Witam, dziś chciałbym poruszyć pewną kwestię, która dotyka bardzo wiele osób zarówno na tym forum, jak i na innych forach związanych z rozwojem osobistym. Dotyczy ona każdego, w tym i mnie. Pytanie tylko na ile sobie to uświadamiamy. Kwestią tą jest- życie w iluzji.

Zapytacie więc: jak to panxyz?

Ostatnio było o zakończeniu pewnej znajomości, która nie raz spędzała mi sen z powiek.
Stało się tak, jak można było przewidzieć. Po miesiącu napisała jak gdyby nigdy nic z lekką nutką pretensji, że ją olewam. Pusty śmiech mnie ogarnął, bo sama najwidoczniej chciała jak to się mówi zgrabnie „pobyć sama”. Może parę lat temu uwierzyłbym, że wtedy naprawdę chcą być same...

Witajcie
Od jakiegoś czasu mam już papier Ratownika Technicznego w straży, powoli realizuje plany z prawka na Kat. C mam pierwszy egzamin praktyczny, teoria zdana

Podchodzisz do dziewczyny, odważnie, konkretnie, wszystkie Twoje zachowania są jak w bajce - nagle Cipka odpuszcza, myślisz - jej strata.

Drogi do celu

Od półtora miesiąca około zacząłem przygotowania do lata. Tak, znowu odezwał się we mnie sezonowiec. Niezależnie na jakiej płaszczyźnie czy to praca, trening, kobiety, dochodziłem do pewnego pułapu umiejętności i stawałem, bo uznawałem to za wystarczające. Wiadomo, że można wyróżnić trzy drogi samorozwoju.

Maj – się kwieci. Ja kicham. Jakoś tak się dzieję, że zawsze wtedy, gdy świat budzi się do życia, nachodzi mnie chęć podsumowań i podejmowania nowych decyzji. Tak jest i tym razem.

Jakoś ok. rok temu znalazłem stronę. Był to nieciekawy okres. Parę tygodni wcześniej obchodziłem 30 urodziny, mijało właśnie sześć miesięcy od rozstania z narzeczoną