Cześć!
Wszyscy wiemy, jak życie potrafi być nieprzewidywalne. Sytuacja, która z początku wydawała się nie do zjebania, jednak okazała się porażką. Cóż, lajf is brutal!

W ostatnim blogu opisywałem swoje perypetie z nowo poznaną laską. Zdeklarowałem się, że będę kontynuował ten wątek - więc zapraszam

Umówieni jesteśmy na środę, czyli znów w dzień wykładów. Chciałem wcześniej ją wyciągnąć na wycieczkę rowerową, ale powiedziała, że nie ma czasu (+ głupia wymówka ). Pozwoliłem jej zatem myśleć, że jestem do jej dyspozycji na każdy dzień.
Od ostatniego spotkania minęły 3 dni. W tym czasie dostawałem od niej różne SMS-y, na które z perspektywy czasu niepotrzebnie odpowiadałem. Dziewczyna wydawała się bardzo wrażliwa, więc nie starałem się jej za bardzo olewać - BŁĄD! Nauczka na przyszłość, że po spotkaniu KATEGORYCZNIE trzeba zastosować chłodnik.
Nie zrobiłem tego, bo wydawało mi się, że jesteśmy bardzo blisko tego, aby być w związku. Przegrałem tymi pierdolony SMSami. Zadzwoniłem raz, czy dwa i to powinno wystarczyć. Często i to smsami i na spotkaniach pytała, czy coś do niej czuje.
Wdałem się w grę na jej zasadach. Jej zwroty w smsach do mnie - słoneczko/skarbie/kochanie i mówienie, że tęskni i myśli o mnie były tylko przykrywką do testowania mnie. Może najgorzej to nie wyglądało, bo lekko ją hamowałem, ale wysypałem się - dałem po sobie poznać, że mi zależy.
Przejdźmy do sedna. Dzień spotkania. Chciałem niekonwencjonalnie się z nią przywitać, więc wymyśliłem coś takiego (dla wyjaśnienia: target przefarbował włosy):
- Cześć! Może Ty mi mi pomożesz Szukam dziewczyny, która poznałem tu tydzień temu... Była bardzo podobna do Ciebie.
- (..)
- Tylko, że Ty masz fajniejsze włosy + kiss.
Teraz zdaje sobie sprawę, że to był kolejny gwóźdź to trumny Potem przyznałem też, że tęskniłem. Była zadowolona, ale to później wykorzystała. Przy próbie pocałunku spytała:
- To za tym tak tęskniłeś.
- (ja zmieszany): Tęskniłem za Tobą, za Twoim towarzystwem.
Ale pocałować się wciąż dała. Czułem, że źle to rozgrywam, jednak brnąłem dalej. Na sali wykładowej spotkał ją nawet masaż piersi (miała taką fajną luźną bluzkę, więc dyskretnie ją popieściłem). Na prawdę fajne uczucie - i dla mnie i dla niej.
Wyszliśmy z wykładów, powiedziała, że ma godzinę, bo musi siostry pilnować. Zgodziłem się, mówiąc, że też czasu więcej nie mam. Chwila co mi dobrze szło, fajna rozmowa, dobrze odbijane testy, częsta ironia z mej strony.
Aż przyszedł moment, kiedy usiedliśmy na ławce... - chyba decydujący. Wtedy poczułem, że tracę kontrolę. Zapytała:
- Czy chciałbyś być ze mną?
- (Patrzę w oczy): Jeśli dasz mi związek oparty na szczerości, zaufaniu i szczerości - możesz próbować
(...)
- (ona): Wiesz co, zastanowię się, dam Ci znać.
- Nie lubię niezdecydowanych kobiet.
- (bla, bla)
I wyszło tak, że to ja byłem tym, który pragnie związku. Do dupy.
Minęła jeszcze chwila, zmierzaliśmy w kierunku jej domu. Powiedziałem, że ją odprowadzę. Odmówiła. Zacząłem gadkę:
- Wiesz, nie darowałbym, gdyby coś Ci się stało.
- Poradzę sobie.
- Spoko.
Chwila rozstania. Chciałem pocałować, ale mówi do mnie:
- Nie teraz, moja ciocia jedzie na rowerze.
- To w końcu zobaczy, że ktoś się jednak za Ciebie wziął.
- (bla, bla)
Dobra, cioca przejechała - przycisnąłem ją do muru. Podobało jej się. Widziałem rozszerzone źrenice. Rozstaliśmy się, ale czułem, że coś poszło źle. Może nie spierdoliłem tego jakoś wybitnie, bo nie wysypałem się otwarcie mówiąc o uczuciach, ale chyba wystarczyło, bo było też jedno małe "ale" W poprzednim blogu napisałem, że spotyka się z kimś. Więc miała dylemat. Czasem nawet jak na mnie patrzyła widziałem jej zmieszanie. Była cholernie niezdecydowana, a ja za bardzo chciałem. Dałem jej łatwy wybór.
Jedziemy dalej. Godzina po rozstaniu - pisze SMSa, jak mi dzisiaj było i twierdzi, że ona czuje się bezpieczna i spokojna. Odparłem, że było normalnie, a ja się czuje znakomicie. Nie mogło być inaczej, bo byłem z kumplem na browarze.
Dzień następny - myślę sobie - pasuje się umówić. Wykorzystuje informacje zawarte na stronie i mówię:
- Dzień dobry. Z tego strony komisarz Kowalski.
No i mówię, że ustaliliśmy, że ma wolny czas i chce być porwana.. bla, bla.
Odmówiła. Powiedziała, że nie ma czasu, jest umówiona z kimś innym i ma wypad ze swoją ekipą. Życzyłem dobrej zabawy i zaproponowałem wtorek. Zgodziła się, pożyczyła miłego dnia.
Dzień dzisiejszy, rano dostaje SMSa
- Wiesz Silver, przemyślałem to wszystko i chce być twoja koleżanka dobra, mieć w Tobie oparcie i jeśli bym miała kłopot żebyś mnie ktoś wysłuchał. Nic więcej nie chce i nie mogę Ci dać.
Uśmiechnąłem się i pisze:
- Więcej? Nikt nie powiedział, ze będzie więcej. PS. Nie jestem od wysłuchiwania problemów.
- Czyli się rozumiemy. Jestem koleżanka, z którą tylko na piwo możesz wyjść. Nie mam czasu. I nie będę Ci zawracać głowy. Miłego dnia.
Nie pytałem o przyczyny bo w sumie je znam. Zrezygnowała ze mnie na rzecz tamtego gościa. Nie powiem, ze się sfrajerzyłem, bo tak nie było. Dostałem cenną lekcję.
Dopiero teraz sobie uświadomiłem, co robiłem źle. Ale nie załamuje rąk. Nie ma porażek - jest tylko zdobyte doświadczenie. Nie jest jedyną kobietą na świecie. Mimo, że nadal mi zależy, nie mam zamiaru płakać, ani się użalać. Dość powiedzieć.. dziś ją widziałem - miała jazdy zaraz po mnie, odwiozła mnie na wskazane miejsce. Ja podśpiewując żartowałem z instruktorem i z nią, jak gdyby nic się nie stało. Była zaskoczona. I uwaga:zapytała, czy długo będę w mieście. Mówię, że tak, ale mam pilne sprawy do załatwienia. I cały czas z uśmiechem. Wysadziła mnie, pożegnałem się i polazłem w swoją stronę.
Cóż, to by było na tyle w tym temacie Mimo, że dostałem kosza - walczę dalej. Nie o nią, tylko o samego siebie! Moje wnioski? Dążenie do seksu! Bezwzględnie na okoliczności.
PS. Mimo wszystko, mam wrażenie, że ona jeszcze będzie chciała wrócić. Mnie już wtedy nie będzie.

Sugestie, podpowiedzi, refleksje - bardzo mile widziane.

"Nie przegrywa tylko ten, co nie gra"
Pozdrawiam.