Blog w delikatnej opozycji do ostatniego wpisu TYAB'a. Z dużą częścią się zgodzę, ale jest kilka rzeczy które zwyczajnie aż mnie rażą po oczach. Przede wszystkim generalizowanie w takim stopniu że aż głowa boli, brak szerszego spojrzenia na sytuacje niektórych ludzi, no i mam wrażenie że nadmierna wiara w samą instytucje pieniądza i "statusu".

Leży przy mnie i patrzy mi w oczy, ale... o tym może później, bo historie tą zacznę od samego początku.

Przebywając w szkole i rozmawiając ze znajomymi zacząłem się ostatnio zastanawiać dlaczego większość z nich jest tak kurewsko znudzonych i wypalonych. Nie jest to kolejny temat o popularnym ostatnio "rozwoju" w kwestii PUA. Jest raczej o ogólnej kondycji dzisiejszego licealisty.

Witam wszystkich. To mój pierwszy blog, więc się przedstawię. Mam 18 lat, pochodzę z Poznania, uczę się w liceum. Stronę śledzę od mniej więcej roku. Jestem zwyczajnym nastolatkiem, do PUA'sa mi daleko i nieśpieszno. Długo myślałem co osoba tak młoda jak ja może dać społeczności, postanowiłem podzielić się pewna historia z mojego życia.