Blog na opak. Dlaczego? Bo nie jest to kolejny pozytywny blog, tryskający wręcz dobrą energią. Nie jest to też żadne moralizowanie i wskazywanie drogi. Jest to przedstawienie mojej ostatniej historii z pewną dziewczyną. Z dziewczyną, o którą starałem się ponad miesiąc. Dla jednych krótko, dla innych długo... Za długo. Teraz to wiem.

Cała historia zaczęła się na domówce u kumpla. Dobra zabawa, alkohol, spoko towarzystwo. Poznałem ją. Od razu leciało od niej silne IoI. Cały czas okazywała mi zainteresowanie. Trochę to zlewałem. Na drugi dzień napisała do mnie na facebooku. Dowiedziałem się, że ma chłopaka. Pomyślałem sobie jednak "czemu nie?". Popisałem z nią trochę. Na drugi dzień ona znowu napisała. Co chwilę mi schlebiała. Kiedy zaczynała narzekać na swojego chłopaka, ucinałem temat. W końcu zdobyłem jej nr. Doprowadziłem do spotkania. Było... bardzo dobrze. Budowałem rapport, było kino. Widziałem ten błysk w jej oczach. Po kilku spotkaniach (zabrałem ją nawet do zoo, dawno nie widziałem tak szczęśliwej dziewczyny) okazało się, że zerwała z chłopakiem. Byłem pewien wygranej. Próbowałem KC i nagle... Nic. Nie chciała, odsunęła się. Potem dostałem esa, że za wcześnie, ona dopiero co się rozstała, musi mnie bardziej poznać, bla bla. Powiem wam, że w ciągu owego miesiąca poświęciłem jej bardzo dużo czasu. Ona w sumie też. Widzieliśmy się bardzo często. Świetnie się dogadywaliśmy. Na 18stce mojego brata było bardzo dużo kina. Impreza zakończyła się tym, że przespałem się z nią. Nie doszło do niczego wprawdzie, bo miała już ładnie wypite, nie chciałem, żeby coś sobie potem pomyślała, że ją wykorzystuję. Poza tym było tam dużo jej koleżanek, pewnie by się peszyła. Powiem wam, że zajebiście się czułem będąc tak blisko niej. Pewnego dnia zauważyłem, że ucieka od dotyku. Jakby tego nie chciała. Zlałem to i działałem dalej. Dałem jej masę emocji. Zabierałem w miejsca, gdzie wcześniej nie była. Nigdy nie leżała np. z chłopakiem na łące oglądając gwiazdy, itd. Jako, że zaczął się październik, a wraz z nim studia, postanowiłem spróbować szczęścia. I tutaj zniszczyłem relacje dokumentnie. Na imprezie u kumpla, mając trochę wypite, wziąłem ją na spacer. Notabene, na imprezie zrobiłem na dziewczynach, które tam były zajebiste wrażenie. Miałem mega dobry humor i socjal. Ludzie sami mnie zaczepiali, żeby pogadać. Uwaga skupiona była na mnie. Rozkręcałem towarzystwo. I mój target to widział. Ogólnie to często kumple pytali się mnie czy jestem już z nią, bo ewidentnie widać, że ona na mnie leci, itd. Wracając jednak do tamtej imprezy... Ok. 1.00 w nocy wyszedłem z nią na spacer. I zrobiłem to. Powiedziałem jej szczerze, co czuję, i, że wyjeżdżam na studia, więc jeżeli mam do niej często przyjeżdżać to muszę mieć powód. Spytałem się jej czy ona chce być tym powodem. I nagle zonk, ona mówi, że nie, że co ja sobie wyobrażałem, że przecież ona mi mówiła, że za wcześnie, itd. Totalnie mnie tymi słowami zbiła z tropu. I tu jest najgorszy moment - widząc jak ona się z tych emocji rozpłakała, spojrzałem jej głęboko w oczy i powiedziałem jej, że się w niej zakochałem (mówiłem szczerze). Powiedziałem, żeby dała mi odpowiedź "tak" czy "nie". Nie dała mi jej. Wróciliśmy na imprezę. Spałem z nią. Ale do niczego nie doszło. Po prostu spałem koło niej... znowu. Na drugi dzień każdy rozjechał się w swoją stronę. I od tamtego czasu praktycznie 0 kontaktu. Spotkaliśmy się na imprezie kolejnej. Byłem mega wkurwiony, że tak zaprzepaściłem szansę. Dało się to zauważyć. Kumple mnie pocieszali, ale wiecie jak to jest. Zlewałem ją. Nawet na nią nie patrzyłem. Chciałem się po prostu schlać. W pewnym momencie, jak byłem na balkonie, ona do mnie podeszła. Pogadaliśmy o tym. Potem już normalniej się zachowywaliśmy. Nie pamiętam jak poszedłem spać. Za dużo wtedy wypiłem. Na drugi dzień ona mi powiedziała, że spała koło mnie. Ale to już nie to samo. Cały czas pisała mi smsy, że ona się czuje winna, bo dała mi nadzieję, itd.

Dziś stwierdziłem, że to już nie ma sensu. Zachowywaliśmy jeszcze jakieś pozory normalności. Ona czasem dzwoniła zapytać się co u mnie, jak na studiach, itd, czasem ja dzwoniłem. Ale dziś zlałem już jej esy. Napisałem jej, że i tak mnie nie zrozumie.

Ten blog nie ma być napisany dobrym stylem, itd. Jest nacechowany emocjonalnie, więc wybaczcie jeśli wam to przeszkadza. Być może ta negatywnie kończąca się historia przestrzeże niektórych, może inni zrobią dobrze to co ja zrobiłem źle. Co do tej historii to... Podejrzewam, że moim błędem było to, iż za bardzo skupiłem się na budowaniu rapportu, a za mało eskalowałem. Po nieudanym KC się zraziłem. Cholernie mi szkoda tej znajomości, bo naprawdę myślałem, że coś z tego będzie.. No cóż... Mam mega motywację, żeby się zmienić.