Dawno mnie tu nie było. Ostatnio przeszła mi przez głowę myśl o opisaniu własnej "metody", ale za każdym razem kiedy się na tym skupiałem - przekminiałem. Gdzieś walczył ze sobą egotystyczny instynkt pokazania jaki jestem zajebisty z wrażeniem, że się sprzedaje, bo to nie jest to co robię, tylko kim jestem; nie chcę, żeby ktokolwiek łaził i udawał mnie, c'mon.

Zawsze jest taki problem z tymi tekstami które mówią ci "bądź sobą": nie da się tego zrobić w krokach od 1 do 10 ani w trzy miesiące przed wakacjami. Ludzie nie przyzwyczajeni do myślenia za siebie nie obudzą się nagle; ci którzy już zaczęli, wiedzą, że takie poradniki to raczej o kant dupy rozbić, nie da się tak skomplikowanej drogi opisać na blogu (ani, chyba, opisać w ogóle). Przyszło mi do głowy skojarzenie z szybowcem który przecież najpierw musi być wyciągnięty przez inny samolot, ale to złe porównanie - szybowce za rzadko spadają, hehe.

Anyway! Zobaczyłem dzisiaj te filmiki.

http://www.youtube.com/watch?v=D...

(sorry za mieszanie z linkami)

Skąd tylu nieogarniętych ludzi po studiach? Społeczeństwo mówi - idź do dobrego liceum, trafisz na dobre studia. Idź na dobre studia, na bank będziesz miał pracę. Kończysz studia i co? Tu się zaprogramowane rozwiązania kończą, "przecież skończyłeś studia, powinieneś wiedzieć co chcesz robić!". Jak w tym kawałku kazika:

"Minęły moje studia, tata siedzi w podkoszulku
Patrzy i pyta: "Co chcesz robić w życiu synu?"
"Nie wiem. Zawsze was słuchałem
I poniekąd swego zdania nigdy nie miałem"(...)"

Poza, bardzo ważnym oczywiście, tematem edukacji który jest poruszony, pomyślcie też o tym w kategoriach "podrywu" - w końcu jesteśmy na podrywaj.org.

Jakiś rok temu uświadomiłem sobie, że wcale nie chcę być jakimś PUA - po prostu w pewnym sensie przestawił mi się mózg ze standardowego "miej prace, auto i cośtam" na "miej dupy, seks i pierdoloną RAMĘ" jako wyznacznik sukcesu. Tak, bo trzeba mieć RAMĘ! RAMUJ DZIWKE! (co, nawiasem mówiąc, ma zabawne podwójne znaczenie "to ram" znaczy po angielsku taranować, i dokładnie tak zachowują się z moich doświadczeń ci który wiecznie chcą "przeramowywać" i "kontrolować ramę" - bezmyślne, ślepe tarany).
Skąd ten bullshit?

Więc, wchodzi człek w temat UWO, co piszą?
-"Każdy może wyrywać, są metody, są plany."
-Zajebiście! To jak podrywać?
-"Bądź pewny siebie, pokaż, że jesteś facetem, że jesteś interesujący, seksualny, żądny przygót, masz poczucie humoru w dupie wszystko dookoła"*.
-Hm, ale chyba nie jestem żadną z tych rzeczy, od 20 lat siedzę przed kompem bo nikt mi nie pokazał innych opcji w życiu, co teraz?
-"Nie bądź pizdą, podbijaj do laski i bądź pewny siebie, pokaż, że jesteś facetem, że jesteś interesujący, seksualny żądny przygót, masz poczucie humoru w dupie wszystko dookoła."
-Kurde boje się, co mam właściwie mówić? Jak mam pokazać, że jestem seksualnym facetem skoro w życiu miałem dwie dziewczyny - i ta ja byłem ruchany w tych związkach?
-"To tylko eksjusy! Nie bądź pizdą, jak nie umiesz podejść do laski to zostaje ci tylko zostanie przestawienie się na facetów!"

(*Zajebałem z któregoś bloga niżej, żeby się nie męczyć)

I idzie taki biedny koleś, dostaje mentalny wpierdol i mówi mu się - "bo musisz być spójny! powtarzaj te same ni chuj nie pasujące do ciebie rzeczy setki razy, w końcu będziesz spójny!" Ta, tak samo jak twoje ciało będzie spójne z żelazną dziewicą jeśli do niej trafi. Martwe, ale spójne!

"Czemu to takie trudne, przecież to tylko interakcja z przeciwną płcią! Gdyby to było takie trudne to już dawno byśmy kurwa wyginęli, I CZEMU NAJWIĘKSZE PIZDY JAKIE WIDZĘ WOKÓŁ MAJĄ DZIEWCZYNY A JA ALPHA MALE NIE?!"

Zazwyczaj zanim nawet taki człowiek wyjdzie z domu już się dowie, że zostanie zalany lawiną szit testów - bo wszystkie dziewczyny są pojebane - które trzeba odbić. Zanim podejdzie do niej, już będzie miał wyryte najlepsze odpowiedzi na najczęstsze teksty, i nawet przez myśl mu nie przejdzie, że SAM JE PROWOKUJE udając tą szpanerską pewność siebie. DZIEWCZYNY NIE SĄ ZŁOŚLIWE BEZ POWODU.

Spójność. Spójność to chyba najgorzej interpretowane przez ludzi słowo w całym słowniku PUA. Jak można z jednej strony mówić człowiekowi co ma robić, a z drugiej kazać mu być spójnym z tym co robi? Jak można stawiać warunki jakim być, żeby wyrywać laski a z drugiej kazać być sobą? W jakim procencie przypadków nie skończy się to staraniem się, żeby być tym co się mówi, a nie mówić to czym się jest? Powiedzmy, trzech procentach? Ciekawe, że na wszystkich forach o podrywaniu jest zarejestrowanych MNÓSTWO użytkowników, ale stałych, aktywnych jest tylko, powiedzmy, 3 procent?

Większość rzeczy napisanych w temacie podrywu jest jak egzamin który musisz zdać. Mówi ci się: wystarczy, że pokażesz, że jesteś taki taki i taki, proste! A jeśli taki nie jesteś? To lepiej kurwa zacznij. Nawet ci którzy w najlepszej wierze piszą o byciu sobą: jak można pokazać KOMUŚ drogę do bycia SOBĄ? W dodatku przez internet? Na bank 99% reakcji ludzi na takie artykuły, blogi czy cokolwiek innego to "o, wypas, to od jutra robię to o czym pisał i będę sobą!" albo jeszcze lepsze "to zrobię tak jak ON PISZE i będę MYŚLAŁ SAMODZIELNIE" a potem codzienne pytanie: WWGD - "What Would Guru Do?".

Więc jeśli obejrzysz ten filmik, zrozumiesz tą symboliczną różnicę między "school" a "education", między oczekiwaniami innych wobec ciebie a własnymi oczekiwaniami wobec własnego życia, między tym >co robisz< a tym >kim jesteś<, pomyśl: naprawdę potrzebujesz podrywaj.org żeby móc podejść do dziewczyny i zacząć z nią rozmowę?