Mając lat skończone 19ie poznałem Zosię. Zosia jakości była przedniej,a jej 18letnie ciało wołało "zajmij się mną! zajmij się mną ogierze!".
Jak na źrebię nastoletnie(choć większosć 19latków uważa się za mężczyzn pełną gębą- jak i ja w owym czasie), poradziłem sobie z otwarciem Zosi wspaniale. Pamiętam że miałem na głowie czapkę. Czapkę którą siostra przywiozła mi z wakacji. To nic że wyglądałem jak mieszanka pajaca z błaznem. Ważne że Zosię zaciekawiła moja czapka i to co pod nią. Do Zosi aspirowałem równe 6 miesięcy zamim Bramy Raju zostały mi otworzone i zobaczyłem że Zosia cipkę posiada. Czekałem bo byłem porządnym facetem i chciałem być dobry dla Zosi.
Do Zosi mialem daleko- jeździłem trzema środkami komunikacji a później drałowałem przez pola, co trwało ze 2 i pół godziny w jedną stronę, ale tylko wtedy tak szybko, jak mi spasować dyliżanse raczyły, ale że byłem dobry dla Zosi, to pędziłem czy śnieg, czy deszcz czy huragany.
Moje doświadczenie w owym czasie z kobietami ograniczało się do tego że już wtedy od kilku lat używałem sobie na Zosiach wszelakiej maści, jednak nic poważnego poza stresem że któraś z Zoś mogła być ze mną w ciąży nie wynikało. Raz na jakiś czas ten moment przychodził, jednak dzięki temu Panu w niebie ojcem przypadkiem nie zostałem.
Z Zosią przeżyłem wiele lat zanim zbrzydliśmy sobie na tyle że postanowiłem Zosię zostawić. W sumie powinienem był Zosię kopnąć solidnie w jej ładną dupę gdzieś w połowie naszego stażu, jak mnie oszukała i jak ją przypadkiem spotkałem z "kolegą" w knajpie. Ów kolega pokazywał jej majtki jakie sobie kupił;). Ależ mnie wtedy zamurowało, myślałem że typa zabiję. Jak on mógł moją Zosię zabawiać?????...no i wiecie, Zosia wybiegła z knajpy oburzona, a ja zamiast wypić z kolesiem piwo i zasugerować że jak Zosię chce, to spoko, tylko niech mi zapłaci, pobiegłem za Zosią bo... daleko miała do domu a i wrócić czym nie miała. Taki to byłem dobry dla Zosi.
Zosia ostatniego pierdolca dostała gdy zamieszkała w dużym mieście. Te wszystkie panie które robią zakupy za kilka tysięcy złotych jednorazowo przychodziły do Zosi te zakupy robić i Zosia z zazdrości zielona się robiła. Ona patrzyła swoimi przepięknymi turkusowymi oczami i tez tak chciała, ale nie mogła nic odłożyć bo szef za ciuchy z wypłaty potrącał, co to je Zosia w szale zakupów nabywała w sklepie w którym pracowała. Resztę Zosia wydawała na buty, które musiały koniecznie kosztować połowę przewidywanych miesięcznych zarobków Zosi.
Kiedy Zosia miała zaliczenie na uczelni i była zajęta albo zmęczona, pisałem Zosi zaliczenia. Zosia czasem przyniosła piątkę z zaliczenia, ale wtedy, gdy przeczytała o czym pisałem. Jak nie czytała dostawała cztery, albo trzy...ale zaliczała. Zaliczała zaliczenia ale też zaliczała coraz częstsze wyjścia bo Zosia musiała się bawić. Zosia ciągle mi powtarzała że się nie "wybawiła" jeszcze cokolwiek to znaczy. A ja byłem dobry dla Zosi.
Pewnego pięknego dnia po wielu już latach spędzonych w szczęściu razem, Zosia postanowiła coś kupić wreszcie do domu. Wybrała telewizor. Na raty. Spłacałem go jeszcze po rozstaniu, nawet wtedy gdy patrzyła w niego ze swoim nowym chłopakiem...bo byłem dobry dla Zosi .
Zosia zasadniczo nie jest fikcyjną postacią. Ona naprawdę istnieje. Jest mężatką i mamą małego chłopca.
Minie 15-20 lat i gdy Wy będziecie(a właściwie większość z Was młodych) w moim wieku, on może tu do nas przyjśc po pomoc. Byłoby fajnie gdyby nie powielił naszych błedów.
Pozdrawiam Chłopaki.