Kolejny wieczór, kolejny artykuł, kolejne przemyślenia przelane na wirtualną celulozę.

PUA, skrót od Pick Up Artist, każdy wie o czym mowa i każdy wie po co ta strona powstała. Większość z Nas przeczytała „Grę” Neila Straussa, muszę oddać honor autorowi, czyta się ze smakiem. Tak, też się jarałem plażowaniem, gambitem skoczka, teorią błyskoteki i chuj wie czym jeszcze, co jest w tej książce.

Nagle wydaje się, że wszystkie laski stoją przed Tobą otworem, że świat kobiet stracił swoją niezrozumiałość, a jedyne co należy zrobić to w umiejętny sposób odegrać swoją rolę i czekać na reakcję potencjalnej łani. Robisz sekwencję, odbierasz miękkie piłeczki i robisz zjazd na pobocze. Potem KC, SC itd. Po dwóch, trzech tygodniach jedziesz dalej z kolejną naiwną.

Jednym słowem zajebisty ubaw. Robisz co chcesz, bzykasz kogo chcesz, poznajesz masę ciekawych ludzi, ale. No właśnie, nigdy nic nie pozostaje bez skutków. Jaki z Ciebie facet, skoro wszystko się obraca wokół kobiet, które poderwałeś. Tyle tutaj o samorozwoju, o pasjach, sile charakteru i innych wartościowych rzeczach, które mają prowadzić do szczęścia. Nagle wszystko kręci się w koło dupy, może nie jednej i tej samej, ale zawsze czyjejś i to najczęściej płci przeciwnej.

Zastanawiam się dla kogo to jest portal, bo coraz wyraźniej widać, że najbardziej cenionymi userami są Ci, którzy z niejednego pieca chleb jedli i nie maja zamiaru bawić się w PUowanie. Ich blogi mają największa liczbę wyświetleń, a ich wynurzenia są traktowane jako objawienie najświętszej istoty w świecie podrywu. Nie jest to lincz na nikim, ani namowa do zaprzestania poznawania nowych osób, bo z mojego skromnego już doświadczenia wiem, że człowiek bez kontaktów, bez swoich własnych human resources jest w dzisiejszych czasach, w tym momencie wybrakowany.
Do czego zmierzam? Do tego, że się ludziom robi kisiel z mózgu, kiedy jedyną rzeczą jaką się potrafią zająć to podrywanie, podrywanie, podrywanie. Może i sieję defetyzm w tej chwili, bo przecież jesteśmy na stronie o podrywaniu, ale uwierzcie mi moi drodzy, że dupy to nie wszystko. Bardzo trafnie podsumował to mój dziadek „Kobieta rzecz nabyta” i chwała mu za te słowa bo właśnie o to chodzi. Ile już było wpisów o tym, że trzeba być sobą, mieć swoje życie itd.? Od chuja ich było i nie mam zamiaru tutaj niczego powtarzać, bo wszystko co miało być powiedziane w tej kwestii już chyba zostało. Gryzące niczym dym z cygara jest jednak to, że coraz częściej widzę desperatów, którzy za wszelką cenę chcą wyrwać, bądź podejść jakąś laskę, mając jeszcze dużo mleka pod nosem.

Ja doskonale rozumiem chęć bezbłędnego podejścia, na zasadzie Veni, Vidi, Vici, tylko jak to mawiają instruktorzy jazdy na ski/snowboard: „jak się nie wypierdolisz, to się nie wyszkolisz” i właśnie na tym polega w dużej mierze życie. Jasne, że są osobniki urodzone w czepku, którym wszystko idzie jak z płatka przez całe życie, ale bądźmy szczerzy, skoro jesteś tutaj to się chyba do Nich nie zaliczasz, co?

Zastanawiał się kiedyś ktoś z Was, czy może kobiety również mają swoje tajne społeczności PUA? Przeglądając Internet, wraz z jego nieskończonymi zasobami nie natknąłem się na takie cuda. O czym to świadczy? Świadczy to o tym, że teraz już nie jesteśmy wstanie w sposób „normalny” poznać kobiety, tylko potrzebujemy bóg wie jakich technik. Nie rozgrzeszam tutaj kobiet, bo one też stają się coraz bardziej jebnięte i trafienie na porządną jednostkę kosztuje nawet nie tyle co wysiłku, co czasu, bo po prostu jest ich mało.

Cała gama ST i innych gierek, nie świadczy o tym, że kobieta szuka silnego faceta, tylko świadczy o tym, że jest kurewsko słaba wewnętrznie, że za toną makijażu i brylującym uśmiechem siedzi mała dziewczynka, która nie wie co począć ze swoim życiem i szuka kogoś, kto ją poprowadzi za rączkę. Dla nas niedostępna i wyemancypowana można byłoby powiedzieć, a tak naprawdę schematyczna do bólu i łatwa do przewidzenia.

Po co w takim razie jest podrywaj.org? Samorozwój, zdobywanie nowych skillsów w podrywaniu, czy szlifowanie technik? Odpowiedź zostawiam Tobie drogi czytelniku…