Witam :> Jest to mój drugi blog, i drugi czysto napisany według moich przemyśleń. Chciałem zawrzeć tutaj zmiany, jakie zauważyłem u siebie podczas rozmowy z dziewczyną kiedyś, i rozmowy teraz.
Na początku - przyznam szczerze - chciałem podziękować Gracjanowi, za to, że wpadł na pomysł stworzenia takiej strony, która - bez kitu - naprawdę jest w stanie pomóc każdemu. Ja osobiście trafiłem tutaj całkowicie przez przypadek, szukając porad dla mojej sytuacji; pół roku temu.
http://www.podrywaj.org/forum/ra... - tak to wyglądało 17 kwietnia, kiedy zaczynałem swoją historię z podrywaj.org. Bez zbędnego pierdolenia - podczas mojej znajomości z M większość czasu byłem przyjaciółką z fiutkiem. Finał finałów tej znajomości po wydarzeniach z ostatniego posta jest taki, że akurat w wakacje miałem sporo szczęścia, ogarniając dosyć dużą liczbę jakichkolwiek wyjazdów ze sporą liczbą Pań, tak więc nawet nie miałem czasu by o niej myśleć. W sierpniu wróciłem jako całkiem inny człowiek. W końcu, na jednej z imprez, doszło do naszego spotkania. I co? Rozmawiałem z nią jak z jakąkolwiek moich znajomych, zero stresu, zero zazdrości. W końcu udało mi się to pokonać, i nawet dzisiaj - myśląc o tym, co czułem do niej kiedyś, a co dzisiaj - odczuwam sporą ulgę. Stałem się wolnym uśmiechniętym człowiekiem, który na każdą dziewczynę spogląda na równym poziomie, nie przyrównując jej do żadnego ideału.
Ok, przeszło mi z M, pojawiła się S.
http://www.podrywaj.org/forum/pr...
Do niej podszedłem już całkiem inaczej. Przede wszystkim - nie pieskowałem. Nie wychodziłem na needy, błagając po kilka razy o każde spotkanie. Wiecie co stało się po ostatnim poście? Z imprezą w końcu wyszła lipa, nie udało się tego ogarnąć. Za to chciałem jej zaproponować kolejny niedzielny spacer. Coś tam ble ble, pod koniec tygodnia szkolnego się ugadamy, itd., mówię "ok". Napisałem jej jeszcze w sobotę pod wieczór, że gram mecz w niedzielę rano, więc jak chce to niech wpadnie popatrzeć, co jej szkodzi. Nie odpisała mi. I teraz najlepsza część historii z S. Jako że no pytałem się jej kilka razy na fejsie czy się ustawimy, to zaczęła mi się pojawiać w gronie tych ludzi, z którymi piszę najczęściej, więc u samej góry. Ale nagle po tym weekendzie publikowała posty, a w tym czasie nie było jej tam widać. Wiecie co się okazało? Wyjebała mnie tak, żebym nie widział jej kiedy jest online. Jak zareagowałem? Śmiechem, stwierdziłem, że nie wie co traci, bo ludzie tutaj nauczyli mnie, że to ja jestem nagrodą, nie ona. Bóg wie, co działoby się kiedyś, zanim tu trafiłem strasznie przejmowałem się każdym niepowodzeniem. Teraz wiem, że to nic strasznego.
Podsumowując - jeszcze raz chciałem podziękować - każdemu z Was z osobna, bo każdy dokłada swoją cegiełkę do tego, by ludzie tacy jak np. ja, bo nie twierdzę, że już to wszystko ogarniam w małym palcu (nadal brakuje mi częstszej praktyki, ale to się już powoli zmienia : mogli zmieniać się na lepsze. Dlatego, dla każdego z Was, serdeczna piona