Gimnazjaliści i licealiści, a także studenci na utrzymaniu mamusi, romantyczne laski oraz chłopcy, którzy zdradzą kumpla którego znają od lat za cień zainteresowania atrakcyjnej kobiety nie czytać ! Upsss ... mało kto przeczyta. To czytajcie jak chcecie

Poznajesz kobietę. Doskonale pamiętasz pierwszy moment, kiedy ją zobaczyłeś, była taka piękna. Spotkania cudowne jest chemia między Wami. Ona się rumieni Tobie jest gorąco - jest tak cudownie. Pragniesz mieć ją przy sobie. A ona zaczyna się oddalać, zaczyna swoje gierki – nie wiadomo po co i po chuj – przecież jest dobrze. Ty się wkręciłeś, ona to widzi i jej przestaje zależeć, ale chce mieć Ciebie na orbicie – jeszcze. W tym momencie zawsze padają zapewnienia, słowa, które nic nie znaczą, ale w które starasz się wierzyć – przecież było tak dobrze. Ona zaczyna rozgrywać tak sytuację, że między Wami pojawiają się osoby trzecie – zaczyna się robić szopka w której Ty grasz rolę błazna, frajera. Informujesz ją o tym. Ona sobie nic z tego nie robi. Jest dumna, bo jest adorowana, jest w centrum uwagi. Bum ! Wprowadzasz swoje zasady. Jest młyn, rozstajecie się. Tracisz kumpli, tracisz ją, zostajesz znowu sam. Potem następuje niezgrabna próba powrotu, na początku jest miło, ale potem wspomnienia wracają – złe wspomnienia i następuje rozstanie definitywne. Po ostrym kacu emocjonalnym zaczynasz żałować, że traktowałeś ją dobrze, że po pierwszym krzywym ruchu nie złapałeś dystansu, ewentualnie nie spuściłeś jej w kiblu, bez emocji jako pierwszy. Zastanawiasz się też, jaki sens jest tego, co Cię spotkało ? Jakie lekcje z tego wynikają ? I dochodzisz do wniosku, że tak jak rak, jak śmierć po potrąceniu przez pijanego kierowcę, ta toksyczna relacja nie ma głębszego sensu, ból ciebie, ani jej nie uszlachetnił, nie potrafisz też jej do końca wybaczyć, wiesz, że gdybyście się spotkali, starałbyś się być miły, ale wystarczyłaby tylko mała iskra, a wywaliłbyś jej wszystkie winy w jednej chwili, gdzieś ta idiotyczna i nic nie wnosząca chęć zemsty i sprawienia cierpienia człowiekowi, który nas zranił zostaje emocjonalnie zapisana i nie da się ją wymazać żadną gumką. Nie szukasz konfliktu, ale wiesz, że jeśli byście się spotkali, to konflikt nastąpiłby nieuchronnie.

Mija czas. Spotykasz inną i nie wkręcasz się jak idiota. Jesteś kulturalny, na poziomie, ale nie rusza Cię ona, bo masz wklepane pod deklem, że ta kobieta może Cię tak samo zostawić, bez mrugnięcia, jak poprzednia, cały czas pamiętasz złe emocje. Twoja nowa kobieta, zaczyna typowe kobiece gierki – myślisz – „Boże mój drogi, jakie to proste, gdy ma się autentycznie wyjebane”. Pewnego dnia chcesz się z nią ustawić. Zgadza się. Dzwoni do Ciebie i pyta: Gdzie jesteś ? A Ty jesteś u znajomej. Furia. Tak jakbyś się z tamtą kochał. Wyzywa, że ją zdradzasz, choć jej nie zdradziłeś. Twoja obecna kobieta informuje Cię, że możesz iść spać na dworzec, ale nie chce się z Tobą dziś spotkać – śpisz u koleżanki. Potem rano dostajesz esemesa, że ją też odwiedził kolega. Odpisujesz: „No powiedz, powiedz jak było !” I nie czujesz, ani grama zazdrości, szczerze jesteś zaciekawiony. Na to ona zaczyna całą litanię o tym jaki jesteś zły, wyrzuca Ci zdrady których nie było, samolubstwo, braku uczuć. Czytasz, to i czytasz w końcu dzwonisz do niej i ze spokojem w głosie odpowiadasz, że dziękujesz za miłe chwile, cześć. Nie próbujesz tego naprawiać, bo nie ma czego, a nawet jesteś dumny z siebie, bo nie masz żadnego kaca, nie cierpisz, nie bierzesz jej słów do siebie, albo je olewasz: „Twierdzisz, że jestem sukinsynem ? Oj dlaczego jesteś taka nerwowa, opanuj się, było miło się skończyło.” Przy okazji tracisz kilku kumpli, którzy chcą zamoczyć i wysłuchują od tamtej jaki to jesteś zły.

Potem jest kolejna dużo starsza i poznajesz, co to seks w pełnej odsłonie. Dymasz ją regularnie i w każdej chwili, gdy ona zaczyna coś marudzić o związku pokazujesz jej: STOP. Spotykamy się tylko na seks, kokietujesz ją cały czas, rozpalasz, dymasz i tak wkoło. Potem ona łamie jakąś zasadę, przestaje być słowna. Aha … myślisz – zaczyna się i przyjmujesz to wszystko na spokojnie – no z dwa miechy i będzie koniec trzeba się zwijać. Ona zaczyna gierki, żeby ci dołożyć, że nie chciałeś się z nią związać, że nie wszedłeś pod pantofel. Najlepsza jest gierka z tych „Przeproś ! Za co ? Za to co zrobiłeś ? Ale ja nic nie zrobiłem złego ? Przeproś ! Bo z nami koniec ! Jesteś pewna ? Jestem pewna ! No to cześć i odchodzisz i znowu nie masz kaca jak po tej pierwszej, którą pieszczotliwie w myślach suką nazwałeś i tak siedząc i rozmyślając dochodzisz do wniosku, że gdybyś się wkręcił w dwie następne tak samo, skończyłbyś z wielkim kacem, z dołem, ze złymi emocjami, a tak podszedłeś do tematu poderwałem, dymaliśmy się i tyle.

End. Nie wiem, czy też tak macie, że potraficie spotykać się z kobietą, a się nie zakochiwać, trzymać dystans i ostatecznie na tym „braku uczuć” wygrywać, bo już następnego dnia możecie iść do pracy, jesteście wydajni i nie zastanawiacie się „dlaczego ona mi tak zrobiła, przecież tak ją kochałem” tylko „zrobiła, co zrobiła, ale i tak jej nigdy nie kochałem, o kurwa zapomniałem !!! Jak mogłem zapomnieć !!! Muszę wymienić olej i filtr oleju w samochodzie !

Plus takiego podejścia do sprawy jest jeszcze taki, że uczucie zazdrości jest obce. Jak mnie zdradzi to koniec. Nie będę z siebie robił idioty i warczał na każdego mężczyznę, który ją podrywa, zdradzi, nie spada i tak jej nie kocham, nie zdradzi, będzie miała wszystko, czego potrzebuje.

Tęsknie za Tobą miśku. Przepraszam, że Cię zraniłem chodź nie wiem za co Wybacz mi. Zrobię dla Ciebie wszystko