Witam wszystkich. To mój pierwszy Blog i opisałem tutaj moją ostatnią relację z kobietą. Proszę o nie usuwanie go, bo myślę, że to, co tutaj napisałem pozwoli niejednemu użytkownikowi spojrzeć inaczej na relację: Przyjaźń – Seks – Związek – Zakończenie. Przyjemnej lektury.

Ja – 24 letni mężczyzna, po dwóch nieudanych związkach z młodszymi od siebie o 2-3 lata kobietami. Prowadzący relacje, rozdający karty i z dnia na dzień spuszczony w kiblu. Myślałem, że gorzej być już nie może… owszem może.

Ona – 27 letnia kobieta, z dzieckiem. W momencie naszej bliższej relacji kończąca swój 4 letni patologiczny związek.

Poznaliśmy się właśnie 4 lata temu, gdy ona wiązała się z pewnym facetem (moim dalekim znajomym). Zwykle cześć, cześć, od słowa do słowa… Rozumieliśmy się doskonale, po pewnym czasie zostaliśmy przyjaciółmi – tylko i wyłącznie, na nic więcej nie chciałem liczyć, bo wtedy ta kobieta mi się po prostu nie podobała (duża otyłość wynikająca z ciąży). Nasza przyjaźni trwała w najlepsze, wiele razy zwierzaliśmy się sobie, oboje wskoczylibyśmy za siebie w ogień.
Mijały lata nasza przyjaźń trwała w najlepsze, aż do stycznia tego roku, gdy wylądowaliśmy razem w łóżku. Wspomnę, ze panna miała duże opory, bo stwierdziła, ze ma do mnie zbyt duży szacunek, nie chce żeby to zepsuło nasza przyjaźń itp. Wspomniałem jej o tym, ze nie jestem leszczem i nie zakochuje się „od pierwszego włożenia”. Ja się nie zakochałem, ale ona tak…
Miał być tylko seks miedzy nami, ale z jej strony zaczęło wychodzić dużo, dużo więcej, aż do kompletnego uwłaszczenia mnie dla niej i związku. Nasze spotkania nie ograniczały się tylko do seksu, ale do wspólnego spędzania czasu w inny sposób, wspólnych wyjazdów. Ileż to Ja się nasłuchałem deklaracji, ze jestem tylko jej, ze traktuje mnie poważnie, nie jak kogoś tylko do łóżka, ze nie wytrzymuje beze mnie godziny z tęsknoty, ze jak dostałbym prace w innym mieście, to by mnie zatrzymywała. Jej chora zazdrość doprowadzała do tego, ze każdy SMS, którego dostałem od zwykłej KOLEŻANKI z zapytaniem, co słychać kończył się kłótnią. A tam słowa… Panowie czyny są ważne, a czynami pokazywała, ze jestem całym jej światem… a Ja w to uwierzyłem, bo przecież moja do niedawna przyjaciółka miałaby mnie okłamywać ?!.

Trwało to przez 4 miesiące, 4 miesiące bajki i sielanki, aż tu nagle z dnia na dzień koniec… Byłem 4 dni w innym mieście na szkoleniu, nie widzieliśmy się, ale oczywiście rozmowy i zapewnienia, ze tak tęskni, ze jej źle beze mnie itd. Wróciłem, mieliśmy się spotkać wieczorem, dzwonie, a tu cisza. Po chwili SMS: „Wybacz, ale nie spotkamy się dzisiaj, bo jestem w tragicznym stanie, mam problemy, nie chce żebyś mnie taka oglądał. Tęsknie, odezwę się po świętach, jak wrócę. Całuje”.
Zapakowałem się w auto i pojechałem pod dom, gdzie wynajmowała mieszkanie, żeby nie zostawiać jej mimo wszystko samej (może tu jest mój błąd ?). Drzwi mi nie otworzyła, kazała stad iść, żebym jej nie oglądał. Okej prosił nie będę, pojechałem.

Na drugi dzień, jak i przez cały okres świat próbowałem dzwonić, pisać (1-2 razy dziennie). Chciałem się dowiedzieć, czy u mojej kobiety wszystko w porządku. Na darmo, bez odzewu. Miała się odezwać, jak wróci. Nie zrobiła tego, wiec Ja zadzwoniłem. Pytam, czy wszystko okej, czy się spotkamy. Ona na to, ze nie, bo nie ma, po co się ze mną widzieć i o czym ze mną rozmawiać. Że odjebałem jakaś psychopatyczna akcje przyjeżdżając wtedy do niej i miedzy nami to koniec. Odnosiła się do mnie chamsko, jakbym zrobił coś jej dziecku, jakąś krzywdę. Traktowała mnie jak gówno. Nie pisz do mnie, nie dzwon krzyczała. Pytałem, o co jej chodzi, skąd taka agresja w niej do mnie, skąd taki wrogi stosunek i nagła zmiana zdania do mojej osoby. Pytałem, pytałem, pytałem (Wiem nie powinienem, ale domyślałem się ze kogoś ma i chciałem, żeby się do tego w końcu przyznała). Nie zrobiła tego, dalej twierdziła i twierdzi do dziś, ze to moja wina, ze to przez to ze przyjechałem. Spotkać się nie chciała i do dzisiaj nie chce. Proponowałem zakończyć to jak dorośli ludzie, podać sobie ręce i powiedzieć cześć. Nic z tego, nie ma tyle odwagi…? Twierdzi, ze jestem żenujący i jeszcze bardziej się pogrążam… Ja ? Ja się pogrążam i zachowuje się jak gówniarz ?

Odpowiedzcie Panowie…

Mijają dwa tygodnie… wiem już ze ma innego 40 letniego faceta, z którym miedzy innymi spędzała czas w święta wśród znajomych i z którym była w majówkę. Pochwaliła się tym na FB, ale dalej twierdzi, ze sobie coś ubzdurałem, ze nikogo nie ma, ze ona jest fair, a to Ja zjebałem.

PODSUMOWUJĄC:

Dwa razy w życiu zostawiła mnie kobieta dla innego faceta. Kobieta o 2 i 3 lata młodsza ode mnie. Można by rzec gówniary, a potrafiły się spotkać twarzą w twarz i powiedzieć wprost, ze miedzy nami się wypaliło, maja innego i to niestety koniec.
A kobieta 27 letnia, kobieta, która znalem tyle lat, której tak bezgranicznie ufałem, wskoczyłbym za nią w ogień, moja przyjaciółka potraktowała mnie w ten sposób, po chamsku, bez zasad. Zostałem potraktowany, jak koleś poznany jednej nocy w klubie, wykorzystany w nocy w łóżku i nad ranem pożegnany słowami NARA.
Doświadczony porzuceniem nie przeżyłbym tak tego, gdyby nie to, ze to była kobieta, która tyle lat znalem i nigdy bym się po niej tego nie spodziewał, ze może w ten sposób to zakończyć. Zimna Suka ?

P.S. Proszę o komentarze, sugestie. Czy uważacie, ze gdzieś popełniłem błąd ? Ze to na prawdę moja wina ? Czy po prostu to zachowanie typowej zimnej suki…?.