---- PROLOG ----
Wieki temu... wieki. Dawno cię tu nie było przyjacielu. Dużo straciłeś - wszystkich przyjaciół. Nie odwiedzają tej strony. Nie nauczyłeś ich nic. Połowa ekipy nie radzi sobie z dziewczynami - ich nie zmieniłeś. Druga połowa sobie radzi całkiem nieźle. Ale czy to twoja zasługa? Czy to tylko przebudzenie?

Wiesz że to już koniec. Koniec pewnego rozdziału w życiu gdzie na początku wiedziałeś kim jesteś a teraz zapomniałeś. Zapomniałeś o supermocy poznawania kobiet, o posiadaniu przyjaciół.

Nie zapomniałeś o gniewie. O gniewie przeszłości - o przyjaciołach którzy odeszli. O tych co cię zniszczyli a sprawili że stałeś się jak skała.

Nie zapomniałeś że możesz to naprawić. Nie ma rzeczy niemożliwych.

CZARNY SMOK POWSTAJE

-----

Podsumowanie.
2,5 roku związku - zerwałem bo po roku mieszkania z dziewczyną okazało się to totalnym niewypałem. 3-4 porządne kłótnie w miesiącu, tylko po to by trzymać się swojej racji. Gdzieś lejce tego szalonego powozu jakim jest utrzymanie związku mi uciekły i spadły pod wóz. Nie podniosę - zbyt rozpędzony. Poczekam, posiedzę może nie będzie to potrzebne.

Myliłem się. Nie była jedyna, wyjątkowa, świetna, cudowna. Nic z tych rzeczy. Była koszmarem.

Przez półtora roku miałem wszystko pod kontrolą. Po zamieszkaniu razem wszystko było nie tak, wszystko się nie podobało. Jestem na drugim roku, zmierzam na trzeci. Właśnie kończy się sesja, zerwałem jakieś dwa tygodnie temu.

Nie poczułem nic. Od pół roku wiedziałem że to zrobię. Chociaż przyznam że sam moment kulminacyjny gdy rozpędzony skyline mojego związku uderzył w ściane był nieplanowany a widowiskowy.

- Musimy to wyjasnić teraz, od tygodnia się do mnie nie odzywasz - powiedziała.
Dziwne nie jest. Sesja, nauka, zakuwanie. To nie takie proste jak się opierdalałeś cały semestr.
- Musisz mi to wyjasnić bo jak nie to nie mogę się uczyć - oczywiście że muszę jej to wyjasnić, każda kłótnia to było stwierdzenie z jej strony "musisz mi to wyjaśnić", czyli przez godzine będę stawiać na swoim dopóki się nie zgodzisz.

- Dobrze, jeśli cię to uspokoi to wyjaśnijmy to.
- To co z nami? Chcesz zerwać czy to naprawić?
- Nie wiem.
- Jak to nie wiesz? Chcesz czy nie? Daj mi odpowiedź to pójdę się uczyć na spokojnie.
- Nie chcę.
- To koniec? - pojawiły jej się łzy w oczach.
- Tak, to koniec.
- Zrywasz ze mną?
- Tak.

Cóż. Nie mogła się już uczyć tego wieczoru...
... A mi kamień spadł z serca. Wolność.

P.S

Koniec części pierwszej. Jak chcecie jeszcze to piszcie w komentarzach.