I poraz kolejny będę pisać bloga, może już to wszystko było ale myśle ze to przezyjecie ;D (I nie zamierzam tutaj pisać że waszą krytykę mam w dupie bo to jest po prostu śmieszne zwłaszcza gdy potem odpisuje sie na każdy komentarz. A ja przeciwnie czekam na wasz feedback.)

Dzisiaj chciałbym pomówić o sprzecznościach i ramach które utrudniają nam działanie i rozwój świadomie lub nie. Pewnie myślisz sobie teraz: Jezu co ty chrzanisz, jestem facetem nie jakąś babą "której zmienia się" co 20s. A ile razy ulegales perswazji, ile razy stwierdziles: "jutro zaczynam ..."
Były takie sytuacje nie?

Tak naprawdę to całość gry, całość rozwoju osobistego polega na osiągnieciu monologu wewnętrznego. Gdyby każdy rodził sie z taką umiejetnoscią, jedyne co musiałby zrobić to PRZECZYTAĆ lekcje z lewej i je zapamiętać. Ale ze niestety tak nie jest, każdą rzecz musimy sobie sami wypracować.

Jak osiągnąć taki stan monologu?

-Jeśli nie wyrzuciłeś z głowy wewnętrznego krytyka, małego wkurwiającego odłamu Twojej osoby, która co rano demotywuje cię do wstawania i działania zrób to jak najszybciej. Są na to ćwiczenia NLP.

-Dalej. Inner game. O tym już było pierdylion razy.

-jeśli nie potrafisz jeszcze sterować sobą myśląc możesz używać drobnych przyjemności, dobre śniadanie, książka, muzyka pomogą ci wprowadzić w odpowiedni nastrój.

-Kotwice NLP. Kolejne potężne narzędzie.

-Na koniec wspomnę o chyba najprostszej metodzie chociaż kompletnie nieprzydatnej na dłuższą metę. Kawa, alkohol i inne środki psychoaktywne najłatwiej zmienią nasz stan.

Podsumowując, gdy pozbędziesz sie iluzji, zacznij odrazu pracować nad inner game i monologiem a nie jakieś kuhwa miliardy pytań o godzinę.

Bless.