Witam wszystkich. Od pewnego czasu zauważam ciągle powtarzające się historie z problemami, które są zatytułowane „nietypowy problem”, „nie wiem co mam zrobić” a są proste do wytłumaczenia. Może powiecie mi jeden z drugim, dlaczego udajecie brak zaangażowania a w głowie macie inaczej? Udajecie twardzieli, bo tam wyczytaliście a tak być nie powinno, przestańcie udawać tylko się nimi stańcie. Spotykania z kobietą powinny wam dawać radość a na nich powinniście się czuć swobodnie. Jeżeli kobieta wymiguję się od spotkania to nie zaprzątajcie sobie tym głowy tylko wyjazd z chaty i zróbcie cokolwiek. Jeżeli jesteście w związku a coś zaczyna się jebać to przestań się zadręczać tylko uspokój się i pomyśl. Wtedy coś jest nie tak a jedyne, czego wtedy potrzebujesz to pełen spokój.

Panowie ja też jestem w związku, mam 21 lat w tym 3 i pół roku mam dziewczynę. Dla niektórych jestem młody a 3 lata w związku to krótki epizod w życiu. Wiadomo różnie bywało, szczególnie wtedy, kiedy jeszcze nie znałem tej strony, ale wtedy też dawałem sobie w jakimś stopniu radę. Teraz, kiedy posiadam tak wiele przydatnych informacji to staram się do nich stosować. Dlatego dziwi mnie fakt, że nie potraficie nad tym zapanować i ogarnąć do ładu waszego związku. Powodem waszego nieogarnięcia jest to, że emocje opanowują wasz cały mózg i nie możecie z niego korzystać. Dlaczego zwykła panienka potrafi was tak rozjebać emocjonalnie? Dlaczego potrafi wam zrobić taka sieczkę w głowie, że po krótkim braku okazywania zainteresowania zakładacie posty na forum? Zaczynając, od tego, że wielu zapomniało o powiedzeniu strony „inne też mają” aż po „Miej jaja by robić i mówić to na co masz ochotę?”. Dlaczego boicie się stracić tych dziewczyn skoro inne też mają? Ktoś niedawno napisał bloga, z którego wynikało, że to, co jest dla nas idealne teraz, nie będzie za kilka lat. Dla mnie to jest prawdą i ja w to uwierzyłem. Ja szczerze mówiąc nigdy nie miałem innej dziewczyny, ale czy boje się ją stracić? Wiem, że mogłoby być ciężko, ale mówi się trudno, życie toczy się dalej. Czy mam upaść tak nisko żeby walczyć aż zdechnę żeby jej nie stracić czy po prostu, kiedy wszystko zaczyna się walić i nie ma już chemii po prostu odpuścić? Nie kładźcie wszystkiego na jedną kartę. Skoro masz ciekawie w życiu to powinieneś dawać jej tyle czasu ile dla niej znajdziesz. Jeśli dajesz dziewczynie tyle czasu ile dla niej znajdziesz a ona zaczyna okazywać mniej emocji i być bardziej oziębła to zajmij się czymś. Co za dużo to nie zdrowo, więc zajmijcie się sobą, bo w przyszłości spędzicie jeszcze tyle czasu z wymarzoną kobietą że wam przestanie stawać na jej widok.

Zbyt częste spotkania, hard shit testy, wzbudzanie zazdrości, próby zawładnięcia tobą itd. to są problemy, na które znacie już rozwiązanie. Macie wiedzę? Macie jaja? Więc zastosujcie ją do chuja, tylko na spokojnie. Trochę spokoju i na wszystko znajdzie się rozwiązanie. Jeśli pomimo tego wszystko ci się wali a ty już nie masz pojęcia, co z tym zrobić to radze ci daj sobie spokój. Jak to ktoś powiedział „Każdy problem ma rozwiązanie, nie ma rozwiązania to nie ma problemu”. Więc, jeśli coś nie ma rozwiązania to nie jest problemem.