Jeśli miałbym wymienić wartości które cenię, to jedną z tych najważniejszych byłaby wolność. Rozpocząłem pompatycznie, ale tak to widzę. Wolność jest dla mnie bardzo ważna.

Myślę, że wiele osób marzy o takiej przestrzeni. Przestrzeni w której jesteśmy wolni, niezależni od innych ludzi, a obcujemy tylko z tymi, z którymi z serca chcemy obcować.

Fajnie byłoby też zajmować się w życiu tym, co się lubi, a niestety często bywa tak, (jak napisał gen) - że praca to ciężki kawałek chleba, czy nudna proza życia - coś w ten deseń.

Co ja proponuję ? Pracę, działalność na własny rachunek. Na własną markę, własne nazwisko. Wiem, że nie jest to dla wszystkich. Ale zbyt dużo razy widziałem, jak osoby które zainwestowały 10, 15, 20 - lat życia w czyjś interes -traciły pracę i nie z własnej winy. Trudno sobie wyobrazić taką traumę. Mój znajomy poświęcił wiele lat na pracę w ośrodku wypoczynkowym. Potem ośrodek wypoczynkowy sprywatyzowano. Zmieniali się dyrektorzy. I oto mam dla Was scenkę dramatyczną. Znajomy ma ponad 40 - lat, dwójkę dzieci na koncie, pojawił się młody dyrektor z polecenia. Pewnego ranka podszedł do znajomego młody dyro i oznajmił, że ten ma mu umyć samochód - jego prywatny samochód. Znajomy przełknął pigułkę i szorował Merca, dumę chowając głęboko i rozsądnie, bo dzieci.

Witam w realnym życiu. Puenta zawarta jest na samym początku. Pracuj na własny rachunek - im wcześniej zaczniesz tym lepiej.

W poprzednim wpisie poruszyłem ten temat. A dziś jeszcze raz powtórzę, że PODZIWIAM. Podziwiam osoby, które pracują na własną markę, niezależnie, czy jest to firma, czy nazwisko. Jeśli chcesz drogi Czytelniku odnieść sukces to warto byś poszedł, chociaż spróbował pójść własną drogą.

Jeśli wierzysz, że pracując fizycznie / intelektualnie u kogoś kiedykolwiek wypłyniesz, że ktoś to doceni tak jak tego byś chciał i tak jak na to zasługujesz - to jesteś w błędzie. Nawet jeśli będziesz dostawał 10 000, 20 000 PLN na rękę to i tak Twój szef będzie zarabiał na tym wielokrotności tej sumy. Po za tym jest inny problem - to zawsze będzie Twój szef i zawsze może zdecydować, że za dużo sobie pozwalasz i do widzenia. Zatem będziesz musiał kulić uszy.

Czasami wystarczy jedno trafienie, jedna idea, jeden pomysł. To po pierwsze. Po drugie. Jeżeli trafisz w potrzeby ludzi na rynku w Polsce, to trafisz też w potrzeby ludzi na całym świecie (albo w ogromnej jego części).

Wielkie pole do popisu mają Informatycy oczywiście Ci którzy są naprawdę dobrzy w swoim fachu. Wolni strzelcy, albo wolni strzelcy pracujący w zespołach. Przecież jest tyle możliwości. Od projektowania stron internetowych, do przygotowywania gotowych rozwiązań, szablonów, dla firm, osób prywatnych. Zakładacie stronę. Wasze pliki są dobre. Wasze pliki są pobierane za kasę. Tłumaczycie stronę. Wchodzicie na rynki innych państw. Po za tym jesteście niezależni od miejsca. Możecie wziąć sprzęt - laptopa i do 12:00 pracować w hotelu na Florydzie, a potem iść popływać na desce, sprawdzając na smartfonie ilość pobrań po wyjściu z wody. Wiem, że pewnie idealizuje, że to nie jest takie proste - ale nasza generacja ma narzędzie, które nie było dostępne dla innych pokoleń - to Internet.

To samo dotyczy innych "wolnych strzelców". Pisarzy / pisarek, piosenkarek / piosenkarzy, malarzy / malarek oraz WSZYSTKICH, którzy są dobrzy w tym, co robią i potrafią się tym dzielić, bądź dają innym rozrywkę, rozwiązują problemy.

Cóż. Postawiłem wysoko poprzeczkę. Wiem, że to nie jest opcja dla wszystkich. Nie dałem też gotowych rozwiązań, bo szczerze mówiąc, gdybym miał takie dać najpierw podałbym numer konta i uważam, że jest to uczciwe podejście. Zresztą z tymi sposobami na sukces dla szarego Kowalskiego to ściema, ale co jakiś czas pojawiają się takie poradniki i ludzie to kupują.

A jeśli się nie uda ?

Jeśli się nie uda, czeka nas zwyczajne życie - które jest piękne, ale jakże często opiera się na strachu i "dobrej minie do złej gry", bo kredyt, bo utrata pracy, bo daleko od bliskich, bo znowu od kogoś zależy, czy będziecie mieli nadgodziny, awans, podwyżkę, potem strach, że wyrzucą przed emeryturą i nie wyrobi się lat, a potem strach, czy w ogóle dostanie się emeryturę. Strach, strach, strach.

Strach który knebluje Ci usta, wykręca ręce, związuje je mocno, a potem robi to, co robi życie ze słabymi ... .

A przecież chodzi o Wasze życie, o Waszą wolność. Warto więc oddawać własne szczęście w cudze ręce ?

Jaki jest sens tej pisaniny ? Jestem pewien, że przy tej ilości wejść i poczytności "podrywaja", trafię do kilkudziesięciu osób, które zrobią ten pierwszy krok, z tych kilkudziesięciu, większość odpadnie, albo źle trafi (zyskując bezcenne doświadczenie), ale ufam, że kilku za kilka lat przybije mi piątkę, bo będą sobie sami panować, żyć tak jak chcą, tam gdzie chcą i z tymi z kim chcą.

Tego sobie i Wam życzę.