Witam wszystkich :>
Od razu mówię z góry, nie znajdziecie tu materiałów stricte pod uwodzenie, jest to zapis moich myśli, do których doszedłem podczas wczorajszego prysznica.
Stereotypem płci męskiej jest to, że kiedy ktoś nam się podoba, to najczęściej my wychodzimy z inicjatywą, staramy się, proponujemy spotkania, chuj wie co jeszcze. W moim życiu naprawdę podobały mi się trzy dziewczyny. Dwie z nich jeszcze w wieku gimnazjalnym, jako dzieciak, nie wiedziałem co robić, pieskowałem jak głupi (historię z drugą możecie znaleźć na forum). Szukając porad dla mojej sytuacji trafiłem tutaj. Po przestudiowaniu tego i owego do trzeciej kobiety podszedłem już całkiem inaczej, no nic, nie wyszło po raz kolejny. Zauroczeń było sporo, ale najczęściej pryskały po 2-3 spotkaniu i zostawałem z tymi dziewczynami na stopie koleżeństwa.
Ale tak naprawdę nie o moich historiach chciałem napisać.
Na pewno nie raz mieliście tak, że to Wy wpadliście dziewczynie w oko, i to ona pierwsza napisała/podeszła pogadać/ etc. Sam spotkałem się z tym nie raz, niestety za każdym razem wartość tej dziewczyny spadała u mnie drastycznie. Świeży przykład z przed paru dni - jestem teraz w II kl LO, wiadomo, nowy rok - nowe potencjalne targety. Jedna szczególnie zapadła mi w pamięci. Wymiana spojrzeń, uśmiechów na porządku dziennym. W końcu stało się, poznaliśmy się. Nie, jednak nie z mojej inicjatywy, tylko ona pierwsza do mnie napisała, jako że ogólnie jestem człowiekiem rozmownym (nie tak jak przykład mojego kolegi, który wszystkie dziewczyny z góry do dołu olewa przy pierwszym kontakcie)to rozmowa poszła. Jednak jak za każdym razem, jej ocena w moich oczach samoczynnie dramatycznie spadła. Nie wiem co jest za to odpowiedzialne, być może mam wkodowany ten stereotyp o którym wspominałem na początku. A być może jestem człowiekiem, który lubi walczyć o swoje, a nie dostawać wszystko na tacy.
A Wy, drodzy userzy, jak podchodzicie do tego, kiedy to dziewczyna pierwsza wyjdzie z inicjatywą? Zapraszam do dyskusji