Klub. Impreza. Trochę wiekowo czuje się nieswojo, nie ma tragedii ale czasami mam odczucia że jestem opiekunem kolonii. Co tam parę drinków i parkiet -tym bardziej że jestem ze swoją najbliższą znajomą.

Na parkiecie mega ścisk, bardzo bardzo dużo ludzi. Zaczyna się mały wianuszek adoracji, tańczą koło nas ( za nami, obok, po przekątnej ..) patrzą się, próbują złapać kontakt wzrokowy. Widzą że nie jesteśmy jakieś mega zainteresowane, dobrze i pewnie się czujemy, kilku z nich jest o wiele niższych i z twarzyczki młodszych ( max 2 rok studiów).

Czuję na sobie wzrok. Nie jestem do końca pewna czy On obserwuje mnie, moją kumpelę czy też kogoś w tle. Poza tym uważam że psiapsióła wygląda bosko i on tańczy za nią ale ją nie dotyka, nie zagaduje. Myślę - po co tańczyłby na wprost mnie , za nami.. ? Szczerze mówiąc zazwyczaj albo po prostu ktoś podchodzi i tańczy albo ustawia się za kobietą i próbuje ją chwycić za dłonie. On prostu tańczy, obserwuje nas i z mojego szybkiego rzutu oka wychodzi iż jest sam - nie towarzyszy mu na parkiecie świta koleżków.

Parę razy krzyżują nam się spojrzenia, bardzo szybko opuszczam wzrok i nie daje się złapać w tą grę obserwacyjną pozostawiając neutralny wyraz twarzy. Mija kilka piosenek.. Podchodzi do mnie nie wiem skąd jakiś typ i pyta jak mam na imię, mega zdziwiona odpowiadam wręcza mi coś w w dłoń i idzie. Dostałam klubowy bryloczek, śmiejemy się bo kumpela pyta ile gigabajtów myśląc że to pendrive. Tak dobrze jeszcze nie ma w tych klubach aby sprawiać takie firmowe podarki

W czasie tańca, zamieniamy się na miejsca i wychodzi że to ja tańczę przed nim. Czuję dłonie na swojej talii. Jest blisko. Porozumiewawcze spojrzenie moje i mojej kumpeli która teraz tańczy na wprost nas. Nie wiem dlaczego ale śmiać mi się chce, myślę " A niech mnie to o mnie chodziło, pewnie ten typ od bryloka go zmotywował". Trzyma mnie, tańczy za mną blisko, nie wiem czy się odwrócić jakoś mi głupio. Odwracam się, on się uśmiecha. Mówię " Jak już tanczymy razem to chociaż powiedz jak masz na imię". Przedstawiliśmy się sobie. Porozmawialiśmy chwilę o wieku, sprzedaje mu lekki ST " jesteś pewnie sporo młodszy ode mnie". Fajnie odbija bez przesłodzonych komplementów, chyba jego spojrzenie odpowiada że mu jak najbardziej to nie przeszkadza i nie wyglądam na swoją metrykę. W ogóle ostatnio zauważyłam że kilka lat różnicy dla młodych facetów to żaden problem. Nie wiem w czym tkwi to podejście- starsza to bardziej doświadczona? ogarnięta? większy lans bo nie jestem z rówieśnicą? Nie wiem. Proponuje żebyśmy poszli się czegoś napić, idziemy.

ON proponuje coś tam,coś tam. Mowię " wez jedno piwo wypijemy na spółkę bo nie wiem czy dam radę całe wypić teraz na raz". Okej, zamawia. Na jednym się nie konczy. Stoimy, gadamy, ogolnie studia, praca, klub, miasto ,bla bla,bla,bla. Mega miło, te same fale jakby. Oczywiście sprzedaje mi na szybko kilka narcyzowych faktów ze swojego życia jaki jest fajny, wysportowany i takie tam. Nie robi to na mojej mimice specjalnego wrażenia. Okazuje się że przyszedł z ekipą, podczas naszej rozmowy ktoś przechodząc obok nas klepie go po plecach.. Nie wiem jak długo naprawdę, ale śmiem twierdzić że 1,5 godziny przegadaliśmy. On opowiedział mi nawet jakieś historie rodzinne i powiem że słuchało się tego całkiem okej. Nie wiem czy to była po prostu chęć opowiedzenia komuś obcemu o sytuacji czy pokazania go jako troskliwego syna i brata. Pyta mnie się co robie dnia następnego i miło jakbym wpadła w miejsce X, albo pojutrze w miejsce Y bo tam będzie. Po pierwsze zbyt mnie to zaskakuje a po drugie nie pamiętam jakie mam plany. Typ zna mnie kilkanaście minut a proponuje żebym odwiedziła go "na treningu", czy "w pracy". .

Podchodzi klubowy fotograf- ja nie chce zdjęć. On bardzo nalega, przysuwa mnie do siebie. Tak samo gdy ktoś koło nas przechodzi, podchodzi. Mega dużo dotyku, a to muska moje dłonie, a to szepcze mi coś blisko policzka.. Raz wziął nawet moją dłoń i położył na swoim sercu. Miło, miło.

Czas leci szybko, kumpela stwierdza że się ewakuujemy ponieważ wcześnie musimy rano wstać. Ona schodzi a ja się żegnam z nim. Przytulam jak kumpla, on daje buziaka w policzek i mowię " no to pa ". Mega chłodno to wyszło jak dzisiaj o tym myślę. Nie wziął mojego numeru, nos opada mi na kwintę hehe ;(. Idę do szatni. Mowię kumpeli " Fajny. Ty ale wiesz co nie wziął mojego numeru!". Myślę sobie, fajnie się pogadało, popiło ale facet nie jest zainteresowany niczym poza tym. A ona "coooooooo". Ubieramy kurtki a ona mówi

" idz na gorę i go poszukaj, wez w koncu sprawy w swoje rece, a czemu to Ty masz go nie poprosić o numer.. "

" idz, idz " . Wypycha mnie. Przypomina mi się jak ona poznała swojego przyszłego męża .. Sama wzięła numer wtedy i napisała do niego. Kumpela mowi że czekała będzie na dworze na mnie a ja mam lecieć i działać.

Wlatuje w tej kurtce z powrotem na parkiet. Kręci mi się w głowie, tyle twarzy, ludzi, tylu facetów w podobnych koszulach. Klub jest duży i piętrowy, sporo zakamarków. Gorąco mi. Moja podświadoma jazn mowi że go nie znajdę i trzeba było działać jak był czas.

Wychodzę z klubu. Patrzę a on z kumpelą stoją pod klubem. Gadają sobie jak najlepsi znajomi ever. Widzę że typ ma wyciągnięty telefon i prosi mnie o numer. Mowię - "teraz to Ci go nie dam bo pewnie kumpela nagadała a to tak na siłę i w ogóle". Byłam troszkę zła że nie zapytał się o namiar wtedy w klubie a teraz wybiegł i udaje gapę. Zabiera mnie na tzw. stronę i prosi mnie o numer, że to ważne i specjalnie wybiegł i mnie szuka. Podałam mu. Dostałam miłego smsa z pytaniem czy dotarłam do domu i życzeniem słodkich snów.

Liczyłabym na więcej takich raportów od Panów a nie wiecznych filozoficznych ( czasem ciekawych) rozwijania zawiłości życia.