Hej, pomyślałem że podzielę się z wami moimi przemyśleniami .
Zadajecie sobie czasem pytanie: "dlaczego jest tak, a nie inaczej?" Nie chodzi mi tylko i wyłącznie o kwestie związane z uwodzeniem, ale również o sprawy z którymi spotykamy się na co dzień. Normalne, bądź nie zjawiska zachowań, lub myślenia, Twojego, naszego, jej i wszystkich ludzi...

Wszystko ma jakieś powodowy, akcje, a każda akcja ma swoją reakcje - wiem, że nie odkryłem ameryki, ale pewne pytania są dosyć nurtujące - według zwolenników behawioryzmu zachowanie zwierząt i człowieka składa się z reakcji, które są wywoływane przez bodźce zewnętrzne, a więc procesy fizyczne oraz bodźce wewnętrzne, to znaczy procesy fizjologiczne.

Więc można orzec, że część naszych zachowań uwarunkowana jest genetycznie, drugą cześć zaś kształtują bodźce zewnętrzne.
Dla przykładu - dosyć oryginalnego - bodźcem skłaniającym nas do zachowań (działania) jest również silna huśtawka emocjonalna wywołana przez tzw. "doła" po rozstaniu się z panną i zostaniu singlem, oraz euforii, po odnalezieniu tematyki PUA, czy też znalezieniu się konkretnie tutaj, na podrywaj.org (generalnie - dowiedzeniu się o istnieniu czegoś takiego jak „szkoła” podrywu). Jestem przykładem tego przykładu

Skłoniłem się ku refleksjom na temat swojego zachowania, myślenia, relacji miedzy-ludzkich i robię postępy, cały czas, chociaż już jest dużo lepiej to i tak uczymy się przez całe swoje życie.
Miałem trudny orzech do zgryzienia, wychowałem się bez ojca, w otoczeniu samych kobiet… Niestety nie wyrosłem od razu tak jak na filmach, na faceta pewnego siebie, który nie miał problemów z uwodzeniem. Miałem wpojony idealnie pełen pakiet faceta „pieska”, t.j. kupuj kwiaty, bądź miły, proś, przepraszaj, itp.
- Wcześniej nie zwracałem na to uwagi, dopiero gdy na trafiłem na bodziec którym była tematyka PUA, zacząłem się nad tym zastanawiać. - Dodatkowo moja samoocena była bardzo niska, a pewność siebie zerowa. Sam wychowałem się na prawdziwego faceta i dziękuje sobie i ludziom przez których zrobiłem coś, co mogło mnie czegoś nauczyć. Odnotowywałem u siebie dziwne zachowania wobec kobietach – skrępowania, nerwowość - które przynosiły słabe reakcje zwrotne.
Mi zmiana zajęła sporo czasu… Zmiana myślenia. Naprawdę długo. Lecz podkreślam, nadal się zmieniam – na lepsze oczywiście. Nie ma szczytu możliwości, zawsze może być lepiej, zawsze będą nowe cele do zrealizowania.
Podsumowując, widocznie jakieś bodźce skłoniły mnie do tego, że zacząłem zwracać uwagę na siebie i postanowiłem się zmienić. To nie było tak, że po prostu „ciach” i nagle bez powodów zaczęły się zmiany, a moje myślenie przeszło metamorfozę z poczwarki do imago.
Apropo ostatniego z blogów "rób co chcesz i szukaj akceptacji", generalnie dobrze nazwany blog , jedno zdanie które przekazuje sedno całego wpisu, dzięki czemu skupie się tylko na tym zdaniu. Właśnie, jednym z bodźców które na mnie wpłynęły było szukanie akceptacji u innych. To również wydaje mi się normalnym zjawiskiem, które po jakimś czasie powinno zanikać. Po prostu dojrzałem emocjonalnie na tyle ile trzeba żeby żyć normalnie, jak prawdziwy facet. Nie wyobrażam sobie innego życia .

Faktycznie jeśli będziemy robić to na co mamy ochotę i nie będziemy szukać akceptacji, na pewno pomoże to nam w uwodzeniu. Nie szukanie akceptacji nawiązuje do słynnego zdania "miej wyjebane, a będzie Ci dane..." Ale są pewne dygresje - co jeśli nasze myślenie zostało spaczone w dzieciństwie, przez co nasze naturalne zachowania odbierane są przez innych jako dziwnie. A co jeśli ktoś z tego nie wyrośnie? No właśnie… mały kłopot. Proponuje podsyłać bodźce takiej osobie, zachęcające do zmian na lepsze.

Człowiek uczy się przez całe życie, w końcu osiąga pewną ilość przekonań, reakcji na zachowania, które to pozwala na nie szukanie akceptacji u innych, na bycie spontanicznym i nieprzewidywalnym oraz na pokazanie pewności siebie poprzez zlanie opinii innych - jednocześnie nie odpierdalając - za przeproszeniem...

Co, jeśli nasze zachowania uwarunkowały się przez bodźce zewnętrzne, bądź są uwarunkowane genetycznie i wydają się głupkowate, prymitywne, bądź np. agresywne? Oraz wszystkie inne, które w żadnym stopniu nie pomagają nam w kontaktach między-ludzkich? Można to zmienić, ale najpierw trzeba dotrzeć do sedna swojego myślenia. A dopiero potem, metodą przełamywania lodów, prób i błędów stopniowo zmieniać swoje zachowanie.

Drugi przykład – ostatnio w pubie poznałem młodszego od siebie uwodziciela, tak go nazwę. Chociaż jak go później podpytywałem, w ogóle nie wiedział o PUA, ani o zasadach w pick upie. Brakowało mu wiedzy teoretycznej. Ale w praktyce był całkiem niezły, nie szukał akceptacji ze strony innych, był otwarty, uśmiechnięty, sympatyczny, spontaniczny przystojny i bardzo pijany. Sam do mnie zagadał, mówiąc „Siema stary, słuchaj sam nie dam rady poderwać tych kobiet, możemy działać razem” . Co było dla mnie komplementem, ale o tym nie będę pisał.

Zakładam że facet nie ma większych problemów z kobietami, wpojone prawidłowe zasady miał dużo wcześniej niż większość facetów, nawet nieświadomie i nigdy nie stanowiło to dla niego problemu - wyrwać… Odkąd zagłębiłem się w temat myślenia i zachowań ludzkich, oraz w tematyce PUA, jestem w stanie spojrzeć na osobę i w ciągu kilku chwil ocenić kim ona jest… Ten facet ma zdrowe myślenie i przez to mocno plusuje u kobiet. Wystarczy podsunąć mu materiał o PUA podany na tacy i jeśli się zainteresuje, to w bardzo szybkim tempie stanie się w tym naprawdę dobry. To wyjaśnia, dlaczego jedni ludzie potrzebują więcej, lub mniej czasu żeby się w tym wszystkim ogarnąć. Wynika to właśnie z głębokim przekonań wpajanych od dziecka, od bodźców zewnętrznych, kształtujących nasze myślenie.

Trzeci przykład - Jeśli ktoś jest zamknięty w sobie, ma „swój świat”, ciężko u niego z nawiązywaniem kontaktów, a grupa w której żyje na co dzień, np. praca, szkoła, lub nawet dom mają o nim zdanie pierdoły życiowej. I prezentują jego niższość w sposób otwarty. Ciężko będzie mu się zmienić, wręcz zostanie taki na dłużej, jak nie na zawsze - jeśli nie natrafi na odpowiednie bodźce zewnętrzne, które to skłonią go do myślenia – jeśli ma chociaż trochę IQ . Jeśli wszyscy wokół poniżają taką osobę. Negują, mówiąc jej na okrągło że jest do niczego, beznadziejna – to wcale nie motywuje, a taka osoba jeszcze bardziej zamyka się w sobie i pogłębia w swoich wadach.

Większość wyżej wymienionych przypadków, ma swoje podłoże w dzieciństwie. Pewien znany psycholog powiedział kiedyś – i tu nie będzie cytatu, bo nie pamiętam dokładnie – dajcie mi 10 noworodków, a każdego z nich uczynię na kogo chcecie, lekarza, prawnika, alkoholika, robotnika itd.

Do czego zmierzam? - Wszystko siedzi w naszych głowach. Jeśli nie zwrócimy uwagi na nasze zachowanie, będziemy dalej zachowywać się tak samo. Przez co możemy nie odczuwać w pełni szczęścia i nigdy go nie odczuć. Natomiast jeśli będziemy chcieli coś zmienić w naszym życiu, trzeba zmienić najpierw myślenie. Co wcale nie oznacza że nie dorośliśmy emocjonalnie, a chęci zmian wywołane przez bodziec są objawem szukania akceptacji u innych.
Można też być sobą i nie szukać zmian na lepsze, ale to łatwiejsza droga.

Podsumowując, jeśli chcesz coś zmienić w sobie, zmień najpierw swoje myślenie. A możesz stać się każdym

Samorealizacja Panowie…

Pzdr