Dopiero uprawiając sport ujrzałem ile jest we mnie słabości i zła.

Masz w sobie wystarczająco siły by walczyć o swoje marzenia, więc rób to. Po prostu rób to. Walcz o lepszego siebie, czasem wyda się to niemożliwe, ale Twoja wytrwałość, determinacja popłaci i to bardzo!!

Jakieś kilka lat wstecz, byłem zwykłym zjadaczem chleba kochającym jedną rzecz. Jednocześnie bałem się jej, serio, gdy tylko pomyślałem o swojej osobie uprawiającej ten sport, czułem ekscytację i strach. Znałem wielkie nazwiska tej dyscypilny, Bowe, Lewis, Tyson... naoglądałem się na youtube walk, wyobrażałem sobie wtedy siebie zdobywającego siebie różne tytuły...

Nadszedł dzień w którym postanowiłem zbliżyć siebie do tych marzeń. To nie był zwykły dzień. Tego dnia zostawiła mnie dziewczyna, zrozumiałem wtedy jedno. Że wiele rzeczy w życiu jest ulotną kwestią, w tym sensie że pojawią się, zawrócą w głowie, w pełni zwrócą uwagę na siebie, ale są to rzeczy bardzo przyziemskie, ale one prędzej czy później znikną. Nagle, jak sen po przebudzeniu. Tak po prostu, niespodziewanie.

Ale te sny pozostaną, w głowie, pozostaną też marzenia. Zostałem zniczym. W ruch poszła wyszukiwarka Gugl. Znalazłem adres do klubu bokserskiego w moim mieście. Nie powiem że było łatwo, myślałem o tym wszystkim, byłem mega wystraszony na samym wejściu, rozmawiając z sekretarzami i z samym trenerem, czułem się jak pizda.
Mimo to, oszukiwałem siebie, motywowałem się jak tylko można było.
Myślałem, że łatwiej będzie, hantle i krążek w domu miałem, mimo regularnych ćwiczeń i oglądniętych filmików myślałem że pójdzie mi z górki, ale tak naprawdę lekko nie było.

Powiem Wam więcej, było chujowo, treningi były wyczerpujące, po 1/4 treningu często zastanawiałem się nad sensem tego wszytko. Powieki same opadały, ręce odmawiały posłuszeńsstwa, mój umysł nalatywały co chwilę myśli "TO KONIEC, DAJ SPOKÓJ, IDŹ DO SZATNI, PRZEBIERZ SIĘ I IDŹ DO DOMU". I wiesz? Mimo tego że nie znałem takich stronek jak podrywaj.org ani żadnych stronek o samorozwoju, usłyszałem w swojej głowie bardzo cichy głos "NIE DAJ SIĘ, TO DOPIERO POCZĄTEK, JUŻ TAK ŁATWO ODPUSZCZASZ?!", moje ciało się sprzeciwiało, mój umysł był na skraju wyczerpania, jednak dalej waliłem w ten worek treningowy. Byłem jak naćpany, słowa trenera wpadały jednym uchem a wypadały drugim, ale nie poddałem się. Coś wewnątrz we mnie kazało mi dalej napierdalać!! Nie wiem co to było.. Naprawdę nie potrafię tego ująć w słowach. Ale gdy miałem najgorszy kryzys, gdy tak naprawde widziałem siebie przebierającego siebie ze smutną miną mówiącą miną "TO JEDNAK NIE DLA MNIE", to coś rozkazało mi nie odpuszczać. Wtedy w swojej głowie słyszałem słowa ojca, który otwarł sklep z sukniami ślubnymi "DO ODWAŻNYCH ŚWIAT NALEŻY", i przypomniał mi się nagle Hemingway "CZŁOWIEKA MOŻNA ZNISZCZYĆ, ALE NIE DA SIĘ GO POKONAĆ". Z ledwością przetrwałem pierwszy trening. Wychodząc z hali widziałem typków, którzy trenowali w jednej sali ze mną i spalali drugą fajkę, po ciężkim treningu. Nawet próbowano mnie częstować i chociaż byłem zjebany jak wół przeciągnięciu tragarzu na Mount Everest i miałem równy miesiąc od rzucenia palenia, nie zapaliłem. Podziękowałem, pogadałem chwilę o pierdołach, wyszedłem na dziwaka który nie pali, ale nie było dla mnie ważne wtedy co sobie inni pomyślą. Na drugi trening wziąłem Apap, na bóle, by nie czuć tego całego wycisku. Na trzeci podzedłem już całkiem na luzie i jednocześnie poważnie.

Walczę dalej, z przeciwnikiem, z workiem treningowym i z samym sobą. Po treningach jak wracałem do domu to nie wiedziałem czy usiąść czy od razu pierdolnąć się do łóżka. Miałem koszmary, które odeszły z czasem ale to nie były bezpodstawne koszmary. Walczyłem w nich ze swoimi słabościami. Ze swoją gorszą stroną.

Każdy ją ma. Każdy ma tą złą stronę. Ale ona opiera się tylko na własnych słabościach, na swoich własnych lękach, uzależnień.

Jak to wygląda dzisiaj u mnie? Nie odpuściłem treningów. Dalej napierdalam. Nie boję się iść ciemną ulicą o godzinie 23. A o godzinie 11 rano chodzę mega uśmiechnięty, miałem swój nieśmiały cel, dalej do niego dąże, step by step, nikt nie mówił że łatwo będzie. Trochę zaznałem smaku Pick Up'u, dzięki misjom Demonic Confidence naprawdę wiele zrozumiałem, polecam to każdemu początkującemu.

Tak naprawdę dzięki sportowi, który uprawiam nauczyłem się odbijać wiele tekstów, dzięki temu nabrałem wielkiej pewności siebie.
Bo pomimo zlewek które dostawałem, nie przejmowałem się nimi. Wiesz czemu? Bo w głębi siebie miałem swój świat. Miałem swoje marzenia, moje myśli zaptrzątały sprawy czy zapamiętałem i cz będę potrafił wykorzystać triki których nauczył mnie trener.
Myślę, że kobiety też potrafią wyczuć mężczyzn z pasją, mężczyzn którzy się na czymś znają. I powiem Ci w tym momencie jedno, stary. Nie ważne co robisz, czym robisz, jeśli coś kochasz, rób to najlepiej jak potrafisz. Mierz wysoko!! Spadniesz? Upadek z wysokiego konia jest tak samo bolesny jak z z niskiego. Kochasz coś? Kochaj to.