"Jestem ciekawy,czy ktos mial podobny dylemat."

Ja mam podobny dylemat. W czerwcu kończę studia (niezbyt perspektywiczny kierunek- finanse i rachunkowość) i nie ma dnia bym nie zastanawiał się co dalej. Tyram za 1600 zł na łapę i jak na razie nie zanosi się na to, by zarobki uległy poprawie. Weź tu wyżyj za taką pensję, czy pojedź na jakąś zagraniczną wycieczkę. Nie wspomnę już o ewentualnym utrzymaniu rodziny w przyszłości.

Oczywiście nie chcę tu nikogo obwiniać- pretensje za obecny stan rzeczy mogę mieć tylko do siebie. Sam wybrałem sobie taki kierunek studiów, chyba tylko dlatego że studiowanie jest w modzie. Nie ma teraz co gdybać, ale z perspektywy czasu stwierdzam że warto sumiennie uczyć się w liceum by dobrze napisać matury i dostać się na wartościowy kierunek, po którym jest dobrze płatna praca- np medycyna.

Kocham Polskę i chciałbym tu zostać, ale nie wykluczam emigracji za chlebem. Ktoś napisze, że mi się nie udało w kraju- no i będzie miał po części rację. Gdybym zarabiał godnie w kraju nad Wisłą, to po co miałbym wyjeżdżać?

Teraz jestem z dziewczyną, która zarabia dużo solidniej ode mnie. Ona jest kosmetyczką i od prawie 2 lat prowadzi swój gabinet kosmetyczny. Co prawda gabinet ufundowali jej rodzice, jednak ona sama wszystkim się zajmuje. Dziewczyna nie wie nic o moich rozkminach związanych z ewentualnym wyjazdem. Ech...to wszystko jest w chuj skomplikowane.

Pozostaje też kwestia rodziców. Aktualnie mieszkam w Szczecinie, ale urodziłem i wychowałem się w Gdyni. Staruszkowie cały czas męczą bułę bym wrócił do Trójmiasta, bo chcą bym był blisko nich: bym wpadał na obiadki itp. itd. Po prostu nie potrafią pogodzić się z faktem że wyfrunąłem z gniazda rodzinnego i postanowiłem żyć na własny rachunek. Ewentualny wyjazd za granicę sprawi że dostaną zawału. No może nie aż tak, ale będą bardzo mocno rozczarowani. Wiem, że to moje życie i rodzice nie mogą tak za mnie decydować, ale jednak...to rodzice.

Spoko blog. Liczę na ciekawą dyskusję. Piszcie w komentarzach o zaletach i wadach życia za granicą. Na pewno część Userów podrywaja wyjechało by polepszyć swoją sytuację materialną. Piszcie czy było warto? Czy nie żałujecie swojej decyzji? Jaki kraj wybraliście? Czy planujecie wrócić do Polski?

Z mojego komentarza można wyciągnąć coś, co dotyczy relacji damsko- męskich a dokładnie kwestii uwodzenia a pieniędzy. Jak już wyżej wspomniałem- zarabiam tyle co kot napłakał, żyję od 10 do 10 i jakoś nie narzekałem na brak powodzenie wśród płci pięknej. Oczywiście jest pewien procent kobiet które nie umówią się z facetem gdy ten jest spłukany, aczkolwiek Panowie...chyba nie chcecie poznawać takich lasek?

Pozdrawiam

rodziny nie masz, kredytu też nie, to jedź i zobacz, w razie co wrócisz, robote za 8 zeta brutto w kraju zawsze znajdziesz

Jesteś młody, nie masz rodziny to jedz .
Jak nie teraz to kiedy ?
Jak nie zarobisz milionów to bynajmniej zobaczyć coś innego niż obecną "szarą" rzeczywistość.

a ja powiem tak, do Niemiec wyjeżdżałem, jak do tej pory co wakacje a to budowlanka, a to jakieś roboty na gospodarstwie hajs dobry a życie? Panowie nie potrafię opisać, pomimo ciężkiej pracy (czasem po 14-15h) żyłem beztrosko, nie stresowałem się. Teraz jako, ze angielski ogarniam na poziomie dosyć komunikatywnym celuję w lepszą pracę. Bardzo wiele Polek także wyjeżdża szukać lepszych perspektyw, w głupim REWE (sieciówka w Niemczech) potrafiłem w ciągu pół godziny spotkać 3-4 polskie pary, a więc da się?

Witam !
Ja miałem podobny dylemat dwa lata temu . Ale zadecydowałem, że wyjade do Irlandii , mieszkam tu aktualnie. Mam 23 lata jak Ty. Nie żałuje tego. Uwierzcie mi naprawdę warto !
Tylko proszę Was! Jadąc za granicę niech pieniądze nie będą piorytetem ! Poznałem mase rodaków i niestety wiekszość z nich jest chciwa na kase,
Jadąc za granicę spójrzcie na inne piorytety , można się oddnaleść wśród wspaniałych ludzi, poznać świat a fo zmienia człowieka, DAJE TO OGROMNY DYSTANS ! ja nauczyłem się pokory tutaj , stałem się pewniejszy siebie a przede wszystkim niezależny od świata !! Nie mam dziewczyny a to daje mi wiekszy plus do samorealizacji i osiągania celów.

Pozdrawiam z Galway !