczywiście poruszono tu podstawy, ale informacje są tak porozrzucane po różnych blogach, że postanowiłem wszystko zebrać do kupy. Pisząc tego bloga będę opierał się na książce Andy’ego Collinsa „Mowa ciała. Co znaczą nasze gesty?”.

Gracjan pisał, że kobiety cenią facetów, którzy są inni, którzy potrafią wykazać się ciekawym pomysłem, zainteresować się. Unikatowy facetem będzie składał się z intrygującego wizerunku i niepospolitej osobowości.

Witam, tym razem przygoda z imprezy, którą organizowałem. Nie jestem z siebie zadowolony. Sprawdziłem parę rutyn, zadziałały, jednak wciąż brakowało konkretniejszych IOI, żeby kończyć z KC itp.

Na początek – szczęśliwego nowego roku. Mamy 1 stycznia, a ja w związku z wczorajszo-dzisiejszą zabawą sylwestrową mam do zapisania pewną przygodę z imprezy, na której byłem wraz z Panem Karpiem

Witam. Naszła mnie ochota na wpis dotyczący zmiany, jaką spowodowała u mnie ta strona. Jestem tu już pewien czas, lewą stronę mam już za sobą, choć czuję, że wkrótce trzeba będzie odświeżyć sobie te wiadomości, czytam blogi, bywa też, że wyrażam własne opinie.

1. Wstęp
Miło mi was powitać ponownie. Jakiś tydzień temu dodałem wpis opisując w nim dużą zmianę, która we mnie nastąpiła po odnalezieniu winga (o nim już za chwilę). Przyznam, że dużo mi to dało, bo wczorajszego dnia pierwszy raz poszliśmy we dwójkę wykonać parę misji socjalnych.