----------------------------------------------
Krótki wstęp
----------------------------------------------

Blog piszę ku przestrodze dla wszystkich tych, którzy nie są konsekwentni w swoim działaniu. Ma on pokazać jak łatwo można stracić przez własne lenistwo to, na co się do tej pory ciężko pracowało.

----------------------------------------------
3 LATA TEMU - ROK 2012
----------------------------------------------

Poznaliśmy się dłuższy czas temu. Byłem wtedy w dotychczas najlepszym okresie swojego życia - studiowałem, miałem mnóstwo znajomych. Moje życie towarzyskie było dla mnie powodem do dumy!

Pamiętam jakby to było wczoraj! Dziewczyny same się za mną oglądały, ale ja to miałem gdzieś. Miałem swój własny mały świat.

Lubiłem o siebie dbać, tzn. zawsze używałem dobrych perfum, dbałem o to, aby być ogolonym i wygolonym gdzie trzeba, przykuwałem uwagę do swojej fryzury a także aparycji.

Nie podobało mi się moje ciało, więc zapisałem się na siłownię. Tam odkryłem w sobie pasję do tego sportu do tego stopnia, że zacząłem z nim wiązać przyszłościowe plany. Moja sylwetka w kilka miesięcy zupełnie się zmieniła. Zmieniłem od tak sposób odżywiania się. Zacząłem jeść zdrowiej.

Byłem mega zmotywowany. Miałem cel w życiu i każdego dnia konsekwentnie do niego dążyłem. Byłem nastawiony na sukces. Nabrałem pewności siebie.

To bardzo podobało się dziewczynom. Zwłaszcza mojej kobiecie, którą w tamtym czasie poznałem.

W nagrodę za wkładany trud w pracę nad sobą raz w miesiącu pozwalałem sobie na wypad do klubu.

----------------------------------------------
3 LATA PÓŹNIEJ - ROK 2015
----------------------------------------------

Nie chodzę na siłownię. Mam odstający piwny brzuch, choć piwa czy innego alkoholu nie piję w ogóle. Wszystkie zrobione certyfikaty z zakresu dietetyki czy treningu siłowego dawno pokrył kurz.

Nie mam w sobie motywacji do zmian i do ponownego ćwiczenia.

Nie dbam o siebie tak jak kiedyś. Nadal jednak staram się być ogolony i wygolony gdzie trzeba, ale to już nie to samo. Nie przywiązuję takiej uwagi do swojego wyglądu. Nie czuję się już tak dobrze w swojej skórze.

Nie odżywiam się zdrowo. Dzień potrafię rozpocząć dwoma batonami.

Wszystko to odbija się na mojej kondycji nie tylko fizycznej, ale również psychicznej. Nie jestem pewny siebie, nie czuję się atrakcyjny, nie mam chęci do zmian i działania.

Obecnie nie studiuję. Jestem po studiach. Kontakt z dawnymi znajomymi z czasów studiów się urwał. Oni zostali w wielkim mieście a ja wróciłem na stare śmieci do swojego miasta, gdzie życie nie jest już tak kolorowe. Po latach obcowanie w zupełnie innym środowisku ciężko mi się tu odnaleźć, ale cudem udało mi się znaleźć pracę, która zapewnia mi minimalny dochód, co mogę uznać za jakiś tam sukces. Nie jest to jednak praca, która sprawia mi radość, rozwija mnie i daje szansę zabezpieczenia na lata.

Znajomych nie mam praktycznie w ogóle. Kontakt z ludźmi z mojej miejscowości urwał się dawno temu. Poza tym nie widzę sensu obcowania z kimś, kto całe dnie spędza z piwem w ręku i fajkiem w ustach.

Coraz częściej miewam przez to wszystko wahania nastrojów. Raz myślę, że nie jest tak źle i wszystko jakoś się naprostuje a innym razem wiem, że jest do dupy i nie ma co tego przed sobą ukrywać.

Na domiar złego od tej samej dziewczyny, którą poznałem trzy lata temu usłyszałem dziś, że już jej nie kręcę, że poznała zupełnie innego chłopaka i od dawna czego na to, co dalej z sobą zrobię.

Sęk w tym, że faktycznie nie jestem już tym kogo wtedy poznała.

----------------------------------------------
Co dalej?
----------------------------------------------

Jeśli mam być szczery, to na dziś tego nie wiem.
Wszystko jest mi obojętne.

----------------------------------------------
Czemu mówię o tym właśnie Wam?
----------------------------------------------

Tutaj można zachować anonimowość. Poza tym uważam, że wśród Was są inteligentne osoby, które niekoniecznie mnie zrozumieją, bo sam siebie nie rozumiem, ale które z tego bloga wyciągną coś dla siebie.

Chcę również pokazać jak łatwo można spaść z życiowego szczytu na życiowe dno.
Odbić się z tego g#wna jest naprawdę ciężko.