Pamiętam jak ponad rok temu rozstałem się z kobietą byłem trochę zdołowany, wiadomo długi związek, a tu na nowo jest się na wolnym na rynku, podryw zapomniany, tyle lat pod bezpiecznym kocykiem związku heh
Musiałem również zwalczyć zgorzknienie i pewną niechęć do kobiet, nie szufladkować wszystkie w worku pustych lalek.
Miałem już swoje lata, co mam nagle stać się super-macho ?
Wtedy pomyślałem nad swoimi plusami, poczucie humoru, luz, empatia, asertywność.
Zamiast zmieniać siebie w sztuczny twór, postanowiłem wykorzystać i wzmocnić te cechy, na nich budować siebie i to był zajebisty kierunek.
Mój styl ?
Właśnie rozmowa i dużo pozytywnych emocji.
Budowanie wizerunku i relacji z kobietami.
Nic na siłę.
Zaczynanie dnia od uśmiechu, humoru, kto nie chce znajomości z gościem, który świeci słońcem od rana ? Przy którym uśmiech sam pojawia się na twarzy.
Ja właściwie nie podrywam, poznaję, obserwuję, zagłębiam się w nie.
Zagaduję, co słychać, jak się czujesz, jak zdrowie, co w pracy, troska, zainteresowanie, bezpieczeństwo, żart, zabawa.
Mam opinię fajnego faceta, pozytywnego słownego, dobrze ubranego, ciekawego i zabawnego.
A jak wiadomo pozytywne opinie idą dalej, dzięki nowym znajomością, przy plotach przy kawie, czy rozmowach sieciowych.
A że wpadnę w ramę przyjaciela ?
To wpadnę ... Niech nawet na 10 poznanych kobiet wpadnę w taką ramę u połowy, co z tego ?
Nowe koleżanki też się przydadzą ... a one mają następne koleżanki ... i sieć coraz większa.
Dzięki temu, że nie mam ciśnienia na odhaczanie „targetów” jestem wyluzowany, przecież tylko rozmawiam.
Ba nawet doradzam, dziewczynie nie udaje się związek ? Wali do mnie, wysłucham, zrozumiem doradzę, wpadam w ramę kumpla ? zajebiście.
Ona rozpowie koleżanką, jaki to nie ideał jest wolny – efekt ?
Nowe koleżanki zagadujące same z siebie, część zajęta, ale i część wolna, nowe możliwości ... krzywda ? raczej nie ...
Pewnie część zakrzyknie, ale miętki, co to ma być ??
Gdzie tu jaja ze stali ?
Gdzie twardziel z negami ...
Nie przeszkadza mi to, nie narzekam