Ostatnio byłam świadkiem ciekawej i jakże urzekającej sceny, podsyconej młodym spojrzeniem na podryw. A z racji tego, że ostatnie pół roku wyjęto mi z życiorysu myślę, że dla relaksu mogę tu coś naskrobać.
Wszyscy wiemy, że…”reklama dźwignią handlu” , dlatego też w moim jak i pewnie w Waszych miastach pełno ‘ulotkarzy’ i ‘ulotkarek’ z PROF-LINQUA. W pewien słonecznydzień niewinna, zgrabna i uśmiechnięta dziewczyna, zaangażowana w swoją prace rozdawania narzędzi reklamowych wręczyła mi ulotkę owej szkoły językowej. Po kilkunastu minutach przechodząc tą samą trasą już z drugiej strony ulicy widzę:
Młody chłopak wiek około 17/18 lat średniego wzrostu z blond czupryną zagaduje swobodnie do ‘ulotkarki’. Cała rozmowa kręciła się wokół tego żeby dostał od niej więcej ulotek „dla kolegów z klasy, dla rodzinki…itp.” Podryw jak podryw…haczyk był czy jak to nazywacie ‘otwieracz?’
Cała frajda w tym, że dziewczyna przez kolejne 5 min z jeszcze większym zaangażowaniem, wdziękiem i seksapilem…no i rzecz jasna uśmiechem, chodziła rozdając ulotki.
W młodym wieku jakość w podrywie nieważna, ważne, że w ogóle jest i cieszy obie strony. Odwagi, a jeśli odwagi brak to więcej luzu. Bo luz daje w duszy blues. Albo na odwrót